Met haar verwikkelingen en vreemde wendingen begint de eventuele voorwaardelijke vrijlating van Michelle Martin stilaan te lijken op een klucht van bedenkelijk allooi.
De ouders van de vermoorde kinderen rekenen niet op het Hof van Cassatie om Martin achter de tralies te houden. Dat hof oordeelt enkel over mogelijke vormfouten in de procedure. Ze proberen dus de arme klaren te overtuigen om Michelle Martin geen onderdak te bieden in hun klooster. Zo raakt een van de voorwaarden voor haar vrijlating, een vaste verblijfplaats, niet vervuld. De jongste dagen zijn de clarissen van Malonne er door hun bochtenwerk in geslaagd de volle aandacht op zich te vestigen.
Aanvankelijk ontkenden ze formeel alle berichten over de mogelijke komst van Michelle Martin. Allemaal praatjes en geruchten, die enkele dagen later toch waar bleken te zijn. Bovendien is nu aan het licht gekomen dat de nonnen van Malonne al jaren contacten onderhouden met Martin, dat hun klooster de meubelen van Martins overleden moeder in bewaring heeft genomen. Dat zijn geen leugentjes om bestwil meer. De clarissen konden toch niet zo wereldvreemd zijn om te denken dat de komst van Martin geruisloos zou verlopen als ze zich maar in stilzwijgen zouden hullen?
Paul en Betty Marchal, de ouders van de vermoorde An, krijgen de belofte van moeder- overste dat de clarissen de opvang van Michelle Martin weer zouden overwegen en er zelfs weer over zouden stemmen. Enkele uren later deelt de woordvoerder van de bisschoppenconferentie kurkdroog mee dat de clarissen bij hun oorspronkelijke besluit blijven.
De zusters blazen warm en koud. De ouders vermoeden stevige druk van de kerkelijke overheden. Pikant detail, de arme klaren uit Genk zijn kennelijk wel vatbaar voor de argumenten van de ouders en nemen afstand van hun ordegenoten in Malonne. Aan de tegenstrijdige signalen uit Malonne is geen touw meer vast te knopen. De clarissen springen van het ene been op het andere.
Toch mag die gebrekkige communicatie de aandacht niet afleiden: vooral de slechte wet op de voorwaardelijke invrijheidstelling ligt aan de basis van al deze commotie.
door Dirk Castrel
De ouders van de vermoorde kinderen rekenen niet op het Hof van Cassatie om Martin achter de tralies te houden. Dat hof oordeelt enkel over mogelijke vormfouten in de procedure. Ze proberen dus de arme klaren te overtuigen om Michelle Martin geen onderdak te bieden in hun klooster. Zo raakt een van de voorwaarden voor haar vrijlating, een vaste verblijfplaats, niet vervuld. De jongste dagen zijn de clarissen van Malonne er door hun bochtenwerk in geslaagd de volle aandacht op zich te vestigen.
Aanvankelijk ontkenden ze formeel alle berichten over de mogelijke komst van Michelle Martin. Allemaal praatjes en geruchten, die enkele dagen later toch waar bleken te zijn. Bovendien is nu aan het licht gekomen dat de nonnen van Malonne al jaren contacten onderhouden met Martin, dat hun klooster de meubelen van Martins overleden moeder in bewaring heeft genomen. Dat zijn geen leugentjes om bestwil meer. De clarissen konden toch niet zo wereldvreemd zijn om te denken dat de komst van Martin geruisloos zou verlopen als ze zich maar in stilzwijgen zouden hullen?
Paul en Betty Marchal, de ouders van de vermoorde An, krijgen de belofte van moeder- overste dat de clarissen de opvang van Michelle Martin weer zouden overwegen en er zelfs weer over zouden stemmen. Enkele uren later deelt de woordvoerder van de bisschoppenconferentie kurkdroog mee dat de clarissen bij hun oorspronkelijke besluit blijven.
De zusters blazen warm en koud. De ouders vermoeden stevige druk van de kerkelijke overheden. Pikant detail, de arme klaren uit Genk zijn kennelijk wel vatbaar voor de argumenten van de ouders en nemen afstand van hun ordegenoten in Malonne. Aan de tegenstrijdige signalen uit Malonne is geen touw meer vast te knopen. De clarissen springen van het ene been op het andere.
Toch mag die gebrekkige communicatie de aandacht niet afleiden: vooral de slechte wet op de voorwaardelijke invrijheidstelling ligt aan de basis van al deze commotie.
door Dirk Castrel
die nonnen hebben geen enkel respect voor de slachtoffers en hun familie. schandalig gewoon! van mij mogen ze branden in de hel
Geplaatst door: els | 11/08/12 om 00:06