Dat de regeringen in ons land moeten
besparen, is een open deur
intrappen. De onderscheiden
begrotingen staan er van slecht tot
zéér slecht voor.
We moeten wel voorzichtig zijn in ons taalgebruik. Zeker wat de federale begroting betreft. Besparen is eigenlijk niet het juiste woordgebruik. De saneringsoperatie dreigt immers in de eerste plaats uit te draaien op een zoektocht naar nieuwe inkomsten. Fasten seat belts, landgenoten. Hou uw portemonnee in de gaten.
Een verhoogde heffing op stookolie en diesel, een belasting op banken en elektriciteitsproducenten, hogere fiscale taks op bedrijfsvoertuigen, een speculatietaks voor beursbeleggers, en - nog nergens geopperd maar zo goed als zeker in de korf begrotingsmaatregelen - hogere accijnzen op rookwaren.
Voor een goed begrip: geen enkele van de voornoemde ingrepen is - voor zover wij weten - reeds definitief beslist. Maar het heeft er toch alle schijn van dat de regering-Van Rompuy de oplossing van haar begrotingsprobleem vooral in nieuwe inkomsten zal zoeken, veel meer dan in besparingen.
Wat dat laatste betreft horen we eigenlijk maar één concrete piste: de groeinorm van 4,5 procent in de sociale zekerheid is niet houdbaar en moet verlaagd worden. Maar laat dat nu net het stokpaardje van de PS zijn. Vicepremier Laurette Onkelinx is een bikkelharde onderhandelaarster. Zij zal de sociale zekerheid niet zomaar opgeven.
Ik vrees dat de sanering dus vooral van nieuwe inkomsten zal moeten komen. En dat voor een land dat reeds wereldrecordhouder inzake fiscale druk is. Daarom worden de nieuwe maatregelen in een mooi groen papiertje verpakt. Het doel van al die nieuwe taksen en heffingen, beste lezer, is niet de staatskas te spijzen. Dat heeft u helemaal verkeerd begrepen. Die opbrengsten zijn slechts bijzaak. Waar het de regering écht om te doen is, is het milieu... Althans zo probeert men ons wijs te maken.
De ware reden voor die nieuwe golf van fiscale en parafiscale aanslagen die op ons afkomt, heeft slechts één echte oorzaak: deze regering is niet of nauwelijks bekwaam om te besparen. Ze is niet in staat om orde te scheppen in haar eigen huishouding, en daarom laat ze uw en mijn huishouden opdraaien voor de rekening. Een evolutie die reeds tien jaar aan de gang is. Sedert 1999 zijn de primaire uitgaven steeds maar gestegen. De veel aangekondigde ontvetting van de staat is een illusie.
door Paul GEUDENS
We moeten wel voorzichtig zijn in ons taalgebruik. Zeker wat de federale begroting betreft. Besparen is eigenlijk niet het juiste woordgebruik. De saneringsoperatie dreigt immers in de eerste plaats uit te draaien op een zoektocht naar nieuwe inkomsten. Fasten seat belts, landgenoten. Hou uw portemonnee in de gaten.
Een verhoogde heffing op stookolie en diesel, een belasting op banken en elektriciteitsproducenten, hogere fiscale taks op bedrijfsvoertuigen, een speculatietaks voor beursbeleggers, en - nog nergens geopperd maar zo goed als zeker in de korf begrotingsmaatregelen - hogere accijnzen op rookwaren.
Voor een goed begrip: geen enkele van de voornoemde ingrepen is - voor zover wij weten - reeds definitief beslist. Maar het heeft er toch alle schijn van dat de regering-Van Rompuy de oplossing van haar begrotingsprobleem vooral in nieuwe inkomsten zal zoeken, veel meer dan in besparingen.
Wat dat laatste betreft horen we eigenlijk maar één concrete piste: de groeinorm van 4,5 procent in de sociale zekerheid is niet houdbaar en moet verlaagd worden. Maar laat dat nu net het stokpaardje van de PS zijn. Vicepremier Laurette Onkelinx is een bikkelharde onderhandelaarster. Zij zal de sociale zekerheid niet zomaar opgeven.
Ik vrees dat de sanering dus vooral van nieuwe inkomsten zal moeten komen. En dat voor een land dat reeds wereldrecordhouder inzake fiscale druk is. Daarom worden de nieuwe maatregelen in een mooi groen papiertje verpakt. Het doel van al die nieuwe taksen en heffingen, beste lezer, is niet de staatskas te spijzen. Dat heeft u helemaal verkeerd begrepen. Die opbrengsten zijn slechts bijzaak. Waar het de regering écht om te doen is, is het milieu... Althans zo probeert men ons wijs te maken.
De ware reden voor die nieuwe golf van fiscale en parafiscale aanslagen die op ons afkomt, heeft slechts één echte oorzaak: deze regering is niet of nauwelijks bekwaam om te besparen. Ze is niet in staat om orde te scheppen in haar eigen huishouding, en daarom laat ze uw en mijn huishouden opdraaien voor de rekening. Een evolutie die reeds tien jaar aan de gang is. Sedert 1999 zijn de primaire uitgaven steeds maar gestegen. De veel aangekondigde ontvetting van de staat is een illusie.
door Paul GEUDENS
Reacties