Het Rerum Novarumfeest van
de christelijke werknemerswereld
verliep dit jaar in een
speciale sfeer. Het ACW ligt
de jongste maanden fel onder vuur.
Niemand trekt de verdiensten, vroeger én nu, van het ACW in twijfel. De organisaties en de vrijwilligers die er deel van uitmaken, verrichten goed werk. Een gezonde democratie heeft een sterk middenveld nodig. Net zoals vakbonden noodzakelijk zijn. Het ACV neemt die taak op zich. Meestal met meer realiteits- en verantwoordelijkheidsgevoel dan het ABVV.
Maar bij de teleurgang van Dexia heeft het ACW zich redelijk egoïstisch opgesteld. De schatkist moet opdraaien voor het verlies dat zijn leden hebben geleden.
Voorzitter Patrick Develtere gaf tijdens zijn Rerum Novarumspeech toe dat een “inschattingsfout” werd gemaakt bij de intrede van Bacob en DVV in Dexia. Dat is een moedige, eervolle bekentenis die hem siert. Iedereen kan dat overkomen.
De logische vraag is dan echter: wie moet opdraaien voor de financiële gevolgen van die fout? De mensen van het ACW en van Arco die de zaken verkeerd hebben beoordeeld? Of de belastingbetaler die verder met het ACW niets te maken heeft? De vraag stellen is ze beantwoorden. Er zat nog een andere merkwaardige passage in de Hemelvaartstoespraken.
ACV-voorzitter Marc Leemans noemde de roep van de werkgevers om de gevolgen van de automatische loonindexering te milderen “remedies van kwakzalvers”.
Dat klinkt vreemd uit zijn mond. Want Jean-Luc Dehaene, tot nader order toch een eminente vertegenwoordiger van het ACW, heeft in enkele interviews naar aanleiding van het verschijnen van zijn memoires voor krek hetzelfde gepleit. “Was ik nog eerste minister, dan had ik al lang een paar indexsprongen gemaakt”, zegt de gewezen eerste minister. In zijn tijd heeft hij er 130 miljard frank – 3,2 miljard euro – mee bespaard. “Zonder veel ambras.” Dat Jean-Luc Dehaene een loodgieter was, dat wisten we, maar een kwakzalver? Dat gaat ver.
Ik vrees dat het ACW, de PS en de sp.a een gesprek over de index niet lang meer uit de weg kunnen gaan.
door Paul Geudens
Niemand trekt de verdiensten, vroeger én nu, van het ACW in twijfel. De organisaties en de vrijwilligers die er deel van uitmaken, verrichten goed werk. Een gezonde democratie heeft een sterk middenveld nodig. Net zoals vakbonden noodzakelijk zijn. Het ACV neemt die taak op zich. Meestal met meer realiteits- en verantwoordelijkheidsgevoel dan het ABVV.
Maar bij de teleurgang van Dexia heeft het ACW zich redelijk egoïstisch opgesteld. De schatkist moet opdraaien voor het verlies dat zijn leden hebben geleden.
Voorzitter Patrick Develtere gaf tijdens zijn Rerum Novarumspeech toe dat een “inschattingsfout” werd gemaakt bij de intrede van Bacob en DVV in Dexia. Dat is een moedige, eervolle bekentenis die hem siert. Iedereen kan dat overkomen.
De logische vraag is dan echter: wie moet opdraaien voor de financiële gevolgen van die fout? De mensen van het ACW en van Arco die de zaken verkeerd hebben beoordeeld? Of de belastingbetaler die verder met het ACW niets te maken heeft? De vraag stellen is ze beantwoorden. Er zat nog een andere merkwaardige passage in de Hemelvaartstoespraken.
ACV-voorzitter Marc Leemans noemde de roep van de werkgevers om de gevolgen van de automatische loonindexering te milderen “remedies van kwakzalvers”.
Dat klinkt vreemd uit zijn mond. Want Jean-Luc Dehaene, tot nader order toch een eminente vertegenwoordiger van het ACW, heeft in enkele interviews naar aanleiding van het verschijnen van zijn memoires voor krek hetzelfde gepleit. “Was ik nog eerste minister, dan had ik al lang een paar indexsprongen gemaakt”, zegt de gewezen eerste minister. In zijn tijd heeft hij er 130 miljard frank – 3,2 miljard euro – mee bespaard. “Zonder veel ambras.” Dat Jean-Luc Dehaene een loodgieter was, dat wisten we, maar een kwakzalver? Dat gaat ver.
Ik vrees dat het ACW, de PS en de sp.a een gesprek over de index niet lang meer uit de weg kunnen gaan.
door Paul Geudens
waarom weeral de kleine man treffen en de groten vrijuit laten gaan en zelfs nog met een dikke bonus boven op,ik vraag me soms af of dit geen dictatuur is,het is dan toch zeker wel grote onrechtvaardigheid en past niet in de demokratie,dat men zeker al eerst bij de top begint te bezuinigen en de laat de man met de pet gerust die heeft het al erg genoeg om de eintjes aan mekaar te knopen.
Geplaatst door: jos | 19/05/12 om 11:43
Waarom reageren als je er nog niet in slaagt om te typen zonder spelfouten?
Geplaatst door: jef | 19/05/12 om 12:19
Iedereen heeft het recht te reageren ...
zelfs met zpelvouden.
Geplaatst door: spazz | 19/05/12 om 16:46
Reageren met tipefouten is toegelaten omdat:
1. inhoud belanriker is dan muggeneuken
2. veel geblaat met weinig weulle reeds ten overvloede aanwezig is;
3. alleen lucht verkopen in een scoon verpakkinge geen blijk van verstand is
Hoop dat niemand zich laat tegenhouden door mensen die neerkijken op anderen.
Geplaatst door: eddy | 19/05/12 om 17:12