Met uitzondering van Freya Van
den Bossche, die er in Gent een
pure verkiezingsspeech van
maakte, heeft de socialistische
beweging gisteren in Vlaanderen geen onsamenhangend
verhaal gebracht. De eisen en
verzuchtingen van zowel de sp.a als het
ABVV klonken zelfs vrij terecht en realistisch.
John Crombez en Johan Vande Lanotte bouwden verder op de thema’s waar ze binnen de regering mee bezig zijn. Bestrijding van de fraude en mildering van de energieprijzen. Geen zinnig mens kan daar tegen zijn.
Vooral Johan Vande Lanotte komt geloofwaardig over. Hij doet wat hij zegt. De manier waarop hij de gas- en elektriciteitsprijzen afblokte, verdient applaus op alle banken. Nu gaat hij ook de telefoon- en internetoperatoren aanpakken. Prima.
Er werd gisteren ook gesmeekt voor een socialer Europa. Ook dat is logisch. De Europese Unie moet de sociale dumping aanpakken. En dan is er de vraag voor een verhoging van de minimumlonen. Op het eerste gezicht een onredelijke eis gezien de povere concurrentiepositie van de Belgische bedrijven. Hogere lonen zullen de competitiviteit alleen maar verder verslechteren.
Maar dat hoeft niet noodzakelijk zo te zijn. De overheid kan een specifieke lastenverlaging voor de laagste lonen doorvoeren. Op die manier kost het onze bedrijven niets, wordt de koopkracht verhoogd (wat goed is voor de economie) én wordt werken financieel aangemoedigd, vermits het verschil met een uitkering groter wordt. Dat zijn drie vliegen in één klap.
Overigens is er ook een ethisch argument voor de verhoging van de laagste lonen. Hoe kun je als manager of bestuurder volhouden dat er geen geld is om de minst verdienenden een extraatje te gunnen wanneer tegelijkertijd het geld langs deuren en vensters wordt buitengegooid?
Denk aan de bonus van Bert De Graeve bij Bekaert, aan de 136 miljoen van Carlos Brito bij AB Inbev, aan de 2,87 miljoen die gewezen eerste minister Jean-Luc Dehaene deze week van de beurs kan halen met zijn vervallen aandelenopties. En dan maar klagen dat het niet goed gaat. Hoe kunnen zij ‘s morgens hun gezicht in de spiegel verdragen?
door Paul Geudens
John Crombez en Johan Vande Lanotte bouwden verder op de thema’s waar ze binnen de regering mee bezig zijn. Bestrijding van de fraude en mildering van de energieprijzen. Geen zinnig mens kan daar tegen zijn.
Vooral Johan Vande Lanotte komt geloofwaardig over. Hij doet wat hij zegt. De manier waarop hij de gas- en elektriciteitsprijzen afblokte, verdient applaus op alle banken. Nu gaat hij ook de telefoon- en internetoperatoren aanpakken. Prima.
Er werd gisteren ook gesmeekt voor een socialer Europa. Ook dat is logisch. De Europese Unie moet de sociale dumping aanpakken. En dan is er de vraag voor een verhoging van de minimumlonen. Op het eerste gezicht een onredelijke eis gezien de povere concurrentiepositie van de Belgische bedrijven. Hogere lonen zullen de competitiviteit alleen maar verder verslechteren.
Maar dat hoeft niet noodzakelijk zo te zijn. De overheid kan een specifieke lastenverlaging voor de laagste lonen doorvoeren. Op die manier kost het onze bedrijven niets, wordt de koopkracht verhoogd (wat goed is voor de economie) én wordt werken financieel aangemoedigd, vermits het verschil met een uitkering groter wordt. Dat zijn drie vliegen in één klap.
Overigens is er ook een ethisch argument voor de verhoging van de laagste lonen. Hoe kun je als manager of bestuurder volhouden dat er geen geld is om de minst verdienenden een extraatje te gunnen wanneer tegelijkertijd het geld langs deuren en vensters wordt buitengegooid?
Denk aan de bonus van Bert De Graeve bij Bekaert, aan de 136 miljoen van Carlos Brito bij AB Inbev, aan de 2,87 miljoen die gewezen eerste minister Jean-Luc Dehaene deze week van de beurs kan halen met zijn vervallen aandelenopties. En dan maar klagen dat het niet goed gaat. Hoe kunnen zij ‘s morgens hun gezicht in de spiegel verdragen?
door Paul Geudens
Reacties