Griekenland heeft zijn noodlening
beet. Het IMF, de Europese Centrale
Bank en de ministers van de
eurozone hebben dinsdagmorgen
hun groot hart getoond en 130 miljard euro
toegezegd. Daarmee is het land gered van
het faillissement. Voorlopig althans. Want
het ziet er niet goed uit.
De hulp voor Griekenland komt veel te laat. Europa is twee jaar aan het treuzelen. Mondjesmaat werd het land af en toe wat toegestoken, maar een definitieve oplossing is er nooit gekomen.
Mocht in het voorjaar van 2010 een ernstig reddingsplan zijn uitgewerkt, dan zouden we nu veel verder staan. De crisis op de obligatiemarkt zou waarschijnlijk vermeden zijn geweest. Portugal, Spanje en Italië zouden niet zo in moeilijkheden zijn gekomen als nu het geval is. Door het Europees getalm zijn we in een negatieve spiraal terechtgekomen. Het ene na het andere dominosteentje viel.
Waarom werd dan niet vroeger opgetreden? Omdat Griekenland gestraft moest worden. Het had gelogen over zijn begroting, en dus moest het op de blaren zitten. Helemaal onbegrijpelijk was die reactie niet. Waarom moest Europa opdraaien voor de fouten van de Grieken? Een terechte vraag. Maar het antwoord heeft te lang op zich laten wachten. Men had vroeger moeten beslissen wat het zou worden: Griekenland laten failliet gaan of het in de eurozone houden.
Door de mossel-noch-vispolitiek is de toestand alleen maar verslechterd. Griekenland zit ondertussen zó diep dat de 130 miljard euro die gisteren is toegezegd, niet meer dan een druppel op een hete plaat is. Er zal nog veel geld nodig zijn om het land er weer bovenop te helpen.
Als dat nog mogelijk is. Met de strenge besparingsmaatregelen is er geen perspectief op economisch herstel. En zonder economische groei zal Griekenland nooit de rest van Europa kunnen bijbenen.
Er zijn slechts twee oplossingen om het land te redden. Ofwel stapt het land uit Europa en devalueert het fors zijn oude drachme. Ofwel pompt Europa massaal geld in de Griekse economie. Noodleningen geven om obligaties terug te betalen aan de banken helpt de gewone Griek geen zier vooruit.
door Paul Geudens
De hulp voor Griekenland komt veel te laat. Europa is twee jaar aan het treuzelen. Mondjesmaat werd het land af en toe wat toegestoken, maar een definitieve oplossing is er nooit gekomen.
Mocht in het voorjaar van 2010 een ernstig reddingsplan zijn uitgewerkt, dan zouden we nu veel verder staan. De crisis op de obligatiemarkt zou waarschijnlijk vermeden zijn geweest. Portugal, Spanje en Italië zouden niet zo in moeilijkheden zijn gekomen als nu het geval is. Door het Europees getalm zijn we in een negatieve spiraal terechtgekomen. Het ene na het andere dominosteentje viel.
Waarom werd dan niet vroeger opgetreden? Omdat Griekenland gestraft moest worden. Het had gelogen over zijn begroting, en dus moest het op de blaren zitten. Helemaal onbegrijpelijk was die reactie niet. Waarom moest Europa opdraaien voor de fouten van de Grieken? Een terechte vraag. Maar het antwoord heeft te lang op zich laten wachten. Men had vroeger moeten beslissen wat het zou worden: Griekenland laten failliet gaan of het in de eurozone houden.
Door de mossel-noch-vispolitiek is de toestand alleen maar verslechterd. Griekenland zit ondertussen zó diep dat de 130 miljard euro die gisteren is toegezegd, niet meer dan een druppel op een hete plaat is. Er zal nog veel geld nodig zijn om het land er weer bovenop te helpen.
Als dat nog mogelijk is. Met de strenge besparingsmaatregelen is er geen perspectief op economisch herstel. En zonder economische groei zal Griekenland nooit de rest van Europa kunnen bijbenen.
Er zijn slechts twee oplossingen om het land te redden. Ofwel stapt het land uit Europa en devalueert het fors zijn oude drachme. Ofwel pompt Europa massaal geld in de Griekse economie. Noodleningen geven om obligaties terug te betalen aan de banken helpt de gewone Griek geen zier vooruit.
door Paul Geudens
Reacties