Voor de sp.a en de PS is de automatische indexering een heilige koe. Ze willen niet weten van een herziening van het mechanisme. Ze zijn ook tegen een eenmalige bevriezing.
Elke aanslag op de index tast de koopkracht van de mensen aan, en dus van de consumptie, en dus van de binnenlandse economische activiteit, zo redeneren de socialisten en de vakbonden.
Puur theoretisch is daar weinig tegen in te brengen. Een indexaanpassing zorgt voor meer inkomsten voor de werknemers, zodat zij ook meer kunnen besteden.
Uit de studie van Joep Konings blijkt nu echter dat de realiteit vaak enigszins anders is. Een deel van de extra inkomsten wordt gespaard, een ander deel wordt uitgegeven aan producten die in het buitenland worden geproduceerd. De positieve weerslag van een indexaanpassing op de Belgische economie is dus veeleer beperkt.
De negatieve weerslag is veel en veel groter. De automatische indexering van de lonen kost de Belgische bedrijven veel geld. Elke aanpassing verhoogt de loonlasten, en trouwens in veel grotere mate dan de werknemers er netto aan overhouden.
Vermits dat mechanisme in andere landen niet speelt, zijn onze bedrijven benadeeld. Het tast hun concurrentievermogen aan. Ze hebben het steeds moeilijker om hun producten te verkopen buiten België.
Het is een situatie die niet vol te houden is. Zeker niet in tijden van hoge inflatie, zoals nu, wanneer we in één jaar twee keer een overschrijding van de spilindex mogen verwachten. Dat kan voor veel Belgische bedrijven een fatale aderlating worden. Ze moeten sluiten of ze verhuizen naar het buitenland. Het onvermijdelijke gevolg is dat er arbeidsplaatsen sneuvelen.
Dat moeten we vermijden. Met wat zijn werknemers het beste af? Met 2 procent meer loon, of met het behoud van hun job? De vraag stellen is ze beantwoorden. Een debat over de index(sprong) is onafwendbaar.
Door Paul Geudens
En waar zijn al die duizenden jobs die ze gingen toveren met de fiscale voordelen vanuit de notionele intrest (kost ons 5miljard per jaar) ?
Met de notionele interest gingen onze werkgevers duizenden jobs toveren, het kost de balastingsbetaler 5miljard per jaar, het enige wat het opgebracht heeft zijn van de pot gerukte bonussen en dikke vette bedrijfswagens.
Het is de laatste tijd zeer triestig gesteld, een indexsprong scheeld op een carriere van bv. nog 20 jaar lang ongeveer 15000 euro, maar ook op je pensioen heeft het invloed.
De bedrijven hebben tot nu toe al alle mogelijke fiscale voordelen genoten die je zelf maar kan bedenken om arbeidsplaatsen te creeren, en het eerste wat ze doen als er sprake blijkt van crisis, is werknemers afdanken voor meer persoonlijke winst.
Een aftopping van de inkomsten van bedrijven zou europees gezien voor miljoenen jobs zorgen, gaan ze dat dan ook doen ?????????????????????????????????????
Geplaatst door: gh | 28/02/12 om 08:05
De professor , die natuurlijk zelf van een bovenmodaal loon geniet , formuleert zijn conclusies natuurlijk zo dat hij er zijn stelling schijnbaar vlot mee bewijst. Waar die fameuze 30000 jobs vandaan komen hult hij in academische mist. Trouwens de loontrekker koopt niet in China maar in Belgie , en het is niet omdat men minder inkomen heeft dat het percentage in Belgie geproduceerde goederen hoger zal zijn , wel integendeel.Net zoals de minimuminkomens niet al te veel zullen sparen. Trouwens dat sparen gaat via de banken toch naar investeringen ? Of gaat dat opnieuw via bonussen naar de (super)rijken , die het dan opnieuw in sparen omzetten ? Heeft de Professor de steen der wijzen gevonden ? Voor welke idioten houdt men ons ?
Geplaatst door: lode claessens | 28/02/12 om 11:16