B-H-V maakte weg vrij naar herstel

De rente die de Belgische staat voor leningen op tien jaar moet betalen, stond vrijdag historisch laag. Een klein jaar geleden bedroeg ze meer dan het dubbele. Ons land werd stilaan in de groep van de PIGS – Portugal, Ierland, Griekenland, Spanje – ondergebracht. Dat zijn landen die zwaar werden getroffen door de financiële en economische crisis. Ze kampen met een groot begrotingstekort dat ze moeten opvullen met staatsobligaties. Maar door een twijfelachtige kredietwaardigheid moeten ze daarop hoge intrest betalen, waardoor de budgettaire toestand nog verder verslechtert, waarna ze nog meer moeten lenen. Kortom, zij zitten in een negatieve spiraal waar zij zonder Europese steun niet meer uit geraken. Ei zo na behoorden wij daar dus bij.

Stel even dat er op 14 september van vorig jaar géén akkoord over de splitsing van B-H-V was gekomen. Helemaal zeker is het nooit wat er dan zou gebeurd zijn, maar hoogstwaarschijnlijk was er dan ook geen regering gekomen. CD&V-voorzitter Wouter Beke had immers als voorafgaande voorwaarde gesteld dat de B-H-V-kiezel eerst uit de schoen moest. En zonder regering waren we wellicht naar nieuwe verkiezingen gegaan. Alle mogelijke onderhandelingspistes waren op dat moment immers uitgeprobeerd en geklasseerd. Maar verkiezingen, die vragen om een paar maanden campagne, gevolgd door een nieuwe snuffelronde van de politieke partijen...

Om een lang verhaal kort te maken, B-H-V heeft de weg naar het herstel vrijgemaakt. Want zonder het akkoord van 14 september zouden we misschien vandaag nog met een regering in lopende zaken zitten. En dan waren we nu 6 procent rente of meer op onze leningen aan het betalen. Onverdraagbaar hoog voor een land als België met een torenhoge staatsschuld.

Gelukkig is het zover niet gekomen. Met de komst van de regering-Di Rupo is ook onze kredietwaardigheid hersteld en hebben we aansluiting gevonden bij het Europees koppeleton. Het komt er nu op aan om die te behouden. De koers is nog niet gereden. Dat te denken, zou de grootst mogelijke fout zijn die de politici van de meerderheid kunnen maken.

Paul Geudens