Al in de aanloop naar Londen 2012 sprak het Belgische sportestablishment opvallend veel over Rio 2016, een perspectief dat ook het BOIC tot zijn genereuze selectiepolitiek inspireerde. Eenmaal aan de Theems veranderde die retoriek nauwelijks. Is dat – een vluchtheuvel kiezend, het oordeel afwendend – een zwaktebod? Het lijkt er sterk op. Eenderluidende boodschappen – nu bouwen, straks oogsten – klonken ook al tijdens de voorgaande olympiades, maar in een rangschikking van landen met een vergelijkbaar sociopolitiek systeem blijft België nog steeds ver achteraan bengelen. Op basis van bevolkingsaantal en economische mogelijkheden zouden tussen Oostende en Aarlen zo’n tien medailles geoogst moeten worden. Met Cox (schieten), Van Snick (judo) en Van Acker (zeilen) blijven we daar opnieuw ver onder.
Bovendien: wat we in volume minimaal winnen ten opzichte van Peking (van twee naar drie), staan we in kwaliteit maximaal af. Er is geen vergelijk mogelijk tussen het Londense eremetaal in B- of C-disciplines als judo, zeilen en schieten, en de atletiekoogst (4x100m zilver en goud voor Hellebaut) vier jaar geleden.
Londen 2012 bood wel de bevestiging/intrede van enkele veelbelovende projecten. Wat coach Jacques Borlée met zijn tweeling en zijn aflossingsteam neerzet, blijft wereldniveau. Het Belgisch zwemmen toont na het dieptepunt Athene 2004 tekenen van herstel. Het (mannen)hockey – met zijn zweem van het Oude België een troetelkind van het BOIC – groeit verder naar de mondiale top.
Straks volgt ongetwijfeld weer de gebruikelijke rondedans van analyses, evaluaties en plannenmakerij. Of dat structureel iets kan veranderen, lijkt twijfelachtig. De fysieke conditie van onze jeugd is ondermaats – een maatschappelijk probleem. De structuren van België zijn ingewikkeld – een politiek probleem. De financiering hapert, een economisch probleem. Er heerst een gebrek aan topsportmentaliteit in alle geledingen van onze samenleving – een cultureel probleem. Veel hefbomen liggen dus buiten het bereik van de sportieve beleidsmakers.
Tot slot: een enquête die zaterdag in The Guardian verscheen, gaf aan dat 55 procent van de Britten zich achter de Olympische Spelen schaart. Het circus met de Vijf Ringen kostte volgens de laatste ramingen 11,5 miljard euro, maar wat de Vlam creëert – samenhorigheid, tolerantie, optimisme – valt bij uitstek níét in cijfers te vatten. Kunnen we die benadering niet overhevelen naar België en zijn topsport? Marc Vermeiren Sportjournalist mvermeiren@concentra.be
Bovendien: wat we in volume minimaal winnen ten opzichte van Peking (van twee naar drie), staan we in kwaliteit maximaal af. Er is geen vergelijk mogelijk tussen het Londense eremetaal in B- of C-disciplines als judo, zeilen en schieten, en de atletiekoogst (4x100m zilver en goud voor Hellebaut) vier jaar geleden.
Londen 2012 bood wel de bevestiging/intrede van enkele veelbelovende projecten. Wat coach Jacques Borlée met zijn tweeling en zijn aflossingsteam neerzet, blijft wereldniveau. Het Belgisch zwemmen toont na het dieptepunt Athene 2004 tekenen van herstel. Het (mannen)hockey – met zijn zweem van het Oude België een troetelkind van het BOIC – groeit verder naar de mondiale top.
Straks volgt ongetwijfeld weer de gebruikelijke rondedans van analyses, evaluaties en plannenmakerij. Of dat structureel iets kan veranderen, lijkt twijfelachtig. De fysieke conditie van onze jeugd is ondermaats – een maatschappelijk probleem. De structuren van België zijn ingewikkeld – een politiek probleem. De financiering hapert, een economisch probleem. Er heerst een gebrek aan topsportmentaliteit in alle geledingen van onze samenleving – een cultureel probleem. Veel hefbomen liggen dus buiten het bereik van de sportieve beleidsmakers.
Tot slot: een enquête die zaterdag in The Guardian verscheen, gaf aan dat 55 procent van de Britten zich achter de Olympische Spelen schaart. Het circus met de Vijf Ringen kostte volgens de laatste ramingen 11,5 miljard euro, maar wat de Vlam creëert – samenhorigheid, tolerantie, optimisme – valt bij uitstek níét in cijfers te vatten. Kunnen we die benadering niet overhevelen naar België en zijn topsport? Marc Vermeiren Sportjournalist mvermeiren@concentra.be
Reacties