Ex-voorzitster van het Platform Antwerpse Sociale Huurders (PASH) Lea Mutsaerts is klaar met haar nota over de bekommernis en de voorstellen van de sociale huurders op de fusie van vier Antwerpse sociale huisvestingsmaatschappijen. Zij kreeg deze opdracht van schepen van Wonen Leen Verbist (sp.a). De nota is een weerslag van haar gesprekken met de zestien bewonersgroepen in de sociale woningwijken.
Op 1 januari 2008 fuseren de sociale huisvestingsmaatschappijen De Goede Woning, Huisvesting, Onze Woning en Perisfeer tot één maatschappij met 18.000 woningen. Daarmee stort Antwerpen zich na het verzelfstandigen van de ZNA-ziekenhuizen weer in een nieuw avontuur. Schepen Verbist beseft dat sociale huisvesting in Antwerpen een complex gegeven is. In Antwerpen woont 11,5% van de huishoudens in een sociale woning. Dat is het dubbele van het Vlaams gemiddelde.
Verbist benadrukt dat de fusie niet een puur boekhoudkundige ingreep is. Op het einde van de operatie moeten vooral de huurders de vruchten plukken. Prioriteit is het verbeteren van de dienstverlening.
De schepen klopte aan bij PASH en de ex-voorzitster Mutsaerts voor de stem van de sociale huurders. Ook Vlaams minister van Wonen Marino Keulen (Open Vld) deed in het verleden al beroep op het platform.
Hopelijk wordt het meer dan de vraag om een nota op te stellen met de wensen van de bewoners. Er loopt héél wat ervaring rond in de sociale woningcomplexen, zowel goede als slechte. Mensen die de muren opvliegen omdat de liften al weken stuk zijn en maar niet hersteld raken. Of bewoners die de goede sfeer in hun woningblok zagen smelten als sneeuw voor de zon omdat de maatschappij geen antwoord had op het asociale gedrag van één huurder. Anderen vonden dan weer een manier om de buren te betrekken bij hun wijk door samen te poetsen. Op Linkeroever bijvoorbeeld geven huurders lessen Nederlands aan hun anderstalige buren.
De leden van PASH laten zich niet snel met een kluitje in het riet sturen. En als het nodig is, zullen ze hun kritiek snel van de daken van de sociale woningcomplexen Silvertop of Chicagoblok schreeuwen. Toenmalig minister van Huisvesting Jaak Gabriëls betreurt nog tot op vandaag dat hij ooit over de Silvertopblokken zei: "nu zie ik soms sociale woningen waar ik niet eens mijn konijnen in zou stoppen".
Met de nieuwe fusiemaatschappij kan er een stap verder worden gezet in het betrekken van de huurders. Geef PASH een zitje in de nieuwe raad van bestuur van de huisvestingsmaatschappij. Daarmee geeft de maatschappij niet alleen een duidelijk signaal aan de 95 procent van de huurders die zich wel aan de regels houden, maar neemt Antwerpen weer zijn historische rol op als voorloper in de sociale woningbouw.
Maar de fusiemaatschappij zal pas echt een succes zijn als de huurders niet het gevoel krijgen te zijn opgeslokt door een mastodont. Binnen de sociale woningwijken moeten ze een aanspreekpunt hebben waar de klachten snel en efficiënt worden opgelost. Deze woningen moeten toegankelijk blijven voor zij die het financieel het moeilijkst hebben. Een sociale woning mag niet de laatste stap voor de afgrond zijn, maar wel de eerste trede op de sociale ladder. Dat was het voor Lea Mutsaerts en haar dochter en dat moet het ook voor al die andere huurders worden.
Sacha Van Wiele
Reacties