De kranten stonden dit weekend en
ook gisteren uiteraard bol van de
artikels over de Oosterweelverbinding.
Logisch, na de beslissing van
de gemeenteraad over de vraag in de volksraadpleging,
de verhitte reacties daarop en
de inmiddels alweer afgeschoten suggestie
van Bart De Wever om het referendum uit te
stellen. Maar de teneur van sommige politieke
commentaren roept bij ons wel heel wat
vragen op.
Voor sommige opiniemakers is het feit dat burgemeester Patrick Janssens bakzeil zou hebben gehaald, in feite het belangrijkste aspect aan de hele zaak. Mag ik daar twee kritische opmerkingen bij maken?
Ten eerste heeft Janssens geen bakzeil gehaald. Hij heeft zich afgevraagd of het doordrukken van zijn mening over de vraag in het referendum hem meer waard was dan het behoud van zijn coalitie. Het antwoord op die vraag was voor Janssens ’nee’, met de bekende gevolgen. De Antwerpse meerderheid is gered, en ik ben ervan overtuigd dat de meerderheid van de Antwerpenaren daar niet rouwig om is.
Opmerking twee: de politieke neveneffecten van de discussie van de voorbije week vormen natuurlijk helemaal niet de kern van de zaak. Het gaat erom dat de mobiliteitsproblemen in en rond Antwerpen worden opgelost, dat de politici daarvoor de beste maatregelen moeten nemen en liefst in een wat sneller tempo dan ze dat de voorbije jaren hebben gedaan. In dat proces hoeft niet één politicus voortdurend zijn zin te krijgen. We leven namelijk niet in een dictatuur, maar in een democratie.
De politici van CD&V/N-VA en Open Vld hebben ditmaal hun mening doorgedrukt. Of de burger het daarmee eens is of niet, kan hij bij de volgende verkiezingen uiten, maar dat is nu niet aan de orde. Op dit moment wil de Antwerpenaar vooral dat zijn stad ook de komende drie jaar wordt bestuurd op een degelijke en eendrachtige manier, zoals dat de voorbije jaren aardig is gelukt in een collegiale samenwerking van sp.a, CD&V/N-VA en Open Vld.
Heeft dit verstandshuwelijk schade opgelopen door de affaire van vorige week? Ongetwijfeld, maar zelfs in de beste huwelijken rommelt het wel eens. De verschillende partners hebben een slippertje gemaakt, en ik denk dat geen van hen er echt van heeft genoten. Dat leidt hopelijk tot het besef dat het thuis aan de haard eigenlijk zo slecht nog niet is.
door Lex MOOLENAAR
Voor sommige opiniemakers is het feit dat burgemeester Patrick Janssens bakzeil zou hebben gehaald, in feite het belangrijkste aspect aan de hele zaak. Mag ik daar twee kritische opmerkingen bij maken?
Ten eerste heeft Janssens geen bakzeil gehaald. Hij heeft zich afgevraagd of het doordrukken van zijn mening over de vraag in het referendum hem meer waard was dan het behoud van zijn coalitie. Het antwoord op die vraag was voor Janssens ’nee’, met de bekende gevolgen. De Antwerpse meerderheid is gered, en ik ben ervan overtuigd dat de meerderheid van de Antwerpenaren daar niet rouwig om is.
Opmerking twee: de politieke neveneffecten van de discussie van de voorbije week vormen natuurlijk helemaal niet de kern van de zaak. Het gaat erom dat de mobiliteitsproblemen in en rond Antwerpen worden opgelost, dat de politici daarvoor de beste maatregelen moeten nemen en liefst in een wat sneller tempo dan ze dat de voorbije jaren hebben gedaan. In dat proces hoeft niet één politicus voortdurend zijn zin te krijgen. We leven namelijk niet in een dictatuur, maar in een democratie.
De politici van CD&V/N-VA en Open Vld hebben ditmaal hun mening doorgedrukt. Of de burger het daarmee eens is of niet, kan hij bij de volgende verkiezingen uiten, maar dat is nu niet aan de orde. Op dit moment wil de Antwerpenaar vooral dat zijn stad ook de komende drie jaar wordt bestuurd op een degelijke en eendrachtige manier, zoals dat de voorbije jaren aardig is gelukt in een collegiale samenwerking van sp.a, CD&V/N-VA en Open Vld.
Heeft dit verstandshuwelijk schade opgelopen door de affaire van vorige week? Ongetwijfeld, maar zelfs in de beste huwelijken rommelt het wel eens. De verschillende partners hebben een slippertje gemaakt, en ik denk dat geen van hen er echt van heeft genoten. Dat leidt hopelijk tot het besef dat het thuis aan de haard eigenlijk zo slecht nog niet is.
door Lex MOOLENAAR
Reacties