De heraanleg van straten is soms een
gemiste kans, en dat is spijtig. Vaak
beperkt de stad Antwerpen of een
van de districten zich tot het fatsoeneren
van het openbaar domein en de
keuze voor een nieuw type van grondbedekking
of een mooi zitbankje. Dat is voldoende
voor de verfraaiing van een rustige woonstraat,
maar lang niet ambitieus genoeg voor
de heraanleg van belangrijke stedelijke assen
die om hun specifieke karakter niet alleen
verkeer maar ook mensen aantrekken.
De Nationalestraat bijvoorbeeld, in de Antwerpse binnenstad én het hart van de modewijk, is daar een mooi voorbeeld van. We kunnen ons niet van de indruk ontdoen dat de heraanleg van deze straat een gemiste kans dreigt te worden.
De straat verbindt het Zuid met de Groenplaats en is met bussen, trams, automobilisten en fietsers in beide rijrichtingen meer dan overbevraagd. Tel daarbij parkeren langs beide zijden en twee voetpaden om het plaatje volledig te maken. In het voorontwerp van heraanleg wordt van deze traditionele straatinrichting slechts in beperkte mate afgeweken en dat is een beetje teleurstellend.
In het voorontwerp wordt hardnekkig vastgehouden aan verkeer in beide richtingen met telkens een fietsstrook van net geen meter breed. U kent ze wel, de stroken die veiligheid suggereren voor fietsers maar eigenlijk levensgevaarlijk zijn voor iedereen die ze gebruikt.
Misschien kunnen de planologen overwegen om de fietsstroken te schrappen in de Nationalestraat? Er zijn alternatieven genoeg in de buurt en geen enkele wet zegt dat er in elke straat koste wat het kost gefietst moet kunnen worden.
Of waarom geen enkelrichting voor het autoverkeer? Staduitwaarts, want iedereen is het er toch over eens dat de automobilist nog weinig te zoeken heeft in de binnenstad, tenzij het om woon- en werkverkeer gaat. Enkele drastischere keuzes zouden er in elk geval voor zorgen dat de Nationalestraat na de heraanleg een stuk aangenamer en gebruiksvriendelijker zou zijn dan nu het geval is.
Daarvoor mogen best wat offers gedaan worden. Het positieve nieuws is dat parkeren na de heraanleg alleen nog langs de zijde van het Tropisch Instituut is toegestaan. Ter compensatie zullen parkeergarages in de buurt omgevormd worden voor buurtparkeren.
Dat de middenstanders deze aanpak niet bij voorbaat naar de prullenmand verwijzen is verrassend en hoopgevend.
Door Patrick VAN DE PERRE
De Nationalestraat bijvoorbeeld, in de Antwerpse binnenstad én het hart van de modewijk, is daar een mooi voorbeeld van. We kunnen ons niet van de indruk ontdoen dat de heraanleg van deze straat een gemiste kans dreigt te worden.
De straat verbindt het Zuid met de Groenplaats en is met bussen, trams, automobilisten en fietsers in beide rijrichtingen meer dan overbevraagd. Tel daarbij parkeren langs beide zijden en twee voetpaden om het plaatje volledig te maken. In het voorontwerp van heraanleg wordt van deze traditionele straatinrichting slechts in beperkte mate afgeweken en dat is een beetje teleurstellend.
In het voorontwerp wordt hardnekkig vastgehouden aan verkeer in beide richtingen met telkens een fietsstrook van net geen meter breed. U kent ze wel, de stroken die veiligheid suggereren voor fietsers maar eigenlijk levensgevaarlijk zijn voor iedereen die ze gebruikt.
Misschien kunnen de planologen overwegen om de fietsstroken te schrappen in de Nationalestraat? Er zijn alternatieven genoeg in de buurt en geen enkele wet zegt dat er in elke straat koste wat het kost gefietst moet kunnen worden.
Of waarom geen enkelrichting voor het autoverkeer? Staduitwaarts, want iedereen is het er toch over eens dat de automobilist nog weinig te zoeken heeft in de binnenstad, tenzij het om woon- en werkverkeer gaat. Enkele drastischere keuzes zouden er in elk geval voor zorgen dat de Nationalestraat na de heraanleg een stuk aangenamer en gebruiksvriendelijker zou zijn dan nu het geval is.
Daarvoor mogen best wat offers gedaan worden. Het positieve nieuws is dat parkeren na de heraanleg alleen nog langs de zijde van het Tropisch Instituut is toegestaan. Ter compensatie zullen parkeergarages in de buurt omgevormd worden voor buurtparkeren.
Dat de middenstanders deze aanpak niet bij voorbaat naar de prullenmand verwijzen is verrassend en hoopgevend.
Door Patrick VAN DE PERRE
Reacties