Aanval is de beste verdediging. Het is
een tactiek die Vlaams ministerpresident
Kris Peeters in het verleden
al meer heeft gebruikt. Gisteren
deed hij dat ook in het Vlaams Parlement
tijdens een actualiteitsdebat over Uplace.
De aanleiding is gekend. Viceministerpresident Ingrid Lieten had een beslissing van collega Joke Schauvliege “onbegrijpelijk” genoemd. Vanuit haar partij kwamen er nog meer straffere oprispingen en verwijten. Last but not least was er nog de uitgelekte mail van Lieten, die ook kritiek inhield op de CD&V-ministers.
Maar Kris Peeters vond het gisteren allemaal geen debat waard. “Moeten we ons laten opjagen voor dergelijke irrelevante zaken?”, vroeg hij zich af. Voor hem was het incident vorige week vrijdag binnen de Vlaamse regering gesloten. En indien de oppositie eraan twijfelde, moest ze maar een motie van wantrouwen indienen. Van een provocatie gesproken.
Het hoeft gezegd, Kris Peeters verdedigde zijn regering gisteren met veel overtuigingskracht en bravoure. Hij zette Ingrid Lieten compleet uit de wind. Ze zat er ongelukkig bij. Gewrongen tussen het standpunt van haar partij en de plicht tot loyauteit en collegialiteit binnen de regering.
Overigens is het nu nog steeds niet duidelijk of Ingrid Lieten de beslissing rond Uplace alleen maar respecteert, of ze die ook echt steunt en verdedigt. Dat moet later duidelijk worden wanneer de zaak voor de Raad van State komt. We hebben de grootste twijfels.
Maar gelukkig was er dus Kris Peeters die de debatten naar zijn hand wist te zetten, onder meer door op te sommen wat zijn regering wél reeds allemaal eendrachtig besliste. Zijn ploeg kwam op geen enkel moment in nauwe schoentjes. Daarvoor was de oppositie te verdeeld en te zwak. En Peeters te sterk.
Dat wil niet zeggen dat het een overbodig debat was, zoals Kris Peeters beweerde. Dit ging niet over pietluttige, opgeklopte incidenten. Er ís een probleem binnen de Vlaamse regering. Geen zinnig mens begrijpt hoe een minister kan hopen dat een beslissing van een collega door de Raad van State wordt vernietigd. Dat is schizofreen en niet uit te leggen. Het gezichtsverlies dat de Vlaamse regering hiermee lijdt, heeft ze uitsluitend aan zichzelf te wijten.
door Paul Geudens
De aanleiding is gekend. Viceministerpresident Ingrid Lieten had een beslissing van collega Joke Schauvliege “onbegrijpelijk” genoemd. Vanuit haar partij kwamen er nog meer straffere oprispingen en verwijten. Last but not least was er nog de uitgelekte mail van Lieten, die ook kritiek inhield op de CD&V-ministers.
Maar Kris Peeters vond het gisteren allemaal geen debat waard. “Moeten we ons laten opjagen voor dergelijke irrelevante zaken?”, vroeg hij zich af. Voor hem was het incident vorige week vrijdag binnen de Vlaamse regering gesloten. En indien de oppositie eraan twijfelde, moest ze maar een motie van wantrouwen indienen. Van een provocatie gesproken.
Het hoeft gezegd, Kris Peeters verdedigde zijn regering gisteren met veel overtuigingskracht en bravoure. Hij zette Ingrid Lieten compleet uit de wind. Ze zat er ongelukkig bij. Gewrongen tussen het standpunt van haar partij en de plicht tot loyauteit en collegialiteit binnen de regering.
Overigens is het nu nog steeds niet duidelijk of Ingrid Lieten de beslissing rond Uplace alleen maar respecteert, of ze die ook echt steunt en verdedigt. Dat moet later duidelijk worden wanneer de zaak voor de Raad van State komt. We hebben de grootste twijfels.
Maar gelukkig was er dus Kris Peeters die de debatten naar zijn hand wist te zetten, onder meer door op te sommen wat zijn regering wél reeds allemaal eendrachtig besliste. Zijn ploeg kwam op geen enkel moment in nauwe schoentjes. Daarvoor was de oppositie te verdeeld en te zwak. En Peeters te sterk.
Dat wil niet zeggen dat het een overbodig debat was, zoals Kris Peeters beweerde. Dit ging niet over pietluttige, opgeklopte incidenten. Er ís een probleem binnen de Vlaamse regering. Geen zinnig mens begrijpt hoe een minister kan hopen dat een beslissing van een collega door de Raad van State wordt vernietigd. Dat is schizofreen en niet uit te leggen. Het gezichtsverlies dat de Vlaamse regering hiermee lijdt, heeft ze uitsluitend aan zichzelf te wijten.
door Paul Geudens
Reacties