Wat in Amsterdam werkt, werkt ook in Antwerpen. Dat beseft ook schepen van Onderwijs Robert Voorhamme, en dus wil hij ook hier zo’n systeem uitwerken. Het kan zijn zoveelste project van onderwijsvernieuwing worden dat vervolgens ook uitwaaiert naar de rest van Vlaanderen.
Op dit moment hebben ouders een eigen kwalitatief klassement van de scholen in hun hoofd, op basis van wat ze hebben opgevangen. Maar bepaalde scholen hebben van oudsher een dijk van een reputatie, terwijl ze die misschien allang niet meer waarmaken. En andersom werken sommige buurtscholen met een fantastisch pedagogisch project, dat helaas te weinig bekendheid geniet. Daardoor maken sommige ouders een foute keuze en profiteren ze niet ten volle van hun recht op een vrije schoolkeuze.
Een objectieve kwaliteitstest door onafhankelijke experts is dus een goed idee. Meten is weten. Bovendien heeft het systeem in Amsterdam motiverend gewerkt op de directies en leerkrachten, want elke school wil graag elk jaar een trapje hoger op de ladder. Gezonde concurrentie werkt stimulerend en leidt tot meer creativiteit in het bedrijfsleven, waarom zou dat in het onderwijs anders zijn? De schooldirecteuren die ik naar hun mening vroeg, zien dat ook in.
Het onderwijs in ons land staat nog steeds heel hoog in alle internationale klassementen, maar we gaan wel achteruit. In een stad als Antwerpen moeten we blijven geloven in de kansen van al onze leerlingen, hoe moeilijk dat soms ook is. Zittenblijven mag geen purgeermiddel zijn om ons systeem niet te moeten aanpassen aan de veranderde schoolbevolking. Het percentage gediplomeerden moet omhoog, en dat geldt ook voor de doorstroming naar het hoger onderwijs.
Ik geef toe: de theorie klinkt en is oneindig veel makkelijker dan de praktijk. Maar een instrument als de kwaliteitsmeter kan volgens mij wel een goed hulpmiddel zijn.
Door Lex Moolenaar
Reacties