Dit type van buurtwinkels gedijt goed in een stad. Ze liggen aan grote stations met veel pendelaars die snel hun inkopen willen doen. De buurtsupermarkt sluit nauw aan bij het inkoopgedrag van alleenstaanden. Zij lopen bijna dagelijks naar de supermarkt voor hun kleine inkopen. De vraag is er, want ongeveer de helft van de Antwerpenaars is alleenstaand.
Het is dus een goed verhaal voor de klanten, maar is dit ook zo voor de lokale bakker en slager? Deze buurtsupermarkten bieden brood en charcuterie aan. Omdat dit onder de vleugels van een grote keten gebeurt, liggen de onkosten voor de zaakvoerder veel lager. De kleine middenstander krijgt er met zo’n supermarktje wel een grote concurrent bij.
Toch kan zo’n kleine buurtsupermarkt een impuls geven aan een winkelstraat. Dit type van winkels trekt veel mensen aan en zorgt voor extra leven in de straat. Sommigen zullen dan ook wel binnenspringen in de kleinere winkels. Alleen zal dit pas gebeuren als de winkeliers iets aanbieden dat de klant niet kan vinden in de supermarkt.
De kracht van een goede middenstander is zijn kennis over de producten die hij of zij verkoopt. De winkeliers kunnen zich specialiseren in kwaliteitsproducten.
In de Nationalestraat in Antwerpen zijn een Carrefour Express, een City Delhaize en een Turkse kruidenier gevestigd. Zij doen alle drie goede zaken. De komst van zo’n kleine buurtsupermarkt heeft het aanbod en de kwaliteit in de winkelstraat alleen maar verhoogd. Een snuggere winkelier weet dit en speelt daar ook op in.
En zoals in veel zaken in het leven ligt het succes in het vinden van een goed evenwicht in de winkelstraten. Er moet een goede verhouding zijn tussen het aantal supermarkten en kleine winkels en het aanbod aan producten.
Het is aan het Antwerpse stadsbestuur om met onder meer het vergunningenbeleid te waken over het soms wankele evenwicht.
Reacties