Zijn de voorspellingen van de Nationale Bank onbetrouwbaar en zo ja, hoe komt dat? Een uitgelezen thema voor een Kamerdebat en voor een pak parlementaire vragen.
Enkele weken geleden bleek al dat het bruto binnenlands product van België in het tweede kwartaal was gekrompen met 0,6 procent. Dat heeft natuurlijk directe negatieve effecten op de begroting. Met een nulgroei zou het tekort van de federale begroting uitkomen op 3 procent in plaats van de doelstelling van 2,8 procent die met Europa was afgesproken. Minder inkomsten betekent dat de regering opnieuw op zoek moet naar meer besparingen of naar lastenverhogingen.
De buffer van 568 miljoen euro die het kabinet heeft aangelegd zal mogelijk niet volstaan om op begrotingskoers te blijven.
Luc Coene waarschuwt voor de zoveelste keer dat België zich best aan de budgettaire afspraken met Europa houdt. Hij schept er kennelijk genoegen in om de coalitiepartners aan die afspraken te herinneren. Dat zet kwaad bloed. Uit de federale regering kwamen wat kregelige opmerkingen.
Bij Vlaams minister-president Kris Peeters kookte het potje ditmaal over. Terwijl de leider van de potje ditmaal over. Terwijl de leider van de Vlaamse regering zich in Londen het vuur uit de sloffen liep om buitenlandse investeerders warm te maken voor zaken in Vlaanderen, verkondigt de gouverneur van de Nationale Bank in het publiek dat ons land op een recessie afstevent. Dat is paniek zaaien, sneert Peeters. Coene gedraagt zich als een politicus en dus had hij voor een carrière in de politiek moeten kiezen in plaats van voor de Nationale Bank.
Nu hypothekeert Coene zijn eigen positie. Als de topman van de Nationale Bank kritiek heeft op de regering en de regering kritiek heeft op de topman van de bank, blijft alleen de vaststelling dat de vertrouwensrelatie tussen beide stuk is.
door Dirk Castrel



Reacties