Had de confrontatie tussen Antwerpse Turken en Koerden van zaterdagavond kunnen worden vermeden? Die vraag valt niet te beantwoorden. Het enige debat dat nog zin heeft, is dat over het optreden van de overheid en over maatregelen voor de toekomst.
Het zal de Antwerpse gemeenteraad in zijn door het VB bijeengeroepen spoedzitting niet lukken om het Turks-Koerdische conflict in het land van herkomst op te lossen. Zolang er in Turkije zelf spanningen zijn, zullen die ook een weerslag hebben op de Antwerpse samenleving. Ook al onderstrepen we duizend keer dat dergelijke spanningen niet in Antwerpen mogen worden geïmporteerd.
We kunnen wél proberen om het conflict te beheersen. Het stadsbestuur voert een beleid waarbij het democratisch recht op betogen hoog in het vaandel staat, maar wel voor elke actie vooraf toestemming moet worden aangevraagd, waarna de politie beoordeelt of er risico’s zijn voor de openbare veiligheid.
Bijna een maand geleden heeft de Unie van Turkse Verenigingen schriftelijk gewaarschuwd voor oplaaiende onrust tussen Turken en Koerden. De reactie was een brief waarin de burgemeester nota nam van de bezorgdheden en nog eens de spelregels uitlegde. Dat was duidelijk niet genoeg om de gemoederen te bedaren. Dinsdag gooiden Koerdische PKK-aanhangers een brandbom in een Turks cultureel centrum in de Van Kerckhovenstraat. De dagen daarna waren er voortdurend - wederzijdse - provocaties, die wel moesten leiden tot een clash zoals die van zaterdag.
Ik denk dat de burgemeester méér had kunnen doen dan alleen maar een brief beantwoorden. Hij had vorige maand bijvoorbeeld weldenkende vertegenwoordigers van de beide partijen bij zich kunnen roepen om samen te onderzoeken welke maatregelen zinvol waren om een escalatie van de spanningen te voorkomen. Voor zover ons bekend is, heeft zo’n gesprek niet plaatsgevonden.
Dat gesprek kan er overigens alsnog komen, het lijkt me in de huidige situatie zelfs onontbeerlijk. Het moet mogelijk zijn om de Antwerpse Koerden en Turken ervan te overtuigen dat er in de stad geen sprake is van de onderdrukking van welk volk ook. Gewelddadige incidenten lossen bijgevolg ook niets op. Kunnen we dat afspreken?
Lex MOOLENAAR
De werkgroep Diversiteit is klaar met zijn huiswerk. De onderhandelaars voor het Antwerpse bestuursakkoord hebben een stevig werkstuk klaar om de finale krijtlijnen vast te leggen. Veel ruimte om te ouwehoeren over de multiculturele samenleving blijft er niet, de tijd voor grote theoretische beschouwingen over diversiteit laten we achterwege. Het komt er nu echt op aan stappen vooruit te zetten in het samenleven van de verschillende gemeenschappen in Antwerpen. Daar zijn we nog niet zo goed in geslaagd. Soms heb je de indruk dat het beleid meer kan leiden tot segregatie dan tot integratie. We leven niet met elkaar samen maar naast elkaar. Iedereen mag zijn ding doen, zolang het maar binnen de eigen gemeenschap blijft. Daar schieten we helemaal niets mee op. Op die manier maak je geen Antwerpse gemeenschap. 
De werkgroepen diversiteit en propere stad legden maandag hun ontwerpteksten voor aan de onderhandelaars. Die gaan nog wel even door met de bespreking van het bestuursakkoord voor Antwerpen. Ondertussen zitten anderen niet stil en blikken al zes maanden vooruit, naar wanneer de federale verkiezingen op de agenda staan. Die zullen uiteraard een invloed hebben op het stadsbestuur omdat enkele leden daarvan kandidaat zullen zijn. Marc Van Peel (Senaat) en Ludo Van Campenhout (Kamer) zetelen momenteel al in het federale parlement, heel binnenkort aangevuld met Monica De Coninck.
De meeste leden van het Antwerpse schepencollege verzetten deze week hun zinnen. De burgemeester was onder meer in Londen, waarnemend burgemeester Marc Van Peel stond stand-by in de Ardennen, Ludo Van Campenhout en Philip Heylen ijverden in New York voor het Red Star Line Museum, schepen van Financiën Luc Bungeneers bleef thuis en vond een schadeclaim van politieman Luc Lamine in zijn brievenbus. Enige afleiding was in de meeste van deze gevallen welkom, na slopende campagneweken en enerverende verkiezingen. De herfstvakantie kwam gelegen. Het was een opsteker dat nog voor die tijd een akkoord kon worden bereikt over de verdeling van de bevoegdheden.
