Uiteraard zit hier een politieke agenda achter. Federaal minister van Economie en Oostendenaar Johan Vande Lanotte (sp.a) doet daar zelfs niet geheimzinnig over. Hij vindt dat Antwerpen, Zeebrugge, Oostende en Gent zich als één haven moeten profileren en misschien zelfs wel moeten fuseren. In West- en Oost-Vlaanderen wordt er door de havenbazen goedkeurend geknikt. Maar Antwerpen is niet bijster enthousiast.
Het ligt namelijk voor de hand dat de kleinere Vlaamse havens zichzelf door zo’n fusie nadrukkelijker op de internationale kaart kunnen zetten, en daar is niets op tegen. Maar wordt Antwerpen er ook beter van? Is het wel de moeite waard om de komende jaren veel tijd en energie te steken in een integratieproces waarbij ongetwijfeld allerlei lokale politieke belangen gaan meespelen? Of kan het Havenbedrijf die energie beter investeren in zijn eigen prioriteiten, zoals het behoud van de trafiek en de optimalisering van de havenarbeid, de opleidingen en de ITC?
Bevoegd Vlaams minister Hilde Crevits (CD&V) houdt zich vooralsnog op de vlakte. Enerzijds moet ze de West-Vlaamse belangen verdedigen, anderzijds wil ze haar Antwerpse partijgenoten Marc Van Peel en Eddy Bruyninckx (al is die als hoofd van het Havenbedrijf officieel politiek neutraal) niet voor het hoofd stoten.
In maart start Crevits gesprekken over meer samenwerking met de vier havenbazen. Dat wordt een moeilijke oefening. Tegen meer samenwerking op zich is geen bezwaar. Zoals Antwerpen trouwens ook moet streven naar een steeds betere verstandhouding met de haven van Rotterdam.
Maar ik vind wel dat de stad Antwerpen - via het autonoom Gemeentelijk Havenbedrijf - zelf de regie moet blijven voeren over haar haven. Een nieuwe, kunstmatig gecreëerde Vlaamse koepelstructuur kan een tussenstap zijn naar een machtsgreep door de hogere overheden. En daarmee zijn de Antwerpse belangen niet gediend.
door Lex Moolenaar



Reacties