Valérie

Casual Friday

Voelt u zich ook beter in uw vel omdat het vandaag casual friday is ? Wat is dat nu precies casual friday? Wel, misschien is het concept hier in Vlaanderen nog niet zo ingeburgerd, maar eigenlijk is het heel eenvoudig: elke vrijdag mogen werknemers in een iets minder klassieke outfit komen werken. Gedaan met de stropdassen die knellen en mantelpakjes en hoge hakken om je benen over te breken. Lekker in een vlotte jeans met stevige boots of zelfs een designer-jogging kunnen door de beugel.

Het fenomeen was me tot over een paar jaar totaal vreemd. Maar een gesprek met enkele mensen die in het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten in het bedrijfsleven hadden gewerkt, bracht wat licht in de duisternis. In medialand kennen we zulke kledingvoorschriften niet. Daar komt iedereen heel casual naar het werk. De laatste keer dat ik een mantel- of broekpak droeg, was om examens af te leggen… en dat is al heel lang geleden.

Naar het schijnt zou personeel dat zich op vrijdag niet echt aan de kledingregels moet houden zich gelukkiger voelen. Want geef nu zelf toe, vier dagen per week in zo’n maatpak dat is toch lang genoeg. Niet dat het niet praktisch is, je hoeft net als bij een schooluniform niet na te denken wat je moet aantrekken (op ondergoed, das en hemd na, en liefst ook sokken, die niet wit mogen zijn), of elegant (sommigen zien er beter uit in maatpak dan in een jeans) maar het blijft een beetje kostschoolachtig.

De cipiers van de gevangenissen, de chauffeurs van de Lijn en de zaalbewakers van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten hebben onlangs nieuwe uniformen gekregen, lees: uniformen die wat meer met hun tijd meegaan. De klassieke uniformen maken plaats voor het fenomeen mode. Wat flatterende kleuren, een jongere snit zonder te raken aan de boodschap die ze willen uitstralen. Bedrijven investeren fortuinen in mooie gebouwen, maar hun voetvolk loopt er soms wat mistroostig bij. Bovendien is het dan helemaal niet leuk of motiverend om zo’n lelijk uniform te dragen. Blije en gelukkige personeelsleden, toch wat uniform betreft, levert immers betere bedrijfsresultaten op. Maar draai het of keer het zoals je wil: ondanks casual friday of uniform of maatpak in de week, dragen we in het weekend en in onze vrije tijd vaak allemaal hetzelfde; want hoeveel jeansbroeken hebt u in uw kleerkast hangen?

Tot volgende week.

Vrouwen op oorlogspad

Wie kent er tegenwoordig Roberto Cavalli niet? Deze Italiaanse couturier maakt de laatste tijd furore in de modewereld.

Wereldsterren als Hally Berry en anderen laten zich gewillig door hem kleden in niets aan de verbeelding overlatende creaties. Binnenkort ontwerpt hij de kleding voor de tournee van de Spice Girls, maar gisteren maakte hij even een tussenstop bij H&M.

Om 9.30u ging zijn collectie in première, en nog geen 10 minuten later was de hele collectie in de H&M op de Antwerpse Meir en in het Shopping Center in Wijnegem uitverkocht. De klanten waren vrouwen op oorlogspad, met af en toe een man die als kapstok diende. Nog nooit heb ik vrouwen zo snel en vooral zo veel in één keer uit de rekken zien graaien. Ze keken zelfs niet naar de maat, het enige wat telde was dat ene stuk hebben. Wel goeiendag! En dan om allemaal met hetzelfde rond te lopen zeker!

Want draai het of keer het hoe je wil; het blijft een collectie voor het goedkopere label H&M. Weliswaar met iets hogere prijzen - de accessoires waren flink duurder dan we gewoon zijn - maar zelfs in limited edition iets waar iedereen van zal zien dat het uit deze collectie komt. Vooral omdat die in alle media een ongelooflijke hype was. Zowel op het internet als in kranten, tijdschriften en op televisie. Dat sommigen misschien wat meer moeite zullen moeten doen om toch elegant voor de dag te komen in een jeans met luipaardprint, kon velen blijkbaar niet deren.

Wie om 10u aankwam (toch behoorlijk vroeg om te gaan winkelen) was eraan voor de moeite. Alles was uitverkocht, en met lede ogen dropen sommigen af. Anderen bleven staan in de hoop dat bepaalde stukken zouden worden teruggehangen wegens te klein of te groot. Ook dat was tevergeefse moeite.

Je kon de teleurstelling en verontwaardiging overal zien en horen.

En dit gebeurde allemaal onder het toeziend oog van de VTM-cameraploeg en journalisten van onder meer krant. Buit van jullie columniste; drie broeken, een kleedje, wat ondergoed en een paar accessoires. Voor de onfortuinlijken onder jullie is er nog eBay; om 11u gingen de eerste stukken al online. Dit was een bijzondere ervaring, en nu koester ik mijn échte Cavalli-tas alleen nog meer.

Stukken van mensen heeft ze ooit gekost, maar ik heb er nog niemand anders mee zien lopen en ze levert me best veel complimenten op!

Mode, Beauty en Brein

Vorige week donderdag eindigde heel koninklijk voor mij. Met complimenten van prins Laurent als hoge gast op de Knack Fashion Award, die ik toen presenteerde.

Jammer genoeg was prinses Claire er niet bij, ik had ze graag eens samen bezig gezien, maar ik denk dat ze stiekem zijn verjaardagsfeestje aan het voorbereiden was. U weet wel: papieren hoedjes, toeters en bellen en spelletjes voor de kinderen en taart natuurlijk. Gefeliciteerd heb ik hem niet, want ik wist niet dat hij de volgende dag jarig was. Veel BV’s zag ik niet behalve Ilse Demeulemeester.

Hoewel mijn vader ooit stoelen bij haar liet overtrekken en ik haar er ooit persoonlijk voor bedankte, herkende ze me niet meer. Waarschijnlijk was haar geheugen door helikopterschroeven weggeblazen. De défilés, de kleding, de ontwerpers, alles was perfect en sorry voor eigen lof, maar ik vond dat ik er ook geweldig uitzag. Mijn sponsor Mango had voor een primeur gezorgd. Een lang bruin bustierkleed dat ontworpen werd door het model Mila Jovovich, dat nog niet te koop is en waarin mijn zesmaand zwangere buik perfect uitkwam.

De schoenen waren net niet te hoog, maar ik was na enkele uren heel blij toen ik mijn lelijke roze Ugg-botten opnieuw kon aantrekken. Volledig fout, ik weet het, maar als je zwanger bent heb je een excuus. De catacomben van Tour & Taxis met aangepast licht en klankspel straalden iets feeërieks uit. Net zoals de overweldigende luchter van het casino van Knokke.

Met een tussenstop op de Euromillionstrekking vrijdag en de Lottotrekking zaterdag belandde ik zaterdagavond nog tussen een hele resem BV’s op de verkiezing van Miss Belgian Beauty. Op uitnodiging van organisator Ignace Crombé en gezeten tegenover uittredende miss Anne-Marie Ilie en naast gewezen miss Darline Vanheule, kon ik genieten van het spektakel. Iedereen was er van Véronique De Kock over Daisy Vancauwenbergh en zelfs de burgemeester van Kortrijk Stefaan De Clerck had zich verplaatst. En de gedoodverfde finaliste won… .

Waardige en goede keuze? Ik denk het wel. Ik heb de kans gehad haar vorige week dinsdag te interviewen en ik moet toegeven, ik had het niet beter gedaan. Misschien moet de voltallige pers haar nu even de kans geven om zichzelf aan de wereld voor te stellen en de rest van de verhalen achter zich te laten. Een nieuwe miss… een frisse wind en om eerlijk en chauvinist te zijn, ik ben gewoon blij dat ze van ’t Stad is.