Met al het borstgeroffel van de
grote Antwerpse politieke
kopstukken zou je bijna vergeten
dat er helemaal aan de
linkerkant van het spectrum ook behoorlijk
wat beweegt. Links van sp.a/CD&V
heeft Groen zijn lijst opengesteld voor
niet-partijleden. Tegen eind februari moeten
de kandidaturen worden ingediend,
daarna kan het gepuzzel aan de lijsten
beginnen.
Nog verder naar links vinden we de PVDA+ (Partij van de Arbeid) en Rood! van ex-sp.a’er Erik De Bruyn. De PVDA+ kan bij de verkiezingen van oktober mikken op één tot drie zetels als nieuwe partij in de gemeenteraad. Met Peter Mertens heeft de partij een boegbeeld gevonden dat het stoffige, dogmatisch-marxistische dekentje heeft afgelegd en nu de strijd tegen het beurskapitalisme voert met hedendaagse opvattingen en technieken.
Het lijkt Mertens geen windeieren te zullen leggen. Half december publiceerde hij zijn boeiende boek Hoe durven ze?, waarin hij een messcherpe analyse maakt van de crisis en linkse oplossingen voorstelt. Daarvan zijn inmiddels vierduizend exemplaren verkocht en de teller blijft lopen. Het boek staat op drie in het klassement van de informatieve non-fictie.
Hoogst opmerkelijk voor een publicatie van een bloedrode rakker. Ook de Antwerpse milieuambtenaar Erik De Bruyn voert strijd tegen het centrumrechtse establishment en tegen de zogenoemde zoetwatersocialisten van de sp.a. Hij wil in oktober graag een ticket scoren voor de gemeenteraad. Maar zijn probleem is de beperkte schaal van zijn beweging, ondanks de 21.300 voorkeurstemmen die hij behaalde toen hij bij de federale verkiezingen voor de Senaat in 2010 nog op de sp.a-lijst stond.
De Bruyn moet zich dus aansluiten bij een groter geheel: PVDA+ of Groen. Gesprekken met Mertens & co zijn gestrand, omdat De Bruyn een verkiesbare plaats opeist en PVDA+ vindt dat hij daar geen aanspraak op kan maken. Zaterdag was De Bruyn een opvallende aanwezige op de nieuwjaarsreceptie van Groen. Toch zou het me verbazen als hij van die partij wél een electoraal cadeau krijgt.
In elk geval is de kans reëel dat de economische crisis en de groeiende ontevredenheid bij de kiezers klein-links in oktober de wind in de zeilen geeft. Het zou niet de eerste keer zijn dat een politieke formatie van één of twee zetels in Antwerpen uitgroeit tot een nationaal fenomeen.
door Lex Moolenaar
Nog verder naar links vinden we de PVDA+ (Partij van de Arbeid) en Rood! van ex-sp.a’er Erik De Bruyn. De PVDA+ kan bij de verkiezingen van oktober mikken op één tot drie zetels als nieuwe partij in de gemeenteraad. Met Peter Mertens heeft de partij een boegbeeld gevonden dat het stoffige, dogmatisch-marxistische dekentje heeft afgelegd en nu de strijd tegen het beurskapitalisme voert met hedendaagse opvattingen en technieken.
Het lijkt Mertens geen windeieren te zullen leggen. Half december publiceerde hij zijn boeiende boek Hoe durven ze?, waarin hij een messcherpe analyse maakt van de crisis en linkse oplossingen voorstelt. Daarvan zijn inmiddels vierduizend exemplaren verkocht en de teller blijft lopen. Het boek staat op drie in het klassement van de informatieve non-fictie.
Hoogst opmerkelijk voor een publicatie van een bloedrode rakker. Ook de Antwerpse milieuambtenaar Erik De Bruyn voert strijd tegen het centrumrechtse establishment en tegen de zogenoemde zoetwatersocialisten van de sp.a. Hij wil in oktober graag een ticket scoren voor de gemeenteraad. Maar zijn probleem is de beperkte schaal van zijn beweging, ondanks de 21.300 voorkeurstemmen die hij behaalde toen hij bij de federale verkiezingen voor de Senaat in 2010 nog op de sp.a-lijst stond.
De Bruyn moet zich dus aansluiten bij een groter geheel: PVDA+ of Groen. Gesprekken met Mertens & co zijn gestrand, omdat De Bruyn een verkiesbare plaats opeist en PVDA+ vindt dat hij daar geen aanspraak op kan maken. Zaterdag was De Bruyn een opvallende aanwezige op de nieuwjaarsreceptie van Groen. Toch zou het me verbazen als hij van die partij wél een electoraal cadeau krijgt.
In elk geval is de kans reëel dat de economische crisis en de groeiende ontevredenheid bij de kiezers klein-links in oktober de wind in de zeilen geeft. Het zou niet de eerste keer zijn dat een politieke formatie van één of twee zetels in Antwerpen uitgroeit tot een nationaal fenomeen.
door Lex Moolenaar
Reacties