Vanavond stelt het studiebureau
Arup/Sum zijn onderzoek naar het
’vierde tracé’ voor de Oosterweelverbinding
voor aan het stadsbestuur
en de media. De conclusie is vrijwel
zeker dat de vijf kilometer lange, geboorde
tunnel van Linkeroever tot in Ekeren haalbaar
is. En dan zou al het studiewerk eindelijk
voorbij moeten zijn. De politici hebben
dan nog één mogelijkheid om een definitieve
beslissing uit te stellen: ze zullen wachten op
de uitslag van het referendum op 18 oktober.
En dan moet er toch écht worden gekozen
tussen de brug en de tunnel.
Niet de politici of de BAM hebben het voorbije anderhalf jaar de debatten beheerst, maar de actiegroepen. Het is de toevallige combinatie van twee zeer verschillende, complementaire groepen die de publieke opinie deed kantelen.
Het meest bekend is de vzw Ademloos, onder leiding van Wim van Hees. Deze uitmuntende communicatiestrateeg koos één thema om de massa te overtuigen - het fijn stof - en verzamelde zo tienduizenden handtekeningen voor een referendum. Maar toch was Van Hees er alleen nooit in geslaagd om zo zwaar te wegen op de politieke besluitvorming.
Als tegenstander van de Lange Wapper had hij namelijk geen serieus alternatief. Dat had die andere actiegroep, stRatengeneraal, wél. Die gaat al vier jaar voor een tunneltracé en heeft inmiddels zoveel technische bagage verzameld dat zelfs de ingenieurs en architecten van het wereldvermaarde Britse studiebureau Arup zijn advies inroept. Een verbijsterende prestatie.
StRaten-generaal leverde de inhoud en legde de basis van het protest, Ademloos maakte het groot. De twee actiegroepen maken gebruik van alle rechten die onze democratie hun aanreikt, met de beste oplossing voor Antwerpen als einddoel. Dat siert hen. We hopen dat Arup/Sum vandaag een verhaal vertelt dat de keuze voor één tracé vanzelfsprekend maakt, maar zo werkt het nu eenmaal zelden. Uiteindelijk is het toch de politiek die zal moeten kiezen, met het spook van peperdure schadevergoedingen op de achtergrond als het tracé van BAM en de aannemers van Noriant wordt afgewezen.
Niet voor de eerste keer uiten we hier onze allergrootste vrees: dat het hele Masterplan voor de mobiliteit in en rond Antwerpen mede door de crisis verzandt in immobilisme en dat er helemaal niets meer gebeurt. Dàt mogen onze politici Antwerpen en Vlaanderen niet aandoen.
Door Lex MOOLENAAR
Niet de politici of de BAM hebben het voorbije anderhalf jaar de debatten beheerst, maar de actiegroepen. Het is de toevallige combinatie van twee zeer verschillende, complementaire groepen die de publieke opinie deed kantelen.
Het meest bekend is de vzw Ademloos, onder leiding van Wim van Hees. Deze uitmuntende communicatiestrateeg koos één thema om de massa te overtuigen - het fijn stof - en verzamelde zo tienduizenden handtekeningen voor een referendum. Maar toch was Van Hees er alleen nooit in geslaagd om zo zwaar te wegen op de politieke besluitvorming.
Als tegenstander van de Lange Wapper had hij namelijk geen serieus alternatief. Dat had die andere actiegroep, stRatengeneraal, wél. Die gaat al vier jaar voor een tunneltracé en heeft inmiddels zoveel technische bagage verzameld dat zelfs de ingenieurs en architecten van het wereldvermaarde Britse studiebureau Arup zijn advies inroept. Een verbijsterende prestatie.
StRaten-generaal leverde de inhoud en legde de basis van het protest, Ademloos maakte het groot. De twee actiegroepen maken gebruik van alle rechten die onze democratie hun aanreikt, met de beste oplossing voor Antwerpen als einddoel. Dat siert hen. We hopen dat Arup/Sum vandaag een verhaal vertelt dat de keuze voor één tracé vanzelfsprekend maakt, maar zo werkt het nu eenmaal zelden. Uiteindelijk is het toch de politiek die zal moeten kiezen, met het spook van peperdure schadevergoedingen op de achtergrond als het tracé van BAM en de aannemers van Noriant wordt afgewezen.
Niet voor de eerste keer uiten we hier onze allergrootste vrees: dat het hele Masterplan voor de mobiliteit in en rond Antwerpen mede door de crisis verzandt in immobilisme en dat er helemaal niets meer gebeurt. Dàt mogen onze politici Antwerpen en Vlaanderen niet aandoen.
Door Lex MOOLENAAR
Reacties