Uitgebreide bevoegdheden over zoveel mogelijk materies moeten elke deelstaat in staat stellen een specifieke politiek te ontwikkelen en daar uiteindelijk ook de vruchten van te plukken. Wat voorop moet staan, is de meerwaarde die elke verdere stap in de hervorming van de staat voor elke burger met zich meebrengt.
Die burger moet overtuigd raken dat de staatshervorming finaal een goede zaak en vooruitgang voor hem betekenen, en dat kan alleen maar als de omzetting van de akkoorden uit het regeerakkoord in alle transparantie verloopt. De eindeloze verwarring en de warrige communicatie, zoals vorige week over de hypothecaire aftrek, waren een voorbeeld van hoe het absoluut niet moet, integendeel.
Daar heeft die burger geen boodschap aan, en het versterkt zijn beeld over politici als amateurs die niet beseffen waar ze mee bezig zijn. Als dit met elk min of meer gevoelig punt - en dat zijn er nogal wat - weer zou gebeuren, is de chaos gegarandeerd niet te overzien. Een mens zou zijn hart vasthouden tegen het moment dat de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde aan de beurt komt.
Het is aan de premier, aan de twee staatssecretarissen voor institutionele hervormingen en het Uitvoeringscomité voor de staatshervorming om snel de violen te stemmen en te voorkomen dat opnieuw de grootste onduidelijkheid ontstaat over de impact van sommige maatregelen op de burger en op zijn portemonnee.
De minister-presidenten en de premier mogen dan al een gedachtewisseling hebben gehad over de staatshervorming, de vraag van Vlaams minister-president Kris Peeters aan de eerste minister is helder: doe het op geregelde basis, zodat er zo weinig mogelijk kans op misverstanden ontstaat. Aan de andere kant moeten de deelregeringen zich voorbereiden op de overheveling van bevoegdheden naar hun portefeuilles. Zo moeilijk is dat toch niet.
Dirk Castrel Politiek redacteur gvabrieven@concentra.be



Reacties