Als u de Oosterweelverbinding al een
soap zonder einde vindt, dan geldt
dat nog meer voor de verdieping
van de Schelde. Gisteren heeft de
Nederlandse Raad van State in een voorlopige
uitspraak beslist dat de werkzaamheden
aan Nederlandse kant niet mogen worden
uitgevoerd, na een klacht van de Zeeuwse
Milieufederatie en de Vogelbescherming.
Argument: het is niet voldoende zeker dat de
natuurlijke kenmerken van het gebied niet
zullen worden aangetast.
Waarom is de verdieping van de Westerschelde
nodig? De internationale containertrafiek,
die de voorbije jaren steeds belangrijker
is geworden voor de haven van Antwerpen,
speelt zich af op steeds grotere schepen.
Om schepen met een diepgang tot 13,10 meter
onafhankelijk van de getijden te kunnen
ontvangen in de haven, moet de Westerschelde
worden uitgebaggerd op twaalf drempels
die nu niet diep genoeg zijn.
Maar daar heeft Nederland geen boodschap
aan. Boven de grens staan - om begrijpelijke
redenen - de belangen van de haven
van Rotterdam centraal. Bovendien zitten de
Zeeuwse milieugroeperingen niet te wachten
op de ontpoldering die onvermijdelijk gepaard
gaat met de verdieping - wat we uiteraard
ook kunnen begrijpen.
Als je de lange historiek van dit dossier bekijkt,
dan rijzen toch serieuze vragen over de
manier waarop Nederland de zaken heeft
aangepakt. Het allereerste verdrag over de
verruiming van de vaarweg dateert van januari
1995. Daarna volgden vele jaren van bilaterale
onderhandelingen en parlementaire
vertragingsoperaties, tot Vlaanderen en Nederland
in december 2004 eindelijk een politiek
akkoord bereikten: vanaf 2007 zou de
vaargeul worden verdiept tot 13,10 meter.
Vijf jaar later staan we nog steeds niet veel
verder. De voorlopige uitspraak van de Raad
van State zorgt weer minstens voor enkele
maanden uitstel, tot er een definitieve uitspraak
volgt. Maar het is allang duidelijk dat
Nederland zich op alle mogelijke manieren
zal blijven verzetten tegen een actie die van
cruciaal belang is voor de verdere ontwikkeling
van de haven van Antwerpen.
Vlaanderen heeft zich in de onderhandelingen
met de Nederlanders altijd willen gedragen
als een goede buur. Die houding heeft
weinig succes geoogst, dat is het minste wat
je ervan kan zeggen. Het wordt stilaan tijd
om zelf juridische stappen te zetten en om
Europa in te schakelen om deze grensoverschrijdende
knoop te ontwarren.
door Lex MOOLENAAR
De vondelingenschuif van Moeders
voor Moeders in Borgerhout heeft
opnieuw een kindje voortgebracht.
Zaterdagmiddag werd een baby
van twee dagen oud in de schuif gedropt door
onbekenden. Gelukkig verkeert het jongetje
in goede gezondheid en zal hij binnenkort bij
een pleeggezin worden ondergebracht. De
vondeling van twee jaar geleden werd Thomas
De Kleine gedoopt. Het kereltje dat
zaterdag werd gevonden, krijgt dezelfde
achternaam en vandaag ook een voornaam.
Nu de vondelingenschuif de tweede keer
in evenveel jaar het ultieme redmiddel blijkt
te zijn voor een wanhopige moeder, kan ook
de discussie over de zin of onzin van zo’n
schuif weer oplaaien. Door het bestaan van
deze schuif zijn er alvast twee kinderen na
een hobbelig levensbegin goed terechtgekomen.
De vraag wat er zou gebeurd zijn als het
initiatief van Moeder voor Moeders niet zou
bestaan, blijft wellicht voor altijd onbeantwoord.
Toch is een vondelingenschuif geen goede
oplossing voor dit soort van menselijke drama’s.
Tot op heden is het in Antwerpen goed
gegaan. Al blijft het natuurlijk afwachten hoe
de vondelingen reageren als ze over een aantal
jaren te horen krijgen hoe ze in een schuif
gedumpt werden. Maar er zal ook een moment
komen dat een baby in de schuif belandt
en dat niet overleeft. Omdat de ouder
het kind verwaarloosd heeft, omdat de baby
ziek is of om een andere reden.
Daarom moet er dringend werk gemaakt
worden van een alternatief, waarbij de moeder
- want van de vader is in dergelijke gevallen
meestal geen sprake - op een medisch en
ethisch verantwoorde wijze kan bevallen en
indien nodig haar kind kan afstaan. Discreet
en anoniem.
In de Senaat ligt daarvoor een wetsvoorstel
klaar. De wet laat toe dat vrouwen anoniem
mogen bevallen en hun kind kunnen afstaan.
De gegevens van de moeder worden opgeslagen
voor het geval dat het kind ooit contact
met haar wil opnemen. Op deze manier
wordt niet alleen de gezondheid van moeder
en kind gegarandeerd, maar blijft ook de
deur op een kier zodat beiden indien gewenst
elkaar later alsnog kunnen ontmoeten.
Natuurlijk is geen enkel systeem waterdicht
bij dit soort van drama’s, maar de nieuwe
wet is in ieder geval een stap in de goede
richting. Een pleidooi tegen de schuif betekent
overigens geen kritiek op Moeders voor
Moeders. Want dat hun beweegredenen oprecht
zijn, staat buiten kijf.
Door Patrick VAN DE PERRE
e Mexicaanse griep komt op kruissnelheid
en maakt bij haar verspreiding
dankbaar gebruik van
het mierennest dat Europa in de
vakantiemaanden is. In het najaar zal het
continent een flinke opstoot van de ziekte
meemaken, al lijkt een herhaling van bijvoorbeeld
de Spaanse griep - met massale sterfte
aan het begin van de vorige eeuw - volstrekt
ondenkbaar. De medische wereld heeft de
afgelopen honderd jaar echt wel iets
geleerd.
Gisteren namen onze verslaggevers contact
op met alle gemeentebesturen van de
Antwerpse regio, om de griepmaatregelen
in kaart te brengen. En ik moet zeggen,
onze redactie is onder de indruk. Overal vinden
griepvergaderingen plaats waarop knopen
worden doorgehakt over virusremmers,
mondmaskers, callcenters, extra opvangplaatsen
en de permanentie van de gemeentelijke
diensten.
Mortsel, Zandhoven en wellicht nog andere
gemeenten sturen al hun inwoners een
brief met informatie. In Brasschaat worden
de voormalige lokalen van het licht vliegwezen
in gereedheid gebracht om patiënten op
te vangen. Schilde bereidt een business continuity
plan voor, dat moet vermijden dat de
economische activiteit stilvalt. En In Kalmthout
hebben ze zelfs al een plan voor het
geval er te veel artsen ziek worden. Opmerkelijk
is de goede samenwerking van de gemeenten.
Zo slaat de hele Rupelstreek de
handen ineen, met de brandweerkazerne in
Boom als zenuwcentrum.
Je kan ook overdrijven. Dat Janssen Pharmaceutica
de temperatuur van zijn werknemers
meet via deur-screenings, klinkt nog
hightech en is dus goed voor het imago van
het bedrijf. Maar Dexia gaat er toch wel ver
over met het advies om deuren open te duwen
met je knokkels en op het openbaar vervoer
het contact met de handgrepen te vermijden.
Zo ontwijk je misschien de griep,
maar je valt wel op je gezicht, en dat is ook
geen prettige ervaring.
Hoe dan ook, de regio wordt zeer goed
voorbereid op de griep en dat geeft de burger
moed. De tot nu toe uitstekende communicatie
van de overheid zorgt er ook voor dat iedereen
op zijn hoede is en hopelijk ook let op
zijn persoonlijke hygiëne. Anderzijds bestaat
door sommige excessen wel het risico dat er
een soort massahysterie ontstaat, waardoor
sommige mensen uit angst en totaal onnodig
hun welverdiende vakantie in binnen- of buitenland
laten vergallen.
door Lex MOOLENAAR
Ademloos-voorzitter Wim van Hees
stond gistermiddag te glunderen bij
het beeld van Lange Wapper bij het
Steen: hij had net een telefoontje
gekregen van de stad met de melding dat de
47.091ste geldige handtekening was geteld.
Dus: de lokale volksraadpleging over de Oosterweelverbinding
komt er, op 18 oktober.
Begin september moet de gemeenteraad
zich in een speciale zitting buigen over de
vraagstelling. Tot nader order luidt de vraag
van Ademloos: “Vindt u dat het stadsbestuur
een gunstig advies moet geven voor
de constructie van het Lange Wapper-viaduct
(waardoor het zwaar verkeer binnen
de stad blijft rijden)?” Zoals bekend wil Patrick
Janssens de Antwerpenaar liever laten
kiezen tussen de brug of de tunnel, met een
tweeledige vraag. Onze prognose: daar komen
Janssens en Van Hees samen wel uit.
Minder zeker is hoe de politiek verder zal
omgaan met het dossier. Met grote verbazing
hebben we dit weekend vastgesteld dat
zo ongeveer alle belangrijke Antwerpse dossiers
nu in handen zijn van N-VA-minister
Philippe Muyters. Die was tot dit weekend
de baas bij Voka, de ondernemersorganisatie
die zich altijd nadrukkelijk heeft uitgesproken
voor het BAM-tracé. Verder is ook een belangrijke
rol weggelegd voor CD&V-minister
Hilde Crevits, die er naast Openbare Werken
ook Mobiliteit heeft bijgekregen.
Voorlopig ziet het ernaar uit dat de Vlaamse
regering wil wachten tot de Antwerpse
bevolking zich heeft uitgesproken. De actiegroepen
roepen het stadsbestuur op om daar
niet op te wachten, maar zo snel mogelijk een
eensgezind standpunt in te nemen dat als
stemadvies aan de Antwerpenaar kan dienen.
Lees: ze hopen dat Patrick Janssens zijn
collega’s binnen het college kan overtuigen
om voor de tunnel te pleiten.
Is zo’n eensgezind standpunt mogelijk?
Open Vld is niet meer het grote probleem, nu
Dirk ’Mister BAM’ Van Mechelen van het toneel
is verdwenen. En Ludo Van Campenhout
stond al langer bekend als een koele minnaar
van de Lange Wapper.
Maar waar staat de Antwerpse CD&V? We
weten het niet, want die zwijgt voorlopig in
alle talen. Hoewel havenschepen Marc Van
Peel ook bedenkingen heeft bij het BAM-tracé,
wil hij zijn krediet in de haven niet verspelen.
Misschien wacht CD&V gewoon het referendum
af. Dat zou jammer zijn, want de
Antwerpenaar die deze meerderheid heeft
verkozen, heeft het recht om te weten voor
welke oplossing ’zijn’ stadsbestuur kiest.
door Lex MOOLENAAR
De Sinksenfoor zit er sinds gisterenavond
op. De jaarlijkse foorhappening
verliep naar ieders tevredenheid.
Het was, zoals al enkele jaargangen
na mekaar, een rustige editie.
Wellicht daardoor is er al enige tijd geen
discussie meer over de plaats waar de jaarlijkse
Sinksenfoor moet plaatsvinden. Het
is trouwens veel belangrijker dat het college
eindelijk een denkoefening start over de
functie van de Gedempte Zuiderdokken.
Momenteel is het daar een veredelde parking,
waarvan een derde onbenut blijft. Maar
het rommeltje van alledag of de chaos tijdens
een evenement zou het stadsbestuur moeten
aanzetten om eens te brainstormen over de
Zuiderdokken.
Liever dan afwachten op wat Vlaanderen
bereid is erin te steken, zou een bescheiden
heraanleg op zijn plaats zijn. Je zou aan een
herinrichting kunnen denken waarbij uitsluitend
buurtbewoners altijd parkeerplaatsen
hebben, ook tijdens een evenement.
Moet kunnen, want de Zuiderdokken zijn
groter dan de Grote Markt van Sint-Niklaas.
En nogmaals: een derde ervan blijft onbenut.
De vraag is of je kiest voor een herinrichting
extra small of extra large. Dat laatste kan
de stad nooit zelf betalen. Maar wachten op
Vlaams geld zou wel eens heel lang kunnen
duren. Zeker als je ziet wat daar nog allemaal
op de plank ligt en hoeveel Antwerpen ervan
hoopt te ontvangen.
Het ligt in de ambitie van het schepencollege
om de Scheldekaaien een hedendaagse inrichting
te geven met internationale uitstraling.
Dat kan met, nog eens, Vlaams geld.
Maar dan moet je wel het fatsoen hebben
om er geen tweede groot project aan te koppelen.
Sommigen willen de Zuiderdokken
samen met de Scheldekaaien vernieuwen.
Maar dat krijg je nergens verkocht.
Beter is zelf te starten met een bescheiden
herinrichting, die betaalbaar is en makkelijk
te herdoen. Dan is het geen schande als
na een jaar blijkt dat je je hebt vergist en je
de stenen weer uit de grond haalt. Want zeg
nu zelf: veel van wat de jongste jaren van de
tekentafels is gekomen, kreeg na amper enkele
maanden een onvoldoende. Deze werkwijze
biedt wél het voordeel dat je als stad
voor honderd procent zeker weet wat je wil
als Vlaanderen klaarstaat voor de herinrichting
extra large. En nog een bedenking: Antwerpen
zou de eerste zijn om het op deze manier
aan te pakken. Als je laat zien dat je een
zuinig en doordacht beleid voert, trek je ook
geld aan.
Door Johan VAN BAELEN
Een dag na de presentatie van het
nieuwe onderzoek van Arup/Sum
naar de beste variant voor de Oosterweelverbinding,
gaat veel aandacht
naar de reacties uit de havenwereld. Een
betere ontsluiting van de haven was een van
de initiële argumenten om de Ring te sluiten,
het is nu de vraag wat het havenmilieu vindt
van het nieuwe tunneltracé.
De eerste reacties zijn voorzichtig, iedereen
wil het rapport grondig bestuderen.
Maar er is wel één havenbaas die het aandurft
om nu al voor de vijf kilometer lange
tunnel van Arup/Sum te gaan. Uitgerekend
Christian Leysen, toch een volbloed liberaal,
keert zich in nauwelijks verholen bewoordingen
af van het BAM-tracé. Als de tunnel
er komt, dan krijgt Leysen die tegenover zijn
Ahlers-building aan de Noorderlaan, je kan
hem dus zeker niet beschuldigen van nimby-
gedrag. Not in my backyard? Integendeel,
zegt Leysen, laat die tunnel maar komen!
De aannemers van Noriant, het consortium
dat samenwerkt met de BAM, laten het
hier natuurlijk niet bij. Zij herhalen de kritieken
op het tunneltracé die we dinsdag al hebben
gepubliceerd. Noriant noemt het rapport
van het internationaal hoog aangeschreven
Britse studiebureau Arup “op tal van vlakken
incoherent”. Dat is straffe taal.
Over naar Brussel. In de teksten die de pers
gisteren kon inkijken over het nieuwe regeerakkoord,
hebben we vreemd genoeg geen
letter teruggevonden over de Oosterweelverbinding.
Formateur Kris Peeters verklaarde
desgevraagd afgemeten dat de regering
wacht op het advies dat het stadsbestuur op
23 oktober moet indienen. De coalitiepartners
willen dus tijd winnen. Vooral CD&V wil
eerst weten hoe het Antwerpse havenmilieu
reageert op de nieuwe ontwikkelingen.
Alles wijst erop dat de Vlaamse regering en
het stadsbestuur zichzelf de tijd willen gunnen
tot na het referendum op 18 oktober.
Daarvan zegt Christian Leysen dat het niet
meer nodig is: er zijn nu twee haalbare alternatieven,
het stadsbestuur moet nu maar
flink genoeg zijn om zelf een keuze te durven
maken.
Ik ben het met Leysen eens. Niet dat ik de
mensen van Ademloos hun kroon op het
harde werk niet gun, maar een referendum
is niet geschikt om de bevolking zo’n enorm
complex dossier te laten afhandelen met een
simpel ’ja’ of ’nee’. Het stadsbestuur heeft
dat hele dossier op de voet gevolgd, kent alle
pro’s en contra’s en moet nu maar doen waarvoor
het is verkozen: beslissen.
Door Lex MOOLENAAR
Zoals we al hadden voorspeld, heeft de
presentatie van de bijkomende studie
van Arup/Sum naar het ’vierde tracé’
voor de Oosterweelverbinding niet
onmiddellijk duidelijkheid verschaft over
hoe het verder moet. Het dossier is nu eenmaal
veel te complex om meteen conclusies
te trekken en knopen door te hakken.
Veel zal afhangen van de vraag hoe de nieuwe
Vlaamse regering omgaat met de randvoorwaarden
die van in het begin aan de
BAM waren gesteld: geen tol en geen vrachtwagens
in de Kennedytunnel, een Oosterweel
met tweemaal drie rijstroken en een
Oosterweelknoop of een volwaardig alternatief
voor de ontsluiting van de haven.
Na de overwegend voorzichtige eerste reacties
van gisteravond, zijn we benieuwd hoe
de politieke partijen zich de komende tijd
gaan profileren. Patrick Janssens gaf dinsdag
al een schot voor de boeg in Humo. Daar
nam hij nogmaals afstand van het BAM-tracé
en verwees hij naar de kritische houding
die de architecten van de Lange Wapper nu
zelf ook aannemen tegenover het honderd
meter brede verkeerscomplex dat in die variant
ontstaat in de buurt van het Sportpaleis.
“Over dat zinnetje zal nog veel te doen
zijn”, zegt Janssens.
Ondertussen neigen CD&V en N-VA, die
samen met sp.a aan de onderhandelingstafel
voor een nieuwe Vlaamse regering zitten,
nog steeds meer naar de BAM en de Lange
Wapper, vooral omdat dat plan klaarligt en
omdat ze - terecht - vinden dat het nu snel
moet gaan. Het wordt een hele opdracht voor
Kris Peeters om de drie coalitiepartners in dit
dossier op één lijn te krijgen.
En uitgerekend nu het grootste Vlaamse infrastructuurproject
aller tijden de beslissende
fase nadert, wordt er een Vlaamse regering
gevormd waarin mogelijk niet eens Antwerpse
ministers zitten. Patrick Janssens is
nog steeds aan het lobbyen voor de terugkeer
van Kathleen Van Brempt, maar bij sp.a staan
de kandidaat-ministers in de rij voor een
postje en moet voorzitter Caroline Gennez
moeilijke keuzes maken. Bij CD&V lijkt Kris
Peeters uit Puurs de enige vertegenwoordiger
uit de provincie Antwerpen te worden.
En bij N-VA is de Oosterweel-expert bij uitstek
Limburger Jan Peumans, die altijd al
heel kritisch is geweest voor de Oosterweel.
Mag de stad Antwerpen straks niet meebeslissen
over haar megaproject? Heeft
ze straks geen enkele minister meer in de
Vlaamse en de federale regering? Dat zou
een grof schandaal zijn.
Door Lex MOOLENAAR
Vanavond stelt het studiebureau
Arup/Sum zijn onderzoek naar het
’vierde tracé’ voor de Oosterweelverbinding
voor aan het stadsbestuur
en de media. De conclusie is vrijwel
zeker dat de vijf kilometer lange, geboorde
tunnel van Linkeroever tot in Ekeren haalbaar
is. En dan zou al het studiewerk eindelijk
voorbij moeten zijn. De politici hebben
dan nog één mogelijkheid om een definitieve
beslissing uit te stellen: ze zullen wachten op
de uitslag van het referendum op 18 oktober.
En dan moet er toch écht worden gekozen
tussen de brug en de tunnel.
Niet de politici of de BAM hebben het voorbije
anderhalf jaar de debatten beheerst,
maar de actiegroepen. Het is de toevallige
combinatie van twee zeer verschillende,
complementaire groepen die de publieke
opinie deed kantelen.
Het meest bekend is de vzw Ademloos, onder
leiding van Wim van Hees. Deze uitmuntende
communicatiestrateeg koos één thema
om de massa te overtuigen - het fijn stof -
en verzamelde zo tienduizenden handtekeningen
voor een referendum. Maar toch was
Van Hees er alleen nooit in geslaagd om zo
zwaar te wegen op de politieke besluitvorming.
Als tegenstander van de Lange Wapper
had hij namelijk geen serieus alternatief.
Dat had die andere actiegroep, stRatengeneraal,
wél. Die gaat al vier jaar voor een
tunneltracé en heeft inmiddels zoveel technische
bagage verzameld dat zelfs de ingenieurs
en architecten van het wereldvermaarde
Britse studiebureau Arup zijn advies inroept.
Een verbijsterende prestatie.
StRaten-generaal leverde de inhoud en legde
de basis van het protest, Ademloos maakte
het groot. De twee actiegroepen maken
gebruik van alle rechten die onze democratie
hun aanreikt, met de beste oplossing voor
Antwerpen als einddoel. Dat siert hen.
We hopen dat Arup/Sum vandaag een verhaal
vertelt dat de keuze voor één tracé vanzelfsprekend
maakt, maar zo werkt het nu
eenmaal zelden. Uiteindelijk is het toch de
politiek die zal moeten kiezen, met het spook
van peperdure schadevergoedingen op de
achtergrond als het tracé van BAM en de aannemers
van Noriant wordt afgewezen.
Niet voor de eerste keer uiten we hier onze
allergrootste vrees: dat het hele Masterplan
voor de mobiliteit in en rond Antwerpen
mede door de crisis verzandt in immobilisme
en dat er helemaal niets meer gebeurt. Dàt
mogen onze politici Antwerpen en Vlaanderen
niet aandoen.
Door Lex MOOLENAAR
Vandaag komen in het Oosterweeldebat
voor het eerst de aannemers,
ingenieurs en architecten achter het
BAM-tracé met de Lange Wapper
aan het woord. Tot nu toe hebben zij altijd
gezwegen, omdat uitspraken in de media
konden leiden tot juridische conflicten.
Wat zeggen deze mensen van het consortium
Noriant? Uiteraard verdedigen zij hun eigen
project op alle gebieden. Daarnaast hebben
ze de voorbije maanden ook hun eigen
studie gemaakt van het zogenaamde ’vierde
tracé’, dat morgen door het fameuze studiebureau
Arup/Sum wordt voorgesteld.
Noriant vindt het vierde tracé geen goed
idee en staaft dat met een karrenvracht van
argumenten. Het gevaar van een tunnel onder
Seveso-risicobedrijven bijvoorbeeld
stemt tot nadenken, zeker omdat de wereld
nog maar heel weinig ervaring heeft met het
boren van tunnels onder zulke bedrijven.
Ook het ontbreken van de Oosterweelknoop
in het tunneltracé roept vragen op.
Wordt de haven zo wel voldoende ontsloten
op de as van west naar oost? En zal er niet
nog meer sluipverkeer ontstaan van de haven
naar Merksem en Deurne, via de Groenendaallaan?
Noriant wijst ook op de gevolgen voor Ekeren,
waar de tunnel bovenkomt. Een gapende
tunnelmond met het bijbehorende fijn stof,
onteigeningen in de wijk Schoonbroek... Al
valt zeker dat laatste te betwijfelen, want Noriant
weet niet hoe Arup/Sum die verbinding
in Ekeren precies wil maken.
Noriant heeft ook kritiek op de opdracht
van het stadsbestuur aan Arup/Sum. Als een
studiebureau zijn eigen voorstel mag onderzoeken,
is er dan nog sprake van een onafhankelijk
onderzoek? Een terechte bedenking,
zeker enkele dagen nadat de auditeur
van de Raad van State juist om die reden een
kruis heeft gemaakt over het uitvoeringsplan
van de Oosterweelverbinding.
De mensen van Noriant vinden dat Arup/
Sum in amper enkele maanden geen project
kan opzetten waar zij zelf samen met BAM
vele jaren aan hebben gewerkt. Daarom
noemen zij het werk van Arup/Sum schamper
“een pennentrek”. Laten we wachten tot
woensdag om dat te beoordelen.
Opmerkelijk: ook Noriant geeft nu toe dat
het geplande enorme Oosterweelcomplex
aan het Sportpaleis geen goede oplossing
is. Hoe de Oosterweel dan wél moet worden
aangesloten op de Ring, daarover kunnen ze
niets zeggen. Dat maakt hun betoog meteen
een heel stuk zwakker.
Door Lex MOOLENAAR
De heraanleg van straten is soms een
gemiste kans, en dat is spijtig. Vaak
beperkt de stad Antwerpen of een
van de districten zich tot het fatsoeneren
van het openbaar domein en de
keuze voor een nieuw type van grondbedekking
of een mooi zitbankje. Dat is voldoende
voor de verfraaiing van een rustige woonstraat,
maar lang niet ambitieus genoeg voor
de heraanleg van belangrijke stedelijke assen
die om hun specifieke karakter niet alleen
verkeer maar ook mensen aantrekken.
De Nationalestraat bijvoorbeeld, in de Antwerpse
binnenstad én het hart van de modewijk,
is daar een mooi voorbeeld van. We
kunnen ons niet van de indruk ontdoen dat
de heraanleg van deze straat een gemiste
kans dreigt te worden.
De straat verbindt het Zuid met de Groenplaats
en is met bussen, trams, automobilisten
en fietsers in beide rijrichtingen meer
dan overbevraagd. Tel daarbij parkeren langs
beide zijden en twee voetpaden om het plaatje
volledig te maken. In het voorontwerp
van heraanleg wordt van deze traditionele
straatinrichting slechts in beperkte mate afgeweken
en dat is een beetje teleurstellend.
In het voorontwerp wordt hardnekkig vastgehouden
aan verkeer in beide richtingen
met telkens een fietsstrook van net geen meter
breed. U kent ze wel, de stroken die veiligheid
suggereren voor fietsers maar eigenlijk
levensgevaarlijk zijn voor iedereen die ze
gebruikt.
Misschien kunnen de planologen overwegen
om de fietsstroken te schrappen in de Nationalestraat?
Er zijn alternatieven genoeg
in de buurt en geen enkele wet zegt dat er in
elke straat koste wat het kost gefietst moet
kunnen worden.
Of waarom geen enkelrichting voor het autoverkeer?
Staduitwaarts, want iedereen is
het er toch over eens dat de automobilist nog
weinig te zoeken heeft in de binnenstad, tenzij
het om woon- en werkverkeer gaat. Enkele
drastischere keuzes zouden er in elk geval
voor zorgen dat de Nationalestraat na de heraanleg
een stuk aangenamer en gebruiksvriendelijker
zou zijn dan nu het geval is.
Daarvoor mogen best wat offers gedaan
worden. Het positieve nieuws is dat parkeren
na de heraanleg alleen nog langs de zijde van
het Tropisch Instituut is toegestaan. Ter compensatie
zullen parkeergarages in de buurt
omgevormd worden voor buurtparkeren.
Dat de middenstanders deze aanpak niet bij
voorbaat naar de prullenmand verwijzen is
verrassend en hoopgevend.
Door Patrick VAN DE PERRE
