Twee jaar lang raakte hij niet uitgepraat over zijn beminde Rode Duivels en het ongelooflijke project dat Brazilië 2014 voor hem betekende. Dit waren zijn jongens, dat zou hun tornooi worden, dit was de job waarin hij eindelijk zielenrust had gevonden. En de Voetbalbond maar geloven, en wij maar noteren, en u maar lezen. Dwaze naïevelingen die we allemaal waren.
Geen twee jaar heeft het geduurd of de Pinokkio onder de trainers heeft opnieuw zijn ware gelaat getoond. Eén lucratief voorstel, één vette wortel die hem wordt voorgehouden, en als het eerste het beste lastdier laat Leekens u, zijn Duivels en de Bond zonder enige scrupule in de brand. Dure eden, officiele contracten, eens te meer is bewezen dat ze voor Leekens evenveel voorstellen als een tissue’tje Kleenex. Neus in snuiten en weggooien, dan dienen ze nog tot iets.
Toen Dick Advocaat de Duivels zijn rug toekeerde om in Rusland roebels te scheppen, was dat al het fatsoen ver voorbij. En Advocaat had tenminste nog het excuus van het geld – iets waarvoor de wroetende Vlaming au fond nog enig begrip wil tonen. Zelfs dat excuus heeft Leekens niet. Dan mag Club Brugge-voorzitter Bart Verhaeghe Leekens nog zo’n mooi salarispakket aanbieden, we mogen aannemen dat de vergelijking met de Russische vetpotten niet opgaat. Het maakt het nieuws nog zoveel onbegrijpelijker. Want zijn die paar duizend euro extra je dan zoveel waard dat je er je laatste restje geloofwaardigheid voor overboord gooit?
Of speelt er iets anders? Heeft Leekens schrik gekregen? Vreesde hij met steeds meer internationals die schitteren bij hun buitenlandse topclub dat de verwachtingen richting WK 2014 stilaan onrealistisch hoog werden? Hijzelf ontkent – uiteraard – die vaandelvlucht en presteerde het bij zijn voorstelling te beweren dat zijn werk bij de Bond quasi af was. Moet je kunnen: geen groot tornooi halen, faliekant mislukt in een haalbare poule, maar jezelf een kanjer van een pluim geven. Zelfoverschatting? Pure arrogantie? Aan u de keuze.
Door Wim Vos
Reacties