Een poging tot vernieuwing in een krimpende markt, zo benoemde een van mijn bronnen binnen de partij gisteren de kern van het probleem. Anders gezegd: als je het slecht doet in de peilingen en toch jongere kandidaten een kans wil geven, dan moeten ouderen wijken. Dat is de logica zelf. Maar anderzijds begrijp ik heel goed dat Bungeneers - met twaalf jaar dienst als schepen en op zijn 57ste nog niet moe - op zijn strepen blijft staan.
Binnen Open Vld zijn verschillende signalen te horen. Sommige partijgenoten tonen begrip voor Bungeneers, anderen vermoeden dat hij hoge eisen stelt omdat hij een aanbod van de N-VA achter de hand houdt. Maar daar geloof ik niet in. Twee geïmporteerde kandidaat-schepenen van Open Vld, dat lijkt me er toch één te veel.
Hoe gaat dit verhaal verder? Op dit moment lijkt geen van beide partijen te willen toegeven. Turtelboom en haar omgeving blijven proberen om Bungeneers ervan te overtuigen dat de positie van lijstduwer evenveel uitzicht biedt op een zetel als de tweede plaats. Fons Borginon zou daarvoor allerlei berekeningen hebben gemaakt met gebruik van Imperiali, het ingewikkelde systeem dat stemmenpercentages omzet in zetels.
Een sluwe zet kan zijn om Bungeneers de positie van lijsttrekker aan te bieden, waarvoor hij zich om evidente redenen (wie heeft zin in een strijd met Janssens, De Wever, Dewinter en Almaci?) nooit kandidaat heeft gesteld. Als hij dat aanbod weigert, dan staat hij ook minder sterk met zijn claim op de tweede plaats.
Als Bungeneers niet toegeeft, dan zit er niet veel anders op dan hem niet op de lijst te zetten. Dat zou bijzonder pijnlijk zijn voor Open Vld, want kan een partij met een ‘krimpende markt’ het zich permitteren om na Ludo Van Campenhout opnieuw een sterkhouder en stemmentrekker te verliezen? Dat zou op z’n minst grote verbazing wekken, zowel binnen als buiten de partij.
Door Lex Moolenaar
Reacties