Het lijkt wel alsof iedereen plots een uitgesproken mening heeft over de Gemeentelijke Administratieve Sancties (GAS). Het systeem om de meest uiteenlopende vormen van overlast aan te pakken met een GAS-boete of vervangende taakstraf is niet nieuw. En het systeem werkt wat ons betreft goed. Dankzij deze vorm van berisping slaagt de stad Antwerpen erin om de meest irritante vormen van overlast aan te pakken. Met redelijk succes.
Laten we dus vooral niet twijfelen aan het nut van dergelijke sancties omdat toevallig de gemeenteraadsverkiezingen in aantocht zijn. Of omdat het gemeentebestuur van Mol heeft bedacht dat mensen laten schrikken voldoende is om iemand een overlastboete te geven. In het debatprogramma Wakker op Zondag van de regionale televisiezender ATV waren GAS-boetes zondagochtend onderwerp van gesprek. Aan de gesprekstafel zat een bonte verzameling van sp.a, Groen, N-VA en Vlaams Belang.
Op het einde van het gesprek was de conclusie duidelijk. Elke partij rond de tafel ziet het nut van GAS-boetes in. Wanneer en hoe de boetes het best worden toegepast, is een andere discussie. En daarover bestond uiteraard minder eensgezindheid bij de verschillende politieke partijen. Duidelijk is dat GAS-boetes geen middel mogen worden om burgers te pesten. Vaak, misschien nog te vaak, is het de verbaliserende ambtenaar die beslist of een of ander feit in aanmerking komt om een GAS-boete te schrijven.
Wanneer zijn jongeren een vorm van overlast? Als ze met twintig een plein terroriseren zeker wel. Als ze met drie op een bankje net iets te luidruchtig zitten te wezen liever niet. Jongeren worden naar onze smaak net iets te vaak met overlast geassocieerd. En dat kan toch niet de bedoeling zijn?
De GAS-boetes hebben hun nut bewezen en er zijn meer argumenten om ze te behouden dan om ze af te schaffen. Laten we nu niet in de val trappen om elke vorm van ergernis af te straffen met een boete. Want dan verliezen de GAS-boetes elke legitimiteit en het draagvlak dat er nu wel degelijk is bij het merendeel van de Antwerpenaren.
De discussie over de verlaging van de leeftijd voor jongeren die in aanmerking komen voor een GAS-boete naar 12 of 14 jaar, is daarom minder relevant. Wat is overlast en wat niet? Dat is de discussie die gevoerd moet worden.
Patrick Van de Perre Redacteur gvabrieven@concentra.be
Laten we dus vooral niet twijfelen aan het nut van dergelijke sancties omdat toevallig de gemeenteraadsverkiezingen in aantocht zijn. Of omdat het gemeentebestuur van Mol heeft bedacht dat mensen laten schrikken voldoende is om iemand een overlastboete te geven. In het debatprogramma Wakker op Zondag van de regionale televisiezender ATV waren GAS-boetes zondagochtend onderwerp van gesprek. Aan de gesprekstafel zat een bonte verzameling van sp.a, Groen, N-VA en Vlaams Belang.
Op het einde van het gesprek was de conclusie duidelijk. Elke partij rond de tafel ziet het nut van GAS-boetes in. Wanneer en hoe de boetes het best worden toegepast, is een andere discussie. En daarover bestond uiteraard minder eensgezindheid bij de verschillende politieke partijen. Duidelijk is dat GAS-boetes geen middel mogen worden om burgers te pesten. Vaak, misschien nog te vaak, is het de verbaliserende ambtenaar die beslist of een of ander feit in aanmerking komt om een GAS-boete te schrijven.
Wanneer zijn jongeren een vorm van overlast? Als ze met twintig een plein terroriseren zeker wel. Als ze met drie op een bankje net iets te luidruchtig zitten te wezen liever niet. Jongeren worden naar onze smaak net iets te vaak met overlast geassocieerd. En dat kan toch niet de bedoeling zijn?
De GAS-boetes hebben hun nut bewezen en er zijn meer argumenten om ze te behouden dan om ze af te schaffen. Laten we nu niet in de val trappen om elke vorm van ergernis af te straffen met een boete. Want dan verliezen de GAS-boetes elke legitimiteit en het draagvlak dat er nu wel degelijk is bij het merendeel van de Antwerpenaren.
De discussie over de verlaging van de leeftijd voor jongeren die in aanmerking komen voor een GAS-boete naar 12 of 14 jaar, is daarom minder relevant. Wat is overlast en wat niet? Dat is de discussie die gevoerd moet worden.
Patrick Van de Perre Redacteur gvabrieven@concentra.be
Reacties