Dans op het slappe koord

Het Koninklijk Ballet van Vlaanderen komt met de Vlaamse Opera onder één koepel terecht, met dezelfde zakelijke leiding. Dat heeft de Vlaamse regering vrijdag beslist, op voordracht van minister van Cultuur Joke Schauvlieghe (CD&V).

Die beslissing bleef niet zonder gevolgen. Nog dezelfde dag liet Kathryn Bennetts, de artistiek directrice van het Ballet, weten dat ze het voor bekeken houdt. Bennetts staat bekend als een zeer straffe madam met een zeer kort lontje. Ook ditmaal liegt haar motivatie er niet om: “Ik wil niet werken in een land met zo’n arrogant en onwetend cultuurbeleid van een minister die nog nooit naar een van onze voorstellingen is gekomen.”

Na zulke bittere taal wordt het moeilijk om Kathy Bennetts nog voor het Ballet te behouden. En dat is bijzonder jammer, want sinds haar komst naar Antwerpen in 2005 heeft de Australische voormalige rechterhand van topchoreograaf William Forsythe heroïsche prestaties verricht. Met middelen die slechts een fractie vormen van de werkingsbudgetten van veel andere internationale balletgezelschappen zette ze het Ballet schitterend op de kaart. Haar uitvoering van Forsythes voorstelling Impressing the Czar leverde zelfs een ballet-oscar op. En sterdanser Wim Vanlessen schopte het tot een van de meest gewaardeerde dansers ter wereld.

En nu wordt het Ballet dus ondergeschoven bij de Vlaamse Opera. Want dat is natuurlijk wel de realiteit, wanneer een kleiner ensemble onder dezelfde koepel belandt als een veel grotere machine. Minister Schauvlieghe mag dan nog honderd keer zeggen dat het niet om een fusie gaat, maar op zakelijk vlak wordt het dat wel degelijk. En dat vind ik jammer, want er zijn vast nog andere vormen van verregaande samenwerking tussen de cultuurhuizen mogelijk waarbij ze wél hun eigen identiteit kunnen behouden.

Goede bronnen vertelden ons dat de beslissing van Schauvlieghe tot stand is gekomen zonder overleg met de directie en het bestuur van het Ballet. “Het overleg start op 1 januari 2011”, lees ik in een verslag van de beslissing van de Vlaamse regering. Eens te meer komt de inspraak er dus pas nadat de Vlaamse politici hun besluit al hebben genomen.

Met alle begrip voor de besparingen die minister Schauvlieghe moet doorvoeren: ik denk toch niet dat ze hier zo makkelijk mee wegkomt. Het culturele milieu in Antwerpen had al geen hoge pet van haar op, en deze beslissing heeft haar zeker niet populairder gemaakt./p>

Door Lex Moolenaar