Dit jaar koopt de minister elektronische enkelbanden met spraakherkenning aan en rekruteert ze extra personeel voor de justitiehuizen, volgend jaar moeten twaalf nieuwe snelrechtkamers voor een stroomversnelling zorgen. Het zijn hoe dan ook stappen vooruit.
Ondertussen is Turtelboom al een half jaar actief op twee fronten: overdag in Brussel, ‘s avonds en in de weekends in Antwerpen. Dat Antwerpse avontuur is tot nu toe geen wandeling in het park geweest. Volgens sommige bronnen binnen Open Vld zou ze door voorzitter Alexander De Croo stevig onder druk zijn gezet om te verhuizen, maar dat ontkent ze. Druk werkt niet bij haar, zegt ze. En daar kunnen we ons ook wel iets bij voorstellen.
Turtelboom noemt zichzelf “een koppig ding”. Ze is in elk geval een doorzetter, feministisch en ambitieus ingesteld. Volgens haar is Antwerpen de plaats waar de komende jaren de toppolitiek zal worden gemaakt, gezien de overvloed aan toppers zoals zijzelf, Monica De Coninck, Patrick Janssens, Bart De Wever, Meyrem Almaci en Wouter Van Besien. Dat ze in dat lijstje Filip Dewinter niet noemt, is wellicht geen vergetelheid maar een bewuste keuze.
Die toppolitiek, daar wil Annemie Turtelboom bij zijn. Daarom sleutelt ze nu - na de moeizame lijstvorming met de zaak-Bungeneers - met haar nieuwe ploeg aan haar programma. Dat moet - met dank aan de voormalige Britse premier Tony Blair - een “derde weg” worden naast de routes van de “twee zonnekoningen” Janssens en De Wever. Dat is inderdaad de grote uitdaging voor Open Vld bij de komende verkiezingen: de partij moet erin slagen zich bij de kiezer te profileren in de kanseliersstrijd.
Voorlopig is die derde weg ons niet helemaal duidelijk. Open Vld wil de mobiliteit oplossen met twee bretellen, een standpunt dat Dirk Van Mechelen vorig jaar al innam. De partij heeft ook een paar ideeen voor het onderwijs. Maar daar blijft het voorlopig bij. Er is dus nog werk aan de winkel.
door Lex Moolenaar



Reacties