Op RTL-tvi was het weer prijs. Deze keer gaf de Belgische kerkleider zijn visie op de N-VA en haar voorzitter Bart De Wever, die volgens Léonard zijn intelligentie aanwendt voor een foute zaak. Het is hoogst uitzonderlijk dat een kerkleider openlijk zijn mening over politiek en politici verkondigt. Even heel kort door de bocht kwam zijn uitspraak erop neer dat Elio Di Rupo de goeie is en Bart De Wever de slechterik.
Bemoeienissen met de politiek zijn de bisschoppen in de naoorlogse periode slecht bekomen. Monseigneur Emiel- Joseph De Smedt van het bisdom Brugge kon in 1958 nog met enig effect van op de kansel laten afkondigen dat stemmen voor de Volksunie een zware zonde was, maar dat kon niet beletten dat de VU de jaren nadien fors aangroeide.
Allicht de zwaarste vergissing begingen de bisschoppen in 1963 met hun brief over Leuven tweetalig, compleet tegen de niet meer te stoppen onderstroom in Vlaanderen in. Iedereen weet hoe het is afgelopen.
Het werd Leuven Vlaams, al werd vanuit hoge kerkelijke kringen gewaarschuwd dat wie voor de splitsing van de Leuvense universiteit ijverde, een zonde tegen de Heilige Geest beging. Sindsdien hebben de kerkelijke leiders in het openbaar zwaarwichtige uitspraken over politiek en politici zorgvuldig vermeden. De samenleving is grondig gewijzigd.
De aartsbisschop heeft Bart De Wever niet in de gordijnen gejaagd. Voor de N-VA- voorzitter mag Léonard namens zijn religie zijn visie geven op maatschappij en samenleving, want zoals iedereen beschikt Léonard over het recht op vrije meningsuiting.
De geschiedenis indachtig, vraagt De Wever zich af of deze uitspraak wel zo verstandig was. Bij voorgaande incidenten bereikten de kerkleiders telkens het tegenovergestelde effect van wat ze voor ogen hadden. Blijkbaar heeft de aartsbisschop van Mechelen-Brussel weinig opgestoken van de recente politieke geschiedenis.
door Dirk Castrel



Reacties