Nieuw drugsplan maakt indruk

Het Antwerpse stadsbestuur kiest voor een andere aanpak in de strijd tegen drugs. De voorbije tien jaar speelde de uitvoering van het drugsbeleid zich vooral af in de zachte sector, maar inmiddels is duidelijk dat de bestaande maatregelen en projecten niet voldoende zijn. Daarom gooit Antwerpen het nu over een andere boeg, met een beleidsplan dat naast preventie en zorg nu ook veel meer repressieve accenten legt.

De meest spectaculaire beleidsmaatregel is het plan van Janssens & co om dealers die illegaal in het land verblijven, meteen op transport naar hun thuisland te zetten. Weinig mensen zullen bezwaar maken tegen dat idee. In de huidige situatie kunnen opgepakte illegale dealers niet worden vastgezet, omdat er geen plaats is in de gesloten instellingen. En dus krijgen ze van de Dienst Vreemdelingenzaken een papiertje met het verzoek om het land te verlaten. Dat uitwijzingsbevel gaat de prullenmand in, waarop de dealer zijn lucratieve handel verderzet totdat het hele ritueel zich bij een volgende controle herhaalt. Hoe noem je dat? Juist, dweilen met de kraan open.

Maar het nieuwe drugsbeleidsplan gaat veel verder dan dit ene voornemen. Het gaat uit van “het recht van elke Antwerpenaar om te leven in een drugsvrije omgeving”, zoals het stadsbestuur het formuleert. Daarmee doet het een dure belofte aan de bewoners van wijken die al vele jaren lijden onder overlast en criminaliteit door dealers en gebruikers. We denken dan vooral aan de omgeving van het Centraal Station, het Stadspark, de Atheneumbuurt en het De Coninckplein. Die buurten klagen al heel lang hun nood, nu krijgen ze eindelijk een nieuw sprankeltje hoop.

Opvallend en verstandig in het nieuwe drugsbeleidsplan is de nadruk op preventie en repressie van misbruik bij jongeren. Een kwart van de bij de politie bekende gebruikers is jonger dan 25 jaar. Daarom gaat de politie controleren bij scholen, want hoe jonger je de gebruikers aanpakt, des te groter de kans is dat je ze weer op het rechte pad krijgt. Vandaar ook veel meer toezicht op misbruik van alcohol, want in de aloude stepping stone-theorie is dat een opstapje naar softdrugs, heroïne, crack en cocaïne. De populariteit van het binge drinking, een wat mildere vorm van comazuipen, onder de Antwerpse studentenbevolking geeft aan dat enige actie op dat gebied raadzaam is.

De nieuwe Antwerpse aanpak in de strijd tegen drugs past in een soort schuldbekentenis over het gevoerde beleid, die dit jaar een internationale trend is geworden. De coffeeshops in de grensstreek hebben hun beste tijd gehad, de criminele organisaties die de handel monopoliseren moeten op zoek naar andere kanalen. De gemeenschap beseft dat drugsconsumptie te ’normaal’ is geworden in deze samenleving. In de handel gaan enorme illegale bedragen rond, waarvan de winsten belanden bij criminelen. Daar staat een loodzware financiële en sociale kost tegenover, waarvoor de belastingbetaler opdraait. Eén tot de verbeelding sprekende illustratie: in 2006 kwamen niet minder dan 605 mensen door drugsmisbruik in psychiatrische centra terecht.

Misbruik van alcohol en drugs leidt in veel gevallen tot een neerwaartse spiraal van sociale isolatie, armoede en fysieke en/of psychische ziekte. Een omvangrijk en fijnmazig offensief tegen deze kanker van de samenleving is dus op zijn plaats. De tekst van het drugsbeleidsplan liegt er niet om, we zijn benieuwd hoe het in de praktijk uitpakt. Over een paar jaar zal dat blijken uit de resultaten.

door Lex MOOLENAAR

Comments

[Geplaatst door: Jacky Nelissen]

Wat een populistische maatregel.

In België worden elk jaar 70.000 criminele feiten geregistreerd ivm met drugs. Het grootste deel voor bezit of gebruik.(Iets meer dan 10.000 in drugshandel.

Van deze 10.000 is het overgrote deel mensen die op straat dealen; dit is immers het meest zichtbare gedeelte van de handel. Allemaal kleine garnalen die snel vervangen worden door de criminele bendes.

In België worden elk jaar 500 000 diefstallen gepleegd en 80 000 mensen fysiek aangevallen waaronder met verkrachting en met de dood als gevolg. Is dit geen prioriteit?

Hoe men erbij komt dat een gedeelte van die 11.000 drugsdealers het land uit te sturen ook maar iets zal helpen tegen de criminaliteit is mij onduidelijk.

Ik ben pas onder indruk als douanebeambten, politie agenten, politici, bankdirecteurs in de gevangenis worden gezet in verband met het transport van drugs en voornamelijk het witwassen van al die winsten.

Dit is slechts symptoombestrijding; herinner je tijdens de drooglegging in de jaren '30 in de VS het binnenvallen van illegale cafés; prachtige beelden van agenten die schieten op biertonnen. Uiteraard met weinig invloed op de handel zelf.

Gegroet,

Jacky

[Geplaatst door: Mattyns René]

Er gebeuren de laatste tijd meer van die zaken, die telkens de verkiezingen er aan komen, te maken hebben met illegalen, criminaliteit ed.En wat zien we? Juist!