Een gezellig clubje, die Vlaamse regering. Eerst was er Ingrid Lieten die haar collega’s teflon-poppetjes vond. Nu is er een mail van het kabinet van Philippe Muyters waarin de mensen van Onderwijs “smeerlappen” worden genoemd. En Kris Peeters maar beweren “dat de sfeer goed is”. Wat moet dat worden wanneer de verstandhouding ooit slecht wordt? Gaan ze dan elkaar met messen te lijf?
Het is Philippe Muyters zijn week niet. Hij had al een motie van wantrouwen aan zijn broek zonder de donderdagavond uitgelekte mail. Die komt er nu nog bij. Plus een hoop verwijten over de belastingaftrek voor hypothecaire leningen. Dat wordt volgende week spitsroeden lopen in het parlement.
Dat de oppositie op minister Muyters springt is niet meer dan normaal. De mails die uit zijn kabinet vertrokken, en waarvoor hij dus politiek verantwoordelijk is, zijn ontoelaatbaar. Maar moet hij ook ontslag nemen? Wanneer we de laatste mail terugbrengen tot zijn essentie, dan houden we grof taalgebruik over, maar ook niet veel meer dan dat.
Muyters heeft niet gelogen over de begroting. Hij heeft, zoals de oppositie hem destijds vroeg, het specialistenrapport bij het parlement ingediend. Dat bewijst zijn goede trouw.
Dit gezegd zijnde, zit Philippe Muyters natuurlijk wel met een serieus probleem. Het is het zoveelste incident. Hij is aangeschoten wild, en mag dus nog meer aanvallen op zijn persoon verwachten. Alles wat hij doet zal door de oppositie en de media onder het vergrootglas worden gehouden. Staat hij nog sterk genoeg om met die druk om te gaan en verder goed te functioneren?
Muyters heeft belangrijke departementen. Daar is een stevige figuur nodig. Iemand met veel kennis en visie, met competente medewerkers, met veel zelfvertrouwen en een olifantenhuid. Dat laatste heeft Philippe Muyters zeker niet. Hij is een emotionele, atypische politicus die veel belang hecht aan appreciatie en menselijke warmte. Een verademing in de ruwe omgeving van de Wetstraat, maar een handicap voor een minister. Een toppoliticus moet keihard zijn en zijn gevoelens kunnen wegcijferen. Philippe Muyters moet zelf eerlijk uitmaken of hij dat wil/kan opbrengen.
Het is Philippe Muyters zijn week niet. Hij had al een motie van wantrouwen aan zijn broek zonder de donderdagavond uitgelekte mail. Die komt er nu nog bij. Plus een hoop verwijten over de belastingaftrek voor hypothecaire leningen. Dat wordt volgende week spitsroeden lopen in het parlement.
Dat de oppositie op minister Muyters springt is niet meer dan normaal. De mails die uit zijn kabinet vertrokken, en waarvoor hij dus politiek verantwoordelijk is, zijn ontoelaatbaar. Maar moet hij ook ontslag nemen? Wanneer we de laatste mail terugbrengen tot zijn essentie, dan houden we grof taalgebruik over, maar ook niet veel meer dan dat.
Muyters heeft niet gelogen over de begroting. Hij heeft, zoals de oppositie hem destijds vroeg, het specialistenrapport bij het parlement ingediend. Dat bewijst zijn goede trouw.
Dit gezegd zijnde, zit Philippe Muyters natuurlijk wel met een serieus probleem. Het is het zoveelste incident. Hij is aangeschoten wild, en mag dus nog meer aanvallen op zijn persoon verwachten. Alles wat hij doet zal door de oppositie en de media onder het vergrootglas worden gehouden. Staat hij nog sterk genoeg om met die druk om te gaan en verder goed te functioneren?
Muyters heeft belangrijke departementen. Daar is een stevige figuur nodig. Iemand met veel kennis en visie, met competente medewerkers, met veel zelfvertrouwen en een olifantenhuid. Dat laatste heeft Philippe Muyters zeker niet. Hij is een emotionele, atypische politicus die veel belang hecht aan appreciatie en menselijke warmte. Een verademing in de ruwe omgeving van de Wetstraat, maar een handicap voor een minister. Een toppoliticus moet keihard zijn en zijn gevoelens kunnen wegcijferen. Philippe Muyters moet zelf eerlijk uitmaken of hij dat wil/kan opbrengen.
Paul Geudens
Reacties