VB-voorzitter Bruno Valkeniers distantieert zich uitdrukkelijk van de affiche, die volgens hem niet door het VB is gemaakt. Maar omdat er geen naam van een verantwoordelijke uitgever op staat, ziet hij zich genoodzaakt een klacht tegen onbekenden in te dienen.
We willen Valkeniers wel geloven. Maar toch sloop bij ons meteen twijfel in de rangen. Want wie zou nu veel geld uitgeven aan een valse VB-affiche? En die affiche lijkt toch wel verdacht veel op andere stunts waarop vooral Filip Dewinter in zijn campagnes het patent schijnt te hebben. Vorige week kregen we nog een geel en een zwart oordopje in onze brievenbus, om ons te beschermen tegen het geleuter van de andere politieke partijen. En dat alles op kosten van de belastingbetaler.
Een affiche verspreiden en je er vervolgens met klem van distantiëren: zo haal je natuurlijk geheid de media. Nogmaals, we willen Bruno Valkeniers best geloven. Zelf heeft hij zich nooit geprofileerd als een tafelspringer, in het begin van zijn voorzitterschap riep hij zelfs van de daken dat hij een andere stijl zou introduceren bij het VB en dat hij een einde zou maken aan het straatvechtersimago van de partij.
Maar naarmate het VB steeds dieper wegzonk in een moeras van interne partijtwisten, verloor hij zijn geloofwaardigheid. Anno 2012 is het VB meer dan ooit de partij van Filip Dewinter. En die draait zijn hand niet om voor een stuntje meer of minder.
Sinds begin dit jaar heeft het VB elke maand wel een keer gestunt. Het begon met dochter An-Sofie Dewinter, poserend in bikini en nikab. Daarna volgde het boek over moslimvrouwen met de provocerende titel Hoer noch slavin van Anke Van dermeersch. In april kondigde Dewinter een meldpunt voor illegaliteit aan. En in mei knikkerde hij de kegels van de andere partijen omver op de Grote Markt.
Sinds mei hadden we geen stuntwerk meer gezien van Dewinter. En nu is er die persiflage op het Lam Gods. Toeval? Het zou kunnen. Maar mogen we wel blijven twijfelen?
door Lex Moolenaar



Reacties