Standpunt Antwerpen

Keuze voor internationaal hoger onderwijs is de enige optie

De opening van het nieuwe academiejaar in Antwerpen vond donderdag plaats in een opperbeste stemming. Er was meer volk dan ooit tevoren om de traditionele speeches te aanhoren. En Antwerpen passeert Leuven als het gaat om het aantal studenten dat in de stad een opleiding volgt. Met ruim 37.000 zijn ze intussen. De binnen- en buitenlandse jongeren die ervoor gekozen hebben om in Antwerpen te studeren.

Cijfers zijn relatief en het is al helemaal niet de bedoeling om een strijd met Leuven of het ongenaakbare Gent aan te gaan over wie nu de meeste studenten herbergt. Het is alleen maar een teken dat het goed gaat met Antwerpen als studentenstad en dat de hervormingen en samenwerkingen binnen het hoger onderwijs wel degelijk hun vruchten afwerpen. En dat is een fijne vaststelling.

Een van de thema’s tijdens de opening van het academiejaar was de internationalisering van het hoger onderwijs. Dat er steeds meer buitenlandse studenten, en niet alleen Nederlanders, voor Antwerpen kiezen weten we al langer.

De Antwerpse rector Alain Verschoren pleit er nu ook voor om studenten vaker in het buitenland te laten studeren. Als aanvulling op hun studies in eigen land als het even kan. Bestendig afgevaardigde van Onderwijs Inga Verhaert (sp.a) hield donderdag hetzelfde pleidooi. En voegde er in één adem aan toe dat een studie in het Engels ook in Antwerpen zelf bespreekbaar moet zijn. In de Antwerp Managementschool, die onderdeel is van de Universiteit Antwerpen, gebeurt dat trouwens al.

Het is niet de eerste keer dat deze discussie wordt gevoerd. En even vaak wordt hier met gemengde gevoelens op gereageerd. Nochtans is een verstandige internationalisering van het hoger onderwijs de enige goede keuze. Wie in de wereld van de toekomst een rol wil spelen kan niet anders dan meertalig zijn en is verplicht om verder te kijken dan de eigen landsgrenzen.

Zeker in een stad als Antwerpen, maar eigenlijk ook daarbuiten, is internationale ervaring en kennis niet langer een voordeel meer. Het is bijna een vanzelfsprekendheid geworden. Internationaal denken en leren zal bepalen of de studenten van nu over enkele jaren in staat zijn om een rol van betekenis te spelen. Niet alleen in de economische wereld. Maar evenzeer in het academische en culturele veld.

Door Patrick Van de Perre

Open Vld maakt rare sprongen op weg naar 2012

Na twee jaar in de schaduw is Open Vld terug op alle niveaus van het politieke landschap. Federaal zit de partij opnieuw aan de onderhandelingstafel waar ze in april 2010 zelf de stekker uit de regering heeft getrokken. Als die operatie tot een goed einde kan worden gebracht, dan willen de liberalen vervolgens ook mee in de Vlaamse regering, zo heeft Patrick Dewael al laten weten. De N-VA heeft daarop gerea geerd met de opmerking dat De Wever & co dan eerst moeten worden buitengedragen. Qua uitdaging kan dat tellen, al valt het natuurlijk altijd te proberen.

Maar daar blijft het niet bij. Ook in Antwerpen roert Open Vld zich. Daar heeft Marco Laenens, ondervoorzitter van het OCMW, de ideale oplossing gevonden om zichzelf opnieuw te verenigen met zijn boezemvriend Ludo Van Campenhout na diens vertrek naar de N-VA: waarom geen kartel tussen de beide partijen in de aanloop naar de verkiezingen van volgend jaar?

De geruchten over een liberaal kartel zijn niet nieuw. Voormalig Kamerlid Fons Borginon (eerst Volksunie, daarna Open Vld) zou al eens de mogelijkheden hebben afgetast. En er is ook sprake van discrete contacten tussen voorzitter Alexander De Croo, gedoodverfd lijsttrekker Annemie Turtelboom en N-VA-kopman Bart De Wever.

Het lijkt ons toch allemaal behoorlijk absurd. Van Campenhout die met slaande deuren uit Open Vld stapt, dan na een tocht door de woestijn met klaroengeschal toetreedt tot de N-VA en vervolgens weer snikkend in de armen valt van zijn nieuwe kartelpartner? Wie gelooft die mensen nog? We zullen voorlopig dan ook maar niet te veel rekening houden met dat kartelverhaal.

Ondertussen dwingt Luc Bungeneers, de enige overgebleven Open Vld’er in het Antwerpse college, respect af. Terwijl diverse burgemeesters van andere steden en de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten dinsdag een noodkreet slaakten omdat de federale overheid hen finan cieel aan het wurgen is, houdt Antwerpen in zijn begroting al jaren rekening met minder inkomsten en is er geen sprake van een belastingverhoging om de putten te dempen.

Bungeneers lijkt zich ook ver te houden van alle strategische machinaties in de aanloop naar de verkiezingen. Hij concentreert zich op de stadskas en doet dus waarvoor hij is verkozen.

Door Lex Moolenaar

Voor Antwerpse sportfans zijn er mooie tijden op komst

World Ports Cycling Classic: het is een hele mond vol voor een wielerwedstrijd. Na de Port of Antwerp Giants als nieuwe naam voor de grootste stedelijke basketbalclub is het al de tweede keer dit najaar dat de Antwerpse haven haar sportieve stempel drukt.

De WPCC (laten we gemakshalve maar even afkorten) is om meer dan één reden een goed idee. Allereerst hebben de 750.000 toeschouwers voor de passage van de Tourrit in 2010 bewezen dat de Antwerpse regio wel degelijk wielergek is. Een jaarlijkse koers Rotterdam-Antwerpen- Rotterdam kan bovendien alleen maar bevorderlijk zijn voor de samenwerking tussen de beide steden en hun havens, iets waarvoor wij allang pleiten.

Ik ga nog even door. Een tweedaagse koers betekent een overnachting van de karavaan in Antwerpen, wat mooi is voor de toeristische sector. De bijbehorende tv-beelden geven de stad ook de gelegenheid om landmarks zoals het Vlinderpaleis (het decor van de finish van de eerste rit op de Leien) en het MAS (de startplaats van de tweede rit) in de kijker te zetten.

Nog meer argumenten? De WPCC is een koers van het niveau UCI Europe Tour 2.1. Daarmee is het geen topklassieker, maar een koers die te vergelijken is met bijvoorbeeld de Ster van Bessèges, de Ronde van de Middellandse Zee en de Driedaagse van West-Vlaanderen. Daarvoor is best wat internationale belangstelling. En het feit dat de WPCC wordt georganiseerd door de ASO - dezelfde club die ook de Tour de France, Parijs-Roubaix en Luik- Bastenaken-Luik patroneert - staat garant voor kwaliteit en houdt Antwerpen tegelijk ook in beeld als kandidaat-gaststad voor een Tourrit. Alles bij elkaar genoeg argumenten voor stad en haven om hier 300.000 euro in te investeren.

Voor de Antwerpse sportfans zijn er mooie jaren op komst. De WPCC, het EK zwemmen in 2012, Europese Sporthoofdstad en het WK turnen in 2013, mogelijk het WK zaalvoetbal in 2014, de Iron Mantriatlon, de marathon en de Ten Miles, de Diamond Games in het tennis, een kandidatuur voor een nieuwe Tourrit en voor het BK wielrennen... De lijst is stilaan indrukwekkend.

En toch zullen we pas écht helemaal tevreden zijn met de kroon op het werk: het gloednieuwe Port of Antwerp- voetbalstadion, waar Beerschot en Antwerp de basis kunnen leggen voor een renaissance van de mooiste Antwerpse voetbaljaren.

Door Lex Moolenaar

Alleen efficiënt openbaar vervoer leidt tot autoluwe stad

Nu eindelijk is besloten om ook het noordelijke deel van de Antwerpse Leien opnieuw aan te leggen, zijn er twee zaken om naar uit te kijken. Om te beginnen krijgt het noorden van de stad hierdoor een nieuwe en zoveelste duw in de rug. Na de aanleg van Park Spoor Noord en de ontwikkeling van het Eilandje zullen in 2016 ook de Leien dit ooit verpauperde stukje stad aangenamer maken.

In datzelfde jaar worden ook voor tien kilometer nieuwe tramsporen opgeleverd. Vanaf dan zullen trams vanuit het hart van de stad het Eilandje en de grens van het district Ekeren bereiken.

Niemand die eraan twijfelt dat deze nieuwe tramlijn een succes wordt. Het volstaat om even te kijken naar het gemiddeld aantal reizigerscijfers van tramlijn 3. De verbinding tussen Zwijndrecht en Merksem haalt met voorsprong de beste Vlaamse cijfers.

Het verder vertrammen van Antwerpen is de enige juiste keuze voor de toekomst. Net zoals er weinig andere keuze is dan de centra van steden zoveel mogelijk autoluw te maken.

De tijd dat dit een omstreden idee was, is gelukkig al een poosje voorbij. Zelfs ondernemersorganisaties zoals Unizo zeggen zonder verpinken dat minder auto’s in de stad de enige optie zijn om onze steden leefbaar te houden. Zelfs winkelstraten hoeven voor deze organisatie, in ieder geval voor de Antwerpse afdeling ervan, niet langer en uitsluitend het rijk van Koning Auto te zijn.

Maar daar staat natuurlijk wel iets tegenover. Namelijk een snel en efficiënt openbaar vervoer. We gaan niet flauw doen. Er worden de jongste jaren veel inspanningen geleverd om van Antwerpen een stad van en voor openbaar vervoer te maken. Niet in het minst door de Vlaamse overheid.

Maar alles kan beter. Soms zelfs met relatief kleine ingrepen. Zo is de beïnvloeding van verkeerslichten voor het openbaar vervoer in Antwerpen nog altijd ondermaats. En ook de communicatie met de reiziger kan beter. Wat we missen, is een totaalplan om het openbaar vervoer met kracht en definitief als waardig alternatief aan de burger te presenteren.

Als we willen dat mensen meer dan ooit hun auto voor de deur laten staan en met de bus of met de tram op pad gaan, moet de dienstverlening optimaal zijn. Zolang dit niet het geval is, blijven verstokte automobilisten achter het stuur zitten.

Door Patrick Van de Perre

Record: verkiezingsdebat een jaar voor de verkiezingen

De regionale zender ATV heeft zondag een record gevestigd: daar vond meer dan een jaar voor de verkiezingen van 14 oktober 2012 het eerste verkiezingsdebat plaats. Aanleiding was de aankondiging van onafhankelijk schepen Ludo Van Campenhout dat hij is toegetreden tot de N-VA.

Waar staan we op dit moment in de Antwerpse geschiedenis? Enkele partijen zijn al uit de startblokken geschoten en hebben hun strategie geopenbaard. Het Vlaams Belang richt al zijn pijlen op Bart De Wever. Is hij bereid om het cordon sanitaire te breken en een rechts front te vormen tegen Patrick Janssens?

Als dat niet het geval is, dan bedriegt De Wever de kiezer en dan kan die rechtse kiezer dus beter opteren voor het VB. Dat is de strategische rode draad door de campagne van Filip Dewinter. Aan de andere kant van het spectrum vinden we Groen!, dat een doordachte keuze heeft gemaakt door Meyrem Almaci tot boegbeeld te bombarderen.

De groenen steken zo manifest de hand uit naar de groeiende groep kiezers van allochtone origine, die in 2006 massaal op Janssens hebben gestemd. Die tactiek maakt het mogelijk voor Groen! om zichzelf te promoveren van een kleine tot een middelgrote partij van pakweg 15%.

De sp.a van Janssens zal zich voorlopig nog niet mengen in het verkiezingsdebat. Voor een zittende burgemeester is het verstandig om zo lang mogelijk te blijven besturen en in het jaar voor de verkiezingen het succes te oogsten van projecten die de voorbije jaren op de rails zijn gezet.

De N-VA is nog aan het sleutelen aan haar programma. Aangezien Bart De Wever al een aantal malen heeft verklaard dat zijn rivaal Janssens een centrumrechts beleid voert, zal het voor hem niet zo eenvoudig zijn om een verhaal te componeren waarmee hij inhoudelijk het verschil kan maken. Maar De Wever kan altijd nog steunen op zijn persoonlijke populariteit, die van hem een soort Justin Bieber voor volwassenen heeft gemaakt.

Voor drie andere partijen wordt het bijzonder lastig. Open Vld wacht op een beslissing van mogelijk boegbeeld Annemie Turtelboom, LDD is van de Antwerpse bodem verdwenen en CD&V lijkt volledig afhankelijk te zijn geworden van de goodwill van Janssens en De Wever om ook in de volgende legislatuur weer in de coalitie te belanden. De kans dat dit gebeurt, schatten we overigens hoog in.

Door Lex Moolenaar

Tocht door de woestijn van de Antwerpse liberalen

De meeste politici in Antwerpen beweren dat ze nog niet bezig zijn met de verkiezingen, maar achter de schermen zijn ze volop de verkiezingsmachine aan het smeren. Groen! trekt met Meyrem Almaci als lijsttrekker naar de kiezer in 2012. N-VA verwelkomt niet alleen schepen Ludo Van Campenhout, de partij zet hem ook ineens als lijstduwer op de lijst. Enkele weken geleden haalde burgemeester Patrick Janssens (sp.a) zwaar uit naar enkele politieke tegenstanders.

In al dat wapengekletter blijft het oorverdovend stil bij de Open Vld. De Antwerpse liberalen likken nog steeds de wonden die ze opliepen tijdens de Oosterweeldiscussie van vorig jaar. Schepen Van Campenhout steunde het Vlaamse akkoord waarbij de brug werd begraven en werd gekozen voor de tunnels. De Antwerpse Open Vld verzette zich tegen het akkoord uit vrees voor zware financiële gevolgen voor de stadskas. De Open Vld stapte uit de meerderheid en daarna er weer in. Van Campenhout verliet de Open Vld en bleef weg. Wie wordt het nieuwe boegbeeld van Open Vld? Minister Turtelboom? Of wordt er gekozen voor jong talent, zoals Willem-Frederik Schiltz?

De Open Vld heeft in Antwerpen een woelige geschiedenis. Zoals het liberalen betaamt, bestaat de partij uit individualisten met elk een uitgesproken mening. Daarbij botst het niet alleen geregeld intern, maar ook met de nationale partijleiding. Deze partij slaagde erin om de kans op het burgemeesterschap in Antwerpen eigenhandig te verspelen. Van Campenhout trok tijdens de Visa-crisis in 2003 met Delwaide als kandidaat-burgemeester naar het hoofdkwartier van de Open Vld in Brussel. ’s Avonds keerden beiden terneergeslagen terug. Het nationale partijbestuur vond er niets beter op dan Hugo Coveliers naar voor te schuiven als kandidaat-burgemeester. Alleen zat Coveliers niet eens in de gemeenteraad... Het gevolg van deze vaudeville was dat Janssens uiteindelijk burgemeester werd.

De Antwerpse Open Vld-voorzitter Axel Polis moet op verscheidene terreinen aan het werk. Er is een therapeutische behandeling van de opgelopen trauma’s bij de leden nodig. Hij moet een herkenbaar gezicht vinden om de lijst te trekken en een duidelijke boodschap uitdragen. De Antwerpse liberalen hebben nog een lange tocht door de woestijn af te leggen. Of de voorzitter er nog voor de verkiezingen in 2012 uit geraakt, is nog maar de vraag.

Door Sacha Van Wiele

Stad Antwerpen zit zeker op het juiste groene spoor

In het Centraal Station van Antwerpen staat nog tot en met 25 september de Train of Ideas. Dit is een rondreizende tentoonstelling met goede voorbeelden rond duurzaam beleid in steden. Het is een initiatief van de Duitse stad Hamburg. Deze industriestad is dit jaar Europese groene hoofdstad.

Antwerps milieuschepen Guy Lauwers (sp.a) wil de titel van groene hoofdstad in 2014 binnenhalen. De stad legde de afgelopen jaren al een lange weg af. Het belangrijkste is dat het stadsbestuur doordrongen is van het belang van duurzaamheid en milieuvriendelijkheid. In het verleden werd dit beschouwd als een restbevoegdheid die een van de schepenen in zijn pakket kreeg. Binnen stadsontwikkeling kwam het Park Spoor Noord op het voormalige spoorwegemplacement. De nieuwe scholen worden passiefwoningen. De afvalberg Hooge Maey is een groene energiecentrale. Petroleum Zuid wordt dan weer een duurzaam bedrijfsterrein.

Met de publieke fietsen Velo’s worden Antwerpenaars aangespoord om meer op de fiets te springen voor kleine verplaatsingen in de binnenstad. Dit gaat gepaard met de uitbreiding van het aantal kilometers fietspaden.

De Antwerpenaars worden mee betrokken, zonder hen op te zadelen met een schuldgevoel. Op de thermografische kaart van de Antwerpse daken zien de inwoners in één oogopslag hoeveel warmte ze via het dak verliezen. De impact op de portefeuille spreekt mensen nu eenmaal meer aan dan de impact van hun gedrag op het milieu.

Op een aantal zaken heeft de stad weinig invloed, zoals de luchtverontreiniging. Antwerpen ligt tussen zware industriebekkens als Rijsel, het Ruhrgebied, Rotterdam en de Antwerpse haven. Het toont aan dat er pas een echte kentering kan komen als de Europese steden het voortouw nemen. Lauwers zet dit thema in december bovenaan de agenda van het milieuforum van Europese steden in Antwerpen.

Bovendien is er een economisch verhaal, en dat heeft Hamburg goed begrepen. De toekomst van de steden ligt in de creatieve economie, m.a.w. bedrijven en werknemers die veel belang hechten aan een goede leefomgeving. Hamburg zorgde met zijn groene beleid ervoor dat er weer een bevolkingsgroei kwam.

Antwerpen hoeft zich als gaststad van de Train of Ideas zeker niet te schamen. De stad zit op het juiste groene spoor.

Door Sacha Van Wiele

Gouverneur Berx wikt, maar minister Crevits beschikt

Dinsdag had een belangrijke avond moeten worden in het dossier van de heraanleg van de R11 (Krijgsbaan). Maar gouverneur Cathy Berx moest de lokale besturen en de actiegroepen teleurstellen: het Vlaams Verkeerscentrum (VVC) is nog niet klaar met zijn onderzoek naar de effecten van de nieuwe R11 (bovengronds) en R11bis (ondergronds) op de verkeersstromen. We weten dus nog steeds niet of de heraanleg wel écht oplossingen biedt voor het doorgaand, lokaal en sluipverkeer in de zuidoostrand.

Aan gouverneur Berx zal het zeker niet liggen. Iedereen is vol lof over de manier waarop zij in dit complexe en gevoelige dossier haar taak vervult als topdiplomate en verkeersagente op het kruispunt van alle mogelijke instanties. Het is de bedoeling dat zij Vlaams minister Hilde Crevits de informatie in handen geeft om knopen te kunnen doorhakken. Maar dat verloopt toch veel moeizamer en trager dan Cathy Berx had gehoopt. Het pleit voor haar dat ze doorzet, ook al maken de vertragingen haar werk steeds moeilijker omdat het maatschappelijk draagvlak bij de besturen en actiegroepen afbrokkelt.

De heraanleg van de R11 is een onderdeel van het Masterplan 2020. Daarover neemt de Vlaamse regering vrijdag wellicht wel andere beslissingen. Zo bekrachtigt ze het protocol over de betaling van de meerkost van de Oosterweeltunnels door het stadsbestuur en het Havenbedrijf. Maar dat is vooral een formaliteit in het teken van afspraken die vorig jaar al zijn gemaakt.

Interessanter is de vraag of de regering ook een beslissing neemt over de samenwerking met het bouwconsortium Noriant. Mogelijk zet ze het licht op groen om Noriant aan het eerste stuk van de Oosterweelverbinding te laten beginnen: de werkzaamheden op de linkeroever, de tunnel onder de Schelde en de Oosterweelknoop op de rechteroever. Die beslissing kan leiden tot allerlei juridische complicaties, want als je van een viaduct een tunnelcomplex maakt, moet je dan eigenlijk ook niet de hele procedure opnieuw opstarten?

Brengt de regering deze week nog meer nieuws? Over de toekomst van BAM misschien? Of nog interessanter voor Antwerpen: over de timing van de afwerking van de Leien en het Operaplein? Want we hebben veel begrip voor een regering die moet besparen, maar een half afgewerkt project is geen uiting van goed bestuur.

Door Lex Moolenaar

De Werf van de Eeuw zal de ziel van de stad veranderen

De Werf van de Eeuw. De term is al vaker gevallen, maar nog nooit met zoveel recht en rede als nu.

U kunt dat zelf navlooien in het informatieboekje ‘t Stad we werken er aan dat deze week in de brievenbus van elke Antwerpenaar valt.

Het is, en we wikken onze woorden, bijna adembenemend om te zien welke grote en kleine stadsvernieuwingsprojecten er de komende jaren op stapel staan. Over de meest in het oog springende heeft uw krant de voorbije jaren al uitgebreid bericht, en zal dat ook blijven doen.

Maar naast megadossiers zoals het voetbalstadion op het Zuid, de Scheldekaaien, het Eilandje en het Operaplein, zijn er ook tal van kleine en middelgrote projecten die tussen nu en 2015 gerealiseerd zullen worden.

In de Antwerpse binnenstad, maar ook in de districten. Architecturale pareltjes, maar ook nieuwe parken, pleinen, scholen, wegen, rusthuizen en culturele centra. Alsof een Sinterklaas op speed wild pepernoten heeft rondgekeild naar alle hoeken van de stad.

Iedereen die al eens zijn huis heeft laten bouwen of verbouwen weet dat daar een zekere mate aan stress aan vasthangt. En zo zal het ook in Antwerpen zijn. De druk op de stedelijke mobiliteit en op de buurten zal toenemen. Enkel een heldere communicatie tussen overheid en burger kan die groeipijnen verzachten. In die zin is het positief dat de Antwerpenaar veel meer dan vroeger van bij de start bij die projecten wordt betrokken. Al moet niet iedereen het altijd eens zijn - de Gedempte Zuiderdokken, weet u wel - het creëert wel een comfortabel draagvlak.

De stad groeit als nooit tevoren en persoonlijk vind ik het fantastisch om dat van nabij te mogen volgen. Onder meer omdat stadsvernieuwing anno nu ook mooi mag zijn. Er staan zowat 120 bouwprojecten op stapel en stuk voor stuk verzoenen ze het functionele met het esthetische. En dat is geen sinecure in een zo dichtbevolkte stad als Antwerpen.

Verleden, heden en toekomst met elkaar verbinden, dat is de grote uitdaging voor de komende jaren. Meer nog dan mobiliteit of veiligheid zal stadsvernieuwing een impact hebben op het wezen van de stad. Als een half miljoen Antwerpenaars fier kunnen zijn en blijven op hun stad, zullen ze ook eerder geneigd zijn om samen de stedelijke problemen aan te pakken.

Door Wim Daeninck

De Wever schakelt over naar plan B

Het akkoord over B-H-V heeft effecten die tot ver buiten de Brusselse rand reiken. Zondag verklaarde Bart De Wever op ATV dat hij bij de lokale verkiezingen van oktober 2012 waarschijnlijk zelf de N-VA-lijst gaat trekken in Antwerpen. Voor Patrick Janssens, die vandaag 55 jaar wordt, is die aankondiging niet het ideale verjaardagscadeau.

De mentale klik is gemaakt: als De Wever voorlopig geen prominente rol kan spelen in de nationale politiek, dan wil hij zijn energie het komende jaar investeren in de strijd om ‘t Schoon Verdiep. Anders gezegd: plan A is mislukt, over naar plan B. En na die stembusslag begint de aanloop naar de Vlaamse verkiezingen van 2014, waarin hij zich kandidaat kan stellen voor de functie van ministerpresident. Want is dat niet de ultieme natte droom voor elke Vlaams-nationalist?

Toch willen de twee grootste tenoren - De Wever en Janssens - hun campagnes nu nog niet starten. Per slot van rekening zitten ze samen in de huidige meerderheid, en in het laatste jaar van de legislatuur moeten nog heel wat dossiers uit het bestuursakkoord worden gerealiseerd. Voorlopig laat De Wever de burgemeester dus best nog even met rust, in het belang van Antwerpen. Verkiezingstaal zal de eerstkomende maanden vooral van de oppositiepartijen komen.

Wij kijken al uit naar het programma waarmee N-VA straks naar de verkiezingen wil gaan. De Wever heeft al herhaaldelijk gezegd dat het beleid van Janssens & co in zijn ogen eigenlijk centrumrechts is. Met name de aanpak van het OCMW, het bekende verhaal van rechten en plichten, heeft de NVA- voorzitter gecharmeerd. In die context wordt het voor hem niet zo eenvoudig om een programma samen te stellen waarmee hij duidelijk het verschil kan maken met dat van Janssens.

Dat N-VA niet naar de verkiezingen van volgend jaar gaat samen met CD&V, is dit weekend nog maar eens bevestigd. De stap van CD&V-voorzitter Wouter Beke om het Vlaams front te breken en toch in een federaal akkoord te stappen, heeft de laatste restanten van liefde tussen de beide partijen weggeveegd. Bovendien heeft de N-VA de christendemocraten allang niet meer nodig om electoraal het hoofd boven water te houden. Zeker niet in Antwerpen, waar de partij met De Wever, Liesbeth Homans, Vic Van Aelst en eventueel ook Ludo Van Campenhout een straffe lijst kan maken.

Door Lex Moolenaar