In 1898 begon de bouw van het Militair Hospitaal. De hospitaalpaviljoenen waren medisch zeer vooruitstrevend. Dat een deel van het complex dan ook werd beschermd, was niet meer dan logisch. In 1993 verlieten de laatste militairen de site. De stad Antwerpen stond voor een uitdaging. Het bijna acht hectare grote terrein bood verschillende mogelijkheden. De buurt pleitte voor een groot park. De stad Antwerpen zag dan weer een mooie plek voor een nieuwe woonwijk om jonge tweeverdieners naar de stad te lokken.
Op dat moment werden belangrijke beslissingen genomen. Antwerpen zat nog met een zware kater na de ontwikkeling van de Kievitwijk aan het Centraal Station. Projectontwikkelaars hadden daar te veel vrij spel gekregen. De buurt kwam in opstand en het stadsbestuur moest met schaamrood op de kaken toegeven dat er fouten waren gemaakt. Dit mocht zich met het Militair Hospitaal niet herhalen.
Het stadsbestuur, de buurtbewoners en de projectontwikkelaars zaten samen. Het kwam nog wel tot botsingen, maar er werd vooruitgang geboekt. Op het einde van de rit was iedereen best tevreden. Het Militair Hospitaal wordt geen immens park, maar er komt wel veel groen. In 2015 telt het terrein 404 woningen. Het Militair Hospitaal wordt autoluw. Bewoners zullen hun wagens aan de rand parkeren in ondergrondse garages. Ook op dit vlak zal de nieuwe woonwijk opmerkelijk zijn.
Door het succes dankzij de inspraak van de buurtbewoners kan de stad Antwerpen in andere projecten niet meer terug. Kijk maar naar het traject rond de Scheldekaaien. Zo legde het Militair Hospitaal eigenlijk ook mee de basis voor het protest van de Antwerpenaar tegen de Lange Wapperbrug. De bewoners waren intussen gewend om in de stad inspraak te krijgen. Dat Vlaanderen die bereidheid niet toonde, werd niet gepikt door de Antwerpenaar.
Daarom is het Militair Hospitaal eigenlijk op meerdere vlakken een Antwerps monument.
Door Sacha Van Wiele
Reacties