De afgelopen dagen zijn de ogen
van de wereld op Londen
gericht. De Olympische Spelen
zijn het evenement van het jaar.
Het heeft alles om sportievelingen en minder
sportievelingen aan het scherm van
hun televisie of computer te kluisteren.
Succes, verlies en veel emoties. Alleen lijkt
dit Antwerpen compleet te ontgaan, terwijl
de stad in 1920 toch zelf gaststad was
voor de Olympische Spelen. Geen olympische
vlag aan het stadhuis. Geen ontvangst
van de deelnemers aan de vorige
Olympische Spelen. Zelfs geen sportief
evenement naar aanleiding van de Spelen
in Londen.
De herinneringen aan de zevende Olympische Spelen zijn nochtans tastbaar aanwezig in de stad. Op het Antwerpse Kiel verwijzen de straten naar de talrijke sporttakken: de Schijfwerpersstraat, de Atletenstraat en de Polostraat. Het Beerschotstadion was in 1920 de plek waar de beste atleten van de wereld streden om een medaille. Bovendien waren het de eerste Olympische Spelen na de Eerste Wereldoorlog. De Rode Duivels wonnen toen de voetbalcompetitie. Het was wel nadat de Tsjechen het veld hadden verlaten, omdat ze niet akkoord gingen met de uitsluiting van een speler, maar wie maalt daar nu nog om? Of zoals de Nederlandse zwemster Ranomi Kromowidjojo het na haar overwinning zei: “Goud is goud”. België eindigde op de vijfde plek in de medaillestand. Daar kunnen we nu spijtig genoeg alleen nog maar van dromen.
De Olympische Spelen zadelden Antwerpen in 1920 wel op met een enorme schuld. Het ombouwen van het Beerschotstadion kostte meer dan oorspronkelijk was gebudgetteerd. De organisatoren gingen failliet. Toch mag dit trauma geen reden zijn om niet trots te zijn dat de Olympische Spelen ook in Antwerpen hebben plaatsgevonden.
In 2004 poogde de stad om nieuw leven te blazen in het olympisch erfgoed met de opening van het olympisch centrum in het Beerschotstadion. De ambities lagen hoog. Het moest ook ruimer gaan dan de Spelen in 1920. Het kwam alleen nooit van de grond. Wie het opzoekt op de website van de stad Antwerpen, zal er weinig over terugvinden.
De Olympische Spelen zouden toch op verschillende domeinen kunnen worden uitgespeeld. Een volwaardig olympisch centrum zou jonge sporters kunnen laten dromen. Neen, Antwerpen heeft geen olympisch hart en dat is een gemiste kans.
door Sacha Van Wiele
De herinneringen aan de zevende Olympische Spelen zijn nochtans tastbaar aanwezig in de stad. Op het Antwerpse Kiel verwijzen de straten naar de talrijke sporttakken: de Schijfwerpersstraat, de Atletenstraat en de Polostraat. Het Beerschotstadion was in 1920 de plek waar de beste atleten van de wereld streden om een medaille. Bovendien waren het de eerste Olympische Spelen na de Eerste Wereldoorlog. De Rode Duivels wonnen toen de voetbalcompetitie. Het was wel nadat de Tsjechen het veld hadden verlaten, omdat ze niet akkoord gingen met de uitsluiting van een speler, maar wie maalt daar nu nog om? Of zoals de Nederlandse zwemster Ranomi Kromowidjojo het na haar overwinning zei: “Goud is goud”. België eindigde op de vijfde plek in de medaillestand. Daar kunnen we nu spijtig genoeg alleen nog maar van dromen.
De Olympische Spelen zadelden Antwerpen in 1920 wel op met een enorme schuld. Het ombouwen van het Beerschotstadion kostte meer dan oorspronkelijk was gebudgetteerd. De organisatoren gingen failliet. Toch mag dit trauma geen reden zijn om niet trots te zijn dat de Olympische Spelen ook in Antwerpen hebben plaatsgevonden.
In 2004 poogde de stad om nieuw leven te blazen in het olympisch erfgoed met de opening van het olympisch centrum in het Beerschotstadion. De ambities lagen hoog. Het moest ook ruimer gaan dan de Spelen in 1920. Het kwam alleen nooit van de grond. Wie het opzoekt op de website van de stad Antwerpen, zal er weinig over terugvinden.
De Olympische Spelen zouden toch op verschillende domeinen kunnen worden uitgespeeld. Een volwaardig olympisch centrum zou jonge sporters kunnen laten dromen. Neen, Antwerpen heeft geen olympisch hart en dat is een gemiste kans.
door Sacha Van Wiele
Reacties