Geen twee weken geleden waren over soortgelijke uitlatingen van PS-minister Paul Magnette binnen de regering spanningen ontstaan. Kamerfractieleider Patrick Dewael van de Open Vld vroeg toen van op de tribune tekst en uitleg van de premier. Elio Di Rupo suste de gemoederen.
Magnette stelde zich openlijk vragen bij de democratische legitimiteit van Europese richtlijnen en hij voorspelde een recessie van vijftien jaar indien we de aanbevelingen van de bevoegde eurocommissaris zouden volgen. “Wie kent Olli Rehn? Niemand!” vroeg Magnette zich hautain af.
Di Rupo stelt nu weliswaar het begrotingsdoel van maximaal 2,8 procent niet uitdrukkelijk ter discussie en zijn aanval is meer gericht tegen Duitsland dan tegen de Europese Commissie, maar in essentie komt zijn verhaal op hetzelfde neer als dat van Magnette: geen betutteling, van niemand. Baas in eigen huis.
De Open Vld struikelt dit keer niet over de woorden van de PS-minister. Wellicht vindt vicepremier Vincent Van Quickenborne dat er al genoeg ruzies en misverstanden binnen het kabinet zijn geweest. Maar uitgesteld is niet verloren.
Het staat in de sterren geschreven dat volgende maand, bij de begrotingscontrole, wanneer ruim 2 miljard euro moet worden gevonden, het tot een clash komt tussen de PS en de Open Vld. De Vlaamse liberalen vinden dat België de budgettaire aanbevelingen van Europa strikt moet uitvoeren, en dus vooral de nadruk moet leggen op besparingen. Zij denken aan een indexsprong. De socialisten willen het op ‘hun’ manier doen. Dat wil zeggen met nieuwe inkomsten. En zeker niet via de index.
Het begrotingsconclaaf van 25 februari wordt een eerste ernstige test voor de regering- Di Rupo. Dan zal blijken of de Open Vld en de PS bereid zijn met elkaar verder te gaan. Met de hete adem van de N-VA in de nek kan Alexander De Croo zich geen nieuwe belastingen meer permitteren.
Door Paul Geudens
Reacties