Standpunt Antwerpen

Regering is nog niet klaar met Antwerpse actiegroepen

De actiegroep stRaten-generaal heeft donderdag een opmerkelijke slag thuisgehaald in de campagne voor haar Meccanoplan als alternatief voor het BAM-tracé. stRaten-generaal had bij de Vlaamse ombudsman een klacht ingediend tegen CD&V-minister Hilde Crevits, omdat die het Meccanoplan niet grondig genoeg zou hebben onderzocht.

De ombudsman geeft de actiegroep gelijk. Hij begrijpt ook niet waarom Crevits geen motivering geeft voor haar halsstarrige wens om de Kennedytunnel in de toekomst tolvrij te houden, een randvoorwaarde die in het Meccanoplan niet geldt. Om een lang verhaal kort te maken: Crevits moet van de ombudsman uiterlijk half oktober hierover klare taal spreken, want ze bezondigt zich aan onbehoorlijk bestuur.

Is dit nu een mijlpaal in de geschiedenis? Natuurlijk niet. Voor de lokale verkiezingen van volgend jaar zie ik nog weinig grote schokgolven ontstaan in het mobiliteitsdossier. De partijen van de Vlaamse regering (CD&V, N-VA en sp.a) zijn nog steeds dermate opgelucht dat het hun is gelukt om ‘het Antwerpse B-H-V’ te ontmijnen, dat ze niet opnieuw een bom onder hun coalitie zullen leggen.

Maar de scherpe taal van de ombudsman - hij beschuldigt Crevits onder meer van woordspelletjes - geeft wel aan dat er met de actiegroepen niet te sollen valt. Ze maken gebruik van alle wettelijke mogelijkheden om hun dossier te verdedigen en kunnen daarbij niet zomaar door de politici worden genegeerd.

Dit is zeker niet de laatste keer dat we van de actiegroepen zullen horen. Wanneer het onderzoek naar de milieueffecten van de Oosterweeltunnels start, zullen ze tijdens het openbaar onderzoek hun Meccanoplan als alternatief indienen. De overheid is dan verplicht om het serieus te onderzoeken. Als ze dat niet doet, krijgt ze ongetwijfeld klachten bij de Raad van State, de Vlaamse ombudsman en andere instanties aan haar broek. Mogelijk wordt het dossier zelfs een kluif voor Europa.

Maar eerst is er nog de aanloop naar de verkiezingen van volgend jaar. Gisteravond lanceerden stRaten-generaal en Ademloos hun campagne met een infoavond in de Antwerpse zaal Horta. Enkele jaren geleden kwam daar een handvol geinteresseerden op af, tegenwoordig trekt het verzet volle zalen. Nee, de Vlaamse regering is echt nog niet klaar met de actiegroepen.

Door Lex Moolenaar

Rapport voor scholen kan leiden tot meer kwaliteit

Heel af en toe kan Antwerpen een voorbeeld nemen aan Amsterdam. Daar worden sinds enkele jaren de leervorderingen van leerlingen - en dus ook de prestaties van de scholen - jaarlijks gemeten met objectieve parameters. De resultaten worden vervolgens openbaar gemaakt. Met andere woorden: elke school krijgt een publiek rapport. Het gevolg is dat de kwaliteit van bijna alle scholen sindsdien is gestegen.

Wat in Amsterdam werkt, werkt ook in Antwerpen. Dat beseft ook schepen van Onderwijs Robert Voorhamme, en dus wil hij ook hier zo’n systeem uitwerken. Het kan zijn zoveelste project van onderwijsvernieuwing worden dat vervolgens ook uitwaaiert naar de rest van Vlaanderen.

Op dit moment hebben ouders een eigen kwalitatief klassement van de scholen in hun hoofd, op basis van wat ze hebben opgevangen. Maar bepaalde scholen hebben van oudsher een dijk van een reputatie, terwijl ze die misschien allang niet meer waarmaken. En andersom werken sommige buurtscholen met een fantastisch pedagogisch project, dat helaas te weinig bekendheid geniet. Daardoor maken sommige ouders een foute keuze en profiteren ze niet ten volle van hun recht op een vrije schoolkeuze.

Een objectieve kwaliteitstest door onafhankelijke experts is dus een goed idee. Meten is weten. Bovendien heeft het systeem in Amsterdam motiverend gewerkt op de directies en leerkrachten, want elke school wil graag elk jaar een trapje hoger op de ladder. Gezonde concurrentie werkt stimulerend en leidt tot meer creativiteit in het bedrijfsleven, waarom zou dat in het onderwijs anders zijn? De schooldirecteuren die ik naar hun mening vroeg, zien dat ook in.

Het onderwijs in ons land staat nog steeds heel hoog in alle internationale klassementen, maar we gaan wel achteruit. In een stad als Antwerpen moeten we blijven geloven in de kansen van al onze leerlingen, hoe moeilijk dat soms ook is. Zittenblijven mag geen purgeermiddel zijn om ons systeem niet te moeten aanpassen aan de veranderde schoolbevolking. Het percentage gediplomeerden moet omhoog, en dat geldt ook voor de doorstroming naar het hoger onderwijs.

Ik geef toe: de theorie klinkt en is oneindig veel makkelijker dan de praktijk. Maar een instrument als de kwaliteitsmeter kan volgens mij wel een goed hulpmiddel zijn.

Door Lex Moolenaar

Daar is het debat over de hoofddoek weer!

Uit een studie van de internationale ngo Open Society Foundations, die heeft onderzocht hoe goed moslims zich thuis voelen in elf EU-steden, blijkt dat dit in Antwerpen wel snor zit. Maar dezelfde studie beveelt niettemin aan om het hoofddoekenverbod in openbare diensten en op school te herzien, want onder meer door die maatregelen heeft slechts 40% van de Antwerpse moslims vertrouwen in het stadsbestuur.

Het kledingreglement voor loketfuncties is vier jaar geleden ingevoerd. Hoewel het op dat moment slechts gevolgen zou hebben voor welgeteld zeven personeelsleden, groeide de kwestie uit tot een symbooldossier waarin de emoties hoog opliepen. Dat was het gevolg van te weinig voorafgaandelijk overleg met de moslimorganisaties.

Veel moslims mét of zonder hoofddoek voelden zich gekwetst, gestigmatiseerd, collectief gestraft en aangevallen om hun religie, wat natuurlijk nooit de bedoeling was geweest. Het onbegrip was enorm. Want waarom zou iemand aan een loket minder goed worden geholpen door een vrouw met een hoofddoek? En waarom kon Antwerpen zich niet spiegelen aan de Angelsaksische wereld? In Londen is het toch de normaalste zaak van de wereld dat een politieman het verkeer staat te regelen met een tulband op zijn hoofd?

De politici van allochtone origine (sp.a en CD&V) voelden destijds de bui hangen. Maar ze keurden het kledingreglement toch goed, omdat ze zich anders moesten verzetten tegen het hele bestuursakkoord en die zware verantwoordelijkheid wilden ze niet nemen. Sommigen van hen hebben daar nu spijt van. Ze willen bijna allemaal dat het debat wordt heropend in de volgende legislatuur.

De partijen met ambitie om Antwerpen van 2013 tot 2018 te besturen, moeten er maar eens diep over nadenken. Zelf was ik destijds voorstander van het kledingreglement, omdat het voor neutraliteit zorgt en omdat een uniform nu eenmaal functioneel is in bepaalde jobs met veel publieke zichtbaarheid. Maar net als het Turkse raadslid Ergün Top had ik niet verwacht dat de maatregel zo traumatiserend zou zijn voor zoveel van mijn mede-Antwerpenaren. En blijkbaar is die pijn nog steeds niet over, zoals uit het onderzoek van de Open Society Foundations blijkt.

Voortschrijdend inzicht is een belangrijke leidraad bij het stroomlijnen van standpunten over gevoelige kwesties.

Door Lex Moolenaar

Lokale verkiezingen oktober 2012: de kop is eraf

Antwerpen maakt zich op voor een lange en spannende campagne in de aanloop naar de verkiezingen van 14 oktober 2012. Groen! en Vlaams Belang hebben hun lijsttrekker al geout: Meyrem Almaci en Filip Dewinter. In Wakker op zondag op ATV debatteerden dit weekend politici met een kleurtje over het belang van de allochtone kiezer. En ook burgemeester Patrick Janssens bleek eindelijk bereid om nu eens niet te doen alsof er volgend jaar geen verkiezingen plaatsvinden.

Janssens is overigens de jongste dagen via verschillende kanalen voor zijn doen ongewoon scherp uit de hoek gekomen. Zo had hij een sneer voor Meyrem Almaci, omdat die volgens hem ten onrechte zou hebben gezegd dat zijn college zou hebben bespaard op het OCMW. Daarmee zet hij meteen een vette punt op de i: wie nog gelooft in een Antwerps kartel sp.a/ Groen!, kan daar beter geen grote geldsommen op inzetten.

Maar Janssens haalde niet alleen uit naar oppositiepartij Groen!, hij keek ook eens rond in zijn coalitie. En daar zag hij Ergün Top, de CD&V’er die zaterdag in uw krant aankondigde dat hij binnenkort in Turkije zijn legerdienst gaat vervullen. Dat zette Janssens ertoe aan om fijntjes op te merken dat allochtone politici met schepenambities honderd procent voor Antwerpen moeten kiezen. Flauw van hem, want hij weet best dat die dienstplicht van drie weken voor Top een verplicht nummer is als hij ooit nog naar Turkije wil voor een vakantie of een familiebezoek.

Tot slot haalde de burgemeester ook nog even uit naar Ludo Van Campenhout, het stoutste jongetje uit zijn college. Daar kunnen we al makkelijker begrip voor opbrengen, want de onafhankelijke schepen (of zou hij zijn N-VA-lidkaart al hebben getekend?) heeft zich niet aan de collegiale afspraak gehouden om zijn voorkeur voor water in de Zuiderdokken niet uit te spreken op een symposium dat een week geleden is georganiseerd.

We nemen ook nog akte van het feit dat het VB een zwartboek over de huidige bestuursploeg heeft samengesteld en dat zowel het VB als de N-VA vinden dat sp.a-schepen Monica De Coninck veel te tolerant heeft gereageerd op de plannen van Sharia4Belgium om in Antwerpen een soort sharia-rechtbank te installeren. Conclusie: de campagne is begonnen, ook al zullen we nog lang moeten wachten op de bijbehorende slogans, affiches en marktbezoeken.

Door lex Moolenaar

Gezocht: wettelijke remedies tegen de criminaliteit

Vanavond start met de commissie Veiligheid de voorbereiding van de eerste Antwerpse gemeenteraad na het zomerreces. Veiligheid wordt een belangrijk thema, want er is op dat vlak de voorbije maanden nogal wat gebeurd in de stad. De problemen van vorig jaar rond het De Coninckplein, de rellen op de Turnhoutsebaan in juni, de drugsperikelen in de Seefhoek in augustus, vorige week nog het incident met de moersleutel in de Brederodestraat... Voor niet-Antwerpenaren kan zo de foutieve indruk ontstaan dat de stad weer Chicagoaan- de-Schelde is geworden.

Patrick Janssens, als burgemeester verantwoordelijk voor de openbare orde en hoofd van de politie, vindt dat hij alles doet wat binnen zijn bevoegdheden ligt om de criminaliteit aan te pakken. Hij verwacht in de schiettent van vanavond dan ook geen enkel voorstel dat haalbaar is binnen de wettelijke normen. We zijn benieuwd welke raadsleden van meerderheid en oppositie de uitdaging aannemen en op de proppen komen met creatieve suggesties.

Filip Dewinter (VB) heeft zaterdag in uw krant al een schot voor de boeg gelost. Hij stelt voor om de immigratie te stoppen en vreemdelingen zonder werk uit te sluiten van de sociale zekerheid, naar Deens model. Dat het migratiebeleid in dit land strenger moet worden en compatibel moet zijn met dat van de ons omringende landen, hebben wij al talloze keren geschreven. Maar die beslissingen kunnen alleen worden genomen in de Kamer, niet in de Antwerpse gemeenteraad.

De huidige opstoot van drugscriminaliteit in verscheidene wijken is voornamelijk het gevolg van factoren waarop het stadsbestuur niet de minste invloed heeft, zoals de instroom van Marokkaanse dealers die in Zuid-Europa door de crisis geen droog brood meer verdienen. Anderen komen uit Nederland, waar de regering de tolerante drugswetgeving veel strenger heeft gemaakt. Hoe moet Janssens die instroom uit andere EU-landen tegenhouden? Hij kan er alleen maar op toezien dat de politie streng optreedt.

Drugs kunnen anno 2011 bijna onmogelijk worden verbannen uit onze steden. Een stadsbestuur kan met zijn beleid wél invloed uitoefenen op de plaats waar die handel zich afspeelt: in groezelige horecazaken of op straat. De voorbije jaren heeft de stad heel wat ‘drugskoten’ in vzw’s gesloten. Misschien is dat toch niet de beste tactiek geweest.

Door Lex Moolenaar

Mobiliteit vordert even snel als verkeer op de Ring

Het fileleed op de Antwerpse Ring was deze week weer bijzonder pijnlijk. Daarbij rees vanzelf de vraag hoe het fameuze Masterplan 2020, dat de files moet oplossen, eigenlijk vordert.

De stad en het Havenbedrijf finaliseerden woensdag een protocol over de verdeling van de kosten voor de Oosterweeltunnels. Een mijlpaal kan ik dat bezwaarlijk noemen, want in feite is deze stap niets meer dan de juridische verankering van een afspraak die vorig jaar al is gemaakt.

Ondertussen probeert gouverneur Berx de lokale besturen en de actiegroepen op één lijn te krijgen over de heraanleg en ondertunneling van de R11 (Krijgsbaan), die de E313/E34 in Wommelgem moet verbinden met de E19 in Wilrijk. Ondanks veel lof voor het werk van de gouverneur, is het enthousiasme van heel wat betrokkenen matig. Kun je de grote problemen met sluipverkeer in de zuidoostrand wel oplossen met de heraanleg van één weg?

Het is nu wachten welke knopen Vlaams minister Hilde Crevits (CD&V) dit jaar kan en wil doorhakken. Hevelt ze het Masterplan helemaal over van BAM naar de nv Liefkenshoektunnel? Gaat ze alsnog in zee met het bouwconsortium Noriant? En vooral: slaagt ze erin om, na al die jaren vol politieke twisten maar zonder veel activiteit op het terrein, de motor eindelijk op kruissnelheid te krijgen?

Donkere wolken pakken zich alweer samen. Volgende week lanceren de actiegroepen Ademloos en stRaten-generaal hun najaarscampagne, die ze zullen doortrekken in het verkiezingsjaar 2012. In verder overleg over de R11 zien ze alvast geen heil meer en ook het compromis over Oosterweel bevalt hen allerminst.

En dus wordt de mobiliteit volgend jaar in Antwerpen zeker een verkiezingsthema, ook al zouden drie partijen van de huidige meerderheid (sp.a, CD&V en N-VA) dat liever vermijden. Open Vld kan als enige wél voluit gaan, omdat die partij op Vlaams niveau in de oppositie zit en dus niet gebonden is aan afspraken.

Wij hopen vooral dat het mobiliteitsdossier niet over de lokale verkiezingen heen wordt getild. Van die indruk kunnen we ons namelijk onmogelijk ontdoen. We willen graag geloven dat er achter de schermen druk aan het dossier wordt gesleuteld, maar concrete resultaten van dat werk hebben we dit jaar nog niet gezien. En dat stemt mij soms moedeloos, wanneer ik als kruipolie mijn weg zoek van punt A naar punt B.

Door Lex Moolenaar

Water in de dokken, Ludo in het stadhuis?

Komt er weer water in de Gedempte Zuiderdokken, of wordt de parkeervlakte op het Zuid een park? Met die discussie zoekt de politieke klasse in Antwerpen wat afleiding voor een nazomer in het teken van drugs en geweld.

Afgelopen weekend organiseerde Watererfgoed Vlaanderen een symposium over de toekomst van de Zuiderdokken. Vrijdag was in het college afgesproken dat daar geen politieke uitspraken zouden worden gedaan. En ja hoor, prompt verklaarden zowel onafhankelijk schepen Ludo Van Campenhout als zijn CD&V-collega Philip Heylen zich warme minnaars van het plan voor water in de dokken.

Een jaar voor de verkiezingen zijn collegiale afspraken geen stuiver meer waard. Hoe liggen de kaarten? Van Campenhout wil dus water. Zijn potentiële nieuwe werkgever Bart De Wever (N-VA) moet het dossier nog bestuderen, maar vanuit de buik voelt hij er ook veel voor. CD&V ook, maar dan wel pas na de heraanleg van de Scheldekaaien (dan zijn we dus een jaar of twintig verder).

Daartegenover staat de sp.a van Patrick Janssens, die gaat voor een park naar analogie met Spoor Noord. Groen! wil graag meer water in de stad, maar een park is ook goed. En het VB vindt dat er dringender kwesties zijn.

Bijna waren we Open Vld vergeten. Daar woedt naar aloude gewoonte de open debatcultuur. Verscheidene liberalen willen water, maar schepen van Financiën Luc Bungeneers noemt dat een idee waarvan alleen de happy few op het Zuid profiteren. Hij wijst er ook fijntjes op dat er de eerstkomende jaren gewoon geen geld voor is. De kosten van het project worden geraamd op 20 tot 50 miljoen euro, afhankelijk van de bron. Toe maar: een verschil van 30 miljoen! Kan dat misschien eerst wat beter worden onderzocht, voordat we in de stadskas gaan graaien? De ervaring heeft ons geleerd dat het aan het eind van de rit veeleer 50 dan 20 miljoen zal zijn. En wellicht nog meer, als we de pi-factor (x 3,15) van De Wever hanteren.

Van Campenhout heeft de toekomst van de Zuiderdokken inmiddels geproclameerd tot verkiezingsthema. Leuk bedacht, maar het is onzin. Wat er op langere termijn ook gaat gebeuren daar op het Zuid, het zal niet in de volgende legislatuur (2013-2018) zijn. Bovendien heeft Luc Bungeneers groot gelijk als hij zegt dat Antwerpen met thema’s als vergrijzing, migratie en onderwijs wel andere dingen heeft om van wakker te liggen.

Door Lex Moolenaar

Een fantastisch merk dat de wereld nog niet kent

Ondernemers, het tijdschrift van Voka Antwerpen-Waasland, heeft aan de ambassadeurs en hoge diplomaten van de VS, het Verenigd Koninkrijk, India, Indonesië, Mexico en Turkije gevraagd wat ze van Antwerpen vinden. Nu zijn diplomaten natuurlijk altijd diplomatisch, maar toch: het resultaat is bijna verbijsterend positief. Om het samen te vatten met één uitspraak van de flamboyante Amerikaanse ambassadeur Howard Gutman: “Antwerpen is een fantastisch merk.”

Waarom is dat dan zo? Omdat het een kosmopolitische en multiculturele stad is. Omdat we de haven hebben, en de diamant. Ook de mode en musea zoals het Rubenshuis zijn bekend. Andere troeven zijn het Centraal Station, Chinatown, de Zoo en de Meir. Onze infrastructuur en economische promotie worden als uitstekend bestempeld, al moeten we misschien nog meer focussen op de kennisindustrie in plaats van op arbeidsintensieve sectoren. En de files dan? Die worden volgens het internationale gezelschap ruimschoots gecompenseerd door de kleine afstanden tussen onze steden. Kortom, deze stad heeft alles om bijvoorbeeld Amsterdam van de kaart te blazen.

Het probleem is dat niet Antwerpen, maar Amsterdam overal ter wereld voortdurend opduikt in de media. We zijn niet bekend genoeg. De Britse ambassadeur Jonathan Brenton was hoogst verbaasd toen hij in de vermaarde reisgids The Rough Guide Antwerpen in de globale top tien van reisbestemmingen zag staan. En ook de meeste Mexicanen kennen wel Brussel en Brugge, maar niet Antwerpen.

We moeten de stad dus beter gaan verkopen. Niet via Vlaanderen, want volgens de diplomaten zegt dat merk de rest van de wereld helemaal niets. Hoe dan wel? Via de sociale media. Volgens Howard Gutman hebben heel veel Amerikanen Antwerpen op een positieve manier leren kennen via het filmpje op YouTube met dansende mensen in het Centraal Station, een commercial voor het vtm-programma Op zoek naar Maria.

We krijgen ook nog de suggestie mee om eens goed te bestuderen hoe Barcelona, Manchester en Amsterdam aan citymarketing doen. En de bedenking dat de opening van het museum van de Red Star Line in 2013 een ideale aanleiding is om onze troeven aan de wereld te openbaren.

We danken de hoge dames en heren voor hun complimenten en hun goede raad.

Door Lex Moolenaar

Ook sp.a kan veel verliezen in aanloop van verkiezingen

In Antwerpen is de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 begonnen. Afgelopen weekend duidde Groen! Meyrem Almaci aan als boegbeeld voor de electorale slag om Antwerpen. Vijf jonge en iets minder jonge wolven van sp.a stellen vandaag in onze krant hun roadshow voor. Daarmee gaan de Antwerpse politici op zoek naar het beste van de stad en manieren om goed nog beter te maken. Met de gemeenteraadsverkiezingen heeft deze tour volgens hen niets te maken. Misschien is dat waar, maar dan is het tijdstip alvast mooi meegenomen.

Karim Bachar, Toon Wassenberg, Seppe De Blust, Eva Mangelschots en Catherine Van de Heyning zien zelf acht uitdagingen om van Antwerpen de beste stad te maken. Enkele daarvan klinken ons bekend in de oren en mogen ondertussen hete hangijzers genoemd worden.

De vijf zullen tijdens hun wandeling doorheen de stad Antwerpenaars bevragen over de toenemende kloof tussen armoede en welstand of hoe er moet worden omgegaan met de diverse samenleving. Dat de antwoorden niet altijd even gewenst zullen zijn weet een klein kind. Het is niet evident om voor dit soort van complexe problematieken een menselijk, rechtvaardig en efficiënt beleid uit te stippelen.

Toch is dit wat we verwachten van een partij als sp.a, die tot nader order de ruggengraat is van dit stadsbestuur. En dan hebben we het nog niet eens over mobiliteit gehad. We zijn dan ook benieuwd met welke conclusies de vijf sp.a’ers op de proppen komen als ze in mei van 2012 het rapport van hun rondgang presenteren.

Er is nog een andere reden waarom dit initiatief interessant is. Van de vijf initiatiefnemers zitten er vier in de sp.a-fractie van de Antwerpse gemeenteraad. En de vijfde, Catherine Van de Heyning, lijkt ons minstens een ernstige kandidate om dat in de toekomst te doen. We kunnen ons voorstellen dat ook burgemeester Patrick Janssens met meer dan gewone belangstelling kijkt naar wat zijn jongere garde het komende verkiezingsjaar gaat presteren.

Alleen al het feit dat Patrick Janssens groen licht geeft voor dit project toont aan dat deze vijf mensen binnen de Antwerpse sp.a tot het selecte groepje van kroonprinsen en -prinsessen behoren. Maar dat is niet vrijblijvend. De volgende maanden zal deze groep moeten bewijzen dat ze voor hun partij een wissel op de toekomst zijn.

Door Patrick van Perre

Drugsoorlog slaat stilaan om in terreur

Vorige week signaleerde Ergün Top, lid van de CD&V-fractie in de Antwerpse gemeenteraad en advocaat van Turkse origine, dat de drugsproblemen van Antwerpen-Noord inmiddels ook waren overgeslagen naar de omgeving van de Brederodestraat op het Zuid. Hij wees daarbij onder meer met een beschuldigende vinger naar het café naast het pand waar hij woont en waar ook zijn kantoor is gevestigd.

Inmiddels heeft Top een dure prijs betaald voor zijn moedige houding. Zondagnacht werd hij door de twee uitbaters van het café - een 53-jarige vader en zijn 36-jarige zoon - al hard aangepakt, en maandagochtend kreeg hij enkele welgemikte slagen met een moersleutel en moest hij naar het ziekenhuis voor een aantal hechtingen.

Is er een verband tussen het bewuste café en de huidige drugsoorlog? Dat moet het parket onderzoeken. De uitbaters zijn nog nooit veroordeeld wegens drugsdelicten. Dat hun zaak in de buurt inmiddels een ‘drugskot’ wordt genoemd, kan ook het gevolg zijn van een toenemend aantal dealers en gebruikers onder de klanten. Die klanten kan je in de horeca niet altijd zelf kiezen.

Maar dat praat de walgelijke agressie tegen Ergün Top natuurlijk niet goed. Elke burger heeft het recht om op te komen voor de leefbaarheid en tegen wantoestanden in zijn buurt. Sterker, voor een raadslid als Top is dat zelfs een plicht. Dat hij uw krant heeft gebruikt om de ontwikkelingen op het Zuid te signaleren aan de burgemeester en de politietop, was eveneens zijn goed recht.

Maar blijkbaar zijn er in Antwerpen figuren die daar anders over denken. Zodra iemand zijn stem verheft met uitspraken die slecht kunnen zijn voor hun omzet, menen zij het recht te hebben om over te gaan tot intimidatie en bruut geweld. Dit begint te lijken op een vorm van terreur die Antwerpen niet meer heeft gekend sinds de Albanese maffia uit de stad is weggeveegd.

Als de versie van Ergün Top van de feiten klopt, dan was de reactie van de lokale politie op de feiten van zondagnacht niet bepaald van die aard om de brave burger veel moed en vertrouwen te geven. Vandaag worden de twee verdachten voorgeleid voor de onderzoeksrechter. We rekenen erop dat die wél een voorbeeld stelt en we wensen Ergün Top een spoedig herstel.

Door Lex Moolenaar