Volgens de vijf gemeenteraadsleden hebben de stad en haar vele buurgemeenten vaker wel dan geen gemeenschappelijke belangen. En dus is het beter om samen te werken of toch minstens op regelmatige basis met elkaar rond tafel te gaan zitten.
De voorbeelden liggen voor het rapen. Economisch gaat het goed met Antwerpen als het goed gaat met de hele regio. En mobiliteit is allang geen zaak meer van één enkele gemeente. Zelfs niet als die Antwerpen heet. Ook als we ervoor willen zorgen dat de stad leefbaar blijft en de groene rand enigszins een landelijk karakter behoudt, moet er rond de tafel gezeten worden.
Wat sp.a eigenlijk wil zeggen, is dat er dringend nood is aan een echt stadsgewest. Maar dat ligt politiek gevoelig. Nog steeds zijn er, ten onrechte overigens, nog altijd meer tegen- dan voorstanders van zo’n gewest. Daarom lijkt het de Antwerpse socialisten wellicht beter om voorzichtig voor een overleg te pleiten. Het is in ieder geval een begin.
Veel is er niet nodig om zo’n project te doen slagen. Antwerpen zal altijd een dominante rol spelen in dergelijke constructie. Het is en blijft het hart van de regio. Het enige wat niet mag gebeuren, is dat dominantie omslaat in arrogantie.
En de randgemeenten? Die moeten eindelijk eens beseffen dat de nabijheid van een grote stad niet automatisch alleen maar voor problemen zorgt. De voorbeelden dat dergelijke samenwerkingen werken, zijn legio.
Manchester besloot jaren geleden al om intens te gaan samenwerken met de kleinere gemeenten in de regio. Rotterdam doet dat ook. En dichter bij huis plukt Doornik de vruchten van een grensoverschrijdende samenwerking met het Franse Rijsel.
In de drie gevallen is de economische slagkracht van de hele regio toegenomen, wordt er over mobiliteit veel minder naast elkaar gepraat en slagen de regio’s erin om hun vrije ruimte beter dan ooit te bewaren. We hopen dus dat dit voorstel van de jonge sp.a’ers niet meteen tussen alle andere verkiezingsvoorstellen eindigt.
Door Patrick Van de Perre
Reacties