De migratiebarometer die de N-VA maandag voorstelde en die gehakt maakt van het migratiebeleid, heeft niet tot een storm van politieke reacties geleid. Niet alleen omdat veel politici in het buitenland verblijven, maar ook omdat het nu eenmaal verstandiger is om je eigen verkiezingscampagne te voeren dan om te reageren op die van anderen. Vandaar dat er bijvoorbeeld geen reactie kwam van Patrick Janssens en Annemie Turtelboom.
Nahima Lanjri reageerde wél. Het CD&V-Kamerlid neemt het niet dat haar jarenlange inspanningen om de wetgeving te verbeteren onder de mat worden geveegd. Ze herinnert aan de strengere regels voor de gezinshereniging en de asielprocedure, waardoor asielzoekers niet meer telkens opnieuw dezelfde aanvraag kunnen indienen. En vorige week is de snel-Belgwet een stuk strenger gemaakt.
Dat is allemaal juist, maar zoals we gisteren al schreven: we zijn er nog niet. Zo is er van een efficiënt uitwijzingsbeleid nog lang geen sprake. De N-VA heeft het recht - nee, de plicht - om dat aan de kaak te stellen. Nahima Lanjri vindt dat de partij het thema in de aanloop naar de verkiezingen misbruikt, maar waar dienen campagnes anders voor?
Filip Dewinter deed gisteren ook een duit in het zakje. Hij kon het niet over zich laten gaan dat zijn grootste kwelduivel, Bart De Wever, hem van zijn eigen stokpaardje probeerde te duwen. Dewinter vraagt zich af waarom de N-VA als coalitiepartner in Antwerpen niet meer heeft geijverd voor actieve opsporing van illegalen. Het antwoord is simpel: omdat ook die partij in de stad geen heksenjacht wil organiseren die doet denken aan tijden waaraan we liever niet worden herinnerd.
Dewinter haalt ook nog een ander oud paard van stal. Hij vindt het onbegrijpelijk dat de N-VA zich uitspreekt als voorstander van actieve arbeidsimmigratie en gebruikt als argument dat de “eigen werklozen” het slachtoffer zullen worden van deze nieuwe “gastarbeid”.
Dat argument is vals. Als het gaat over actieve immigratie, dan praten we over hoogopgeleide nieuwkomers die in aanmerking komen voor vacatures die wij niet ingevuld krijgen. In Zuid-Europa lopen momenteel talloze gekwalificeerde jongeren rond die geen werk vinden in hun sputterende economieën. Als wij onze eigen tekorten kunnen aanvullen door die mensen hierheen te halen, dan is dat een win-winsituatie. Wat is daar mis mee?
Lex Moolenaar Senior writer gvabrieven@concentra.be
Nahima Lanjri reageerde wél. Het CD&V-Kamerlid neemt het niet dat haar jarenlange inspanningen om de wetgeving te verbeteren onder de mat worden geveegd. Ze herinnert aan de strengere regels voor de gezinshereniging en de asielprocedure, waardoor asielzoekers niet meer telkens opnieuw dezelfde aanvraag kunnen indienen. En vorige week is de snel-Belgwet een stuk strenger gemaakt.
Dat is allemaal juist, maar zoals we gisteren al schreven: we zijn er nog niet. Zo is er van een efficiënt uitwijzingsbeleid nog lang geen sprake. De N-VA heeft het recht - nee, de plicht - om dat aan de kaak te stellen. Nahima Lanjri vindt dat de partij het thema in de aanloop naar de verkiezingen misbruikt, maar waar dienen campagnes anders voor?
Filip Dewinter deed gisteren ook een duit in het zakje. Hij kon het niet over zich laten gaan dat zijn grootste kwelduivel, Bart De Wever, hem van zijn eigen stokpaardje probeerde te duwen. Dewinter vraagt zich af waarom de N-VA als coalitiepartner in Antwerpen niet meer heeft geijverd voor actieve opsporing van illegalen. Het antwoord is simpel: omdat ook die partij in de stad geen heksenjacht wil organiseren die doet denken aan tijden waaraan we liever niet worden herinnerd.
Dewinter haalt ook nog een ander oud paard van stal. Hij vindt het onbegrijpelijk dat de N-VA zich uitspreekt als voorstander van actieve arbeidsimmigratie en gebruikt als argument dat de “eigen werklozen” het slachtoffer zullen worden van deze nieuwe “gastarbeid”.
Dat argument is vals. Als het gaat over actieve immigratie, dan praten we over hoogopgeleide nieuwkomers die in aanmerking komen voor vacatures die wij niet ingevuld krijgen. In Zuid-Europa lopen momenteel talloze gekwalificeerde jongeren rond die geen werk vinden in hun sputterende economieën. Als wij onze eigen tekorten kunnen aanvullen door die mensen hierheen te halen, dan is dat een win-winsituatie. Wat is daar mis mee?
Lex Moolenaar Senior writer gvabrieven@concentra.be
Reacties