Het monitoringcomité schat de federale
inspanning om het begrotingstekort
op 2,8 procent te houden,
op een kleine 2 miljard euro.
Er is dan rekening gehouden met een negatieve
economische groei van 0,1 procent van
het bbp. Zondag legt het kernkabinet het
juiste bedrag vast.
Hoe de regering die put wil dempen, is niet bekend. We weten alleen wat ze niét gaat doen. De veto’s zijn ons de voorbije dagen om de oren gevlogen. Ik zet er een paar op een rij.
Er komt geen nieuwe ronde fiscale amnestie. CD&V en sp.a zijn ronduit tegen. Er komt geen indexsprong. De socialisten willen het niet. Er komt geen btw-verhoging. Er komt geen minimumbelasting voor bedrijven. Allemaal ballonnetjes die de voorbije dagen werden opgelaten, maar meteen ook weer werden afgeschoten.
Wat komt er dan wél? Er circuleren eigenaardige voorstellen. Zoals die van Pieter De Crem om tweede pinksterdag op te offeren als wettelijk betaalde feestdag. Hij wil ook de kerncentrales nationaliseren. Ik vrees dat ze weinig kans maken, net als zijn vraag voor een complete wervingsstop voor ambtenaren.
Sp.a-voorzitter Bruno Tobback zegt vandaag in een interview dat het hem niet kan schelen of er nieuwe besparingen of nieuwe inkomsten komen. Het enige wat voor hem telt, is dat de inspanningen concreet en rechtvaardig verdeeld zijn.
Wanneer ik zoiets hoor, dan houd ik mijn hart vast. Ik vrees dat van een ontvetting van de overheid weer niet veel zal terechtkomen. Dat de centen opnieuw bij de hardwerkende Vlaming - ooit een slogan van de Open Vld - zullen worden gehaald.
Die is door de vorige besparingsronde al zwaar getroffen. Zeker de wat beter verdienende middenklasse. Meer belastingen op dienstencheques, bedrijfsauto’s en spaargeld, minder voordelen bij (ver)bouwen. Het houdt niet op.
Wie in dienstverband werkt en goed zijn kost verdient, is het grootste slachtoffer. De belastingtarieven zijn hoog en het inkomen is tot de laatste eurocent gekend. Ze kunnen met niets ontsnappen. Voor de overheid vormt die categorie de gemakkelijkste prooi. Langzaam maar zeker wordt de kip met de gouden eieren doodgeknepen.
door Paul Geudens
Hoe de regering die put wil dempen, is niet bekend. We weten alleen wat ze niét gaat doen. De veto’s zijn ons de voorbije dagen om de oren gevlogen. Ik zet er een paar op een rij.
Er komt geen nieuwe ronde fiscale amnestie. CD&V en sp.a zijn ronduit tegen. Er komt geen indexsprong. De socialisten willen het niet. Er komt geen btw-verhoging. Er komt geen minimumbelasting voor bedrijven. Allemaal ballonnetjes die de voorbije dagen werden opgelaten, maar meteen ook weer werden afgeschoten.
Wat komt er dan wél? Er circuleren eigenaardige voorstellen. Zoals die van Pieter De Crem om tweede pinksterdag op te offeren als wettelijk betaalde feestdag. Hij wil ook de kerncentrales nationaliseren. Ik vrees dat ze weinig kans maken, net als zijn vraag voor een complete wervingsstop voor ambtenaren.
Sp.a-voorzitter Bruno Tobback zegt vandaag in een interview dat het hem niet kan schelen of er nieuwe besparingen of nieuwe inkomsten komen. Het enige wat voor hem telt, is dat de inspanningen concreet en rechtvaardig verdeeld zijn.
Wanneer ik zoiets hoor, dan houd ik mijn hart vast. Ik vrees dat van een ontvetting van de overheid weer niet veel zal terechtkomen. Dat de centen opnieuw bij de hardwerkende Vlaming - ooit een slogan van de Open Vld - zullen worden gehaald.
Die is door de vorige besparingsronde al zwaar getroffen. Zeker de wat beter verdienende middenklasse. Meer belastingen op dienstencheques, bedrijfsauto’s en spaargeld, minder voordelen bij (ver)bouwen. Het houdt niet op.
Wie in dienstverband werkt en goed zijn kost verdient, is het grootste slachtoffer. De belastingtarieven zijn hoog en het inkomen is tot de laatste eurocent gekend. Ze kunnen met niets ontsnappen. Voor de overheid vormt die categorie de gemakkelijkste prooi. Langzaam maar zeker wordt de kip met de gouden eieren doodgeknepen.
door Paul Geudens
Reacties