Verbod op hoofddoek is geen ”voldongen feit”

Gisteren is in de stad Antwerpen het verbod ingevoerd op het dragen van hoofddoeken, kruisjes, piercings en andere ‘niet-neutrale’ kenmerken door ambtenaren die veel in contact komen met burgers. De maatregel is officieel afgekondigd via een dienstnota, die via het interne netwerk naar alle bestuursdirecteuren en dienstchefs werd gestuurd. Die manier van doen heeft geleid tot wrevel op een aantal diensten. Ze beklagen zich erover dat ze voor voldongen feiten zijn gesteld en dat er geen enkel traject is geweest om de invoering van het verbod voor te bereiden.

Stadssecretaris Roel Verhaert, die in dit geval de link vormt tussen de politieke beslissing en de uitvoering ervan, ziet het anders. Hij stelt dat de communicatie via een dienstnota gebruikelijk is en dat de directeuren en chefs verder zelf moeten beslissen op welke manier ze die invoeren. Verhaert zegt ook sussend dat er nu niet meteen vanaf morgen controles komen. Er is dus nog tijd genoeg om eventuele problemen rustig en verstandig op te lossen.

Wij hebben het gevoel dat iedereen in deze zaak heeft zitten slapen. Het argument van het ‘voldongen feit’ is natuurlijk grote flauwekul. Het verbod op hoofddoeken is al maanden het voorwerp van discussies in de politieke cenakels en de media. Elke stedelijke dienst heeft zeeën van tijd gehad om voor zichzelf de consequenties in kaart te brengen, intern te zoeken naar oplossingen en desnoods hogerop aan te geven tot welke problemen dit zou leiden. Wie nu doet alsof hij/zij zich in snelheid gepakt voelt, maakt zich alleen maar belachelijk.

Anderzijds kunnen we de stadssecretaris ook niet helemaal volgen. De bewuste dienstnota is er geen van dertien-in-een-dozijn, zoals hij aanvoert. Omdat het om een gevoelig thema gaat, dat ook door de media van kortbij wordt gevolgd, was een enigszins afwijkende aanpak in dit geval geen overbodige luxe geweest. Had de stadssecretaris bijvoorbeeld niet het initiatief kunnen nemen om alle bestuursdirecteuren te verzamelen om samen te zoeken naar de beste weg? Is dan niet één directeur op het idee gekomen om zelf zo’n voorstel te lanceren? Raar hoor.

In de commissies van de gemeenteraad merkten we de voorbije dagen al dat er bij de politici grote onwetendheid heerst over hoe het nu precies zit met dat verbod. Gisteren spraken we enkele leden van het college erover aan, en die gaven de indruk dat ze het liefst met een grote boog om het onderwerp heen zouden wandelen. Dat is toch allemaal niet zoals het hoort. Je móét daaruit wel concluderen dat het hoofddoekenvervod blijkbaar wél belangrijk was als politieke statement van de nieuwe bestuursploeg, maar dat met de uitvoering niemand iets te maken wil hebben.

We willen dit verhaal niet opblazen tot proporties die het niet waard is, maar het hoofddoekenverbod lijkt toch enkele aloude vooroordelen over de ambtenarij te bevestigen. En dat is jammer.

Lex Moolenaar