Formateur Elio Di Rupo en de zes partijen zijn zondagnamiddag, na een pauze van drie dagen, weer samengekomen om over de begroting te onderhandelen. Er zijn geen tien manieren om 11,3 miljard euro te vinden. In feite zijn er slechts twee. Ofwel bespaar je op de uitgaven, ofwel zorg je voor nieuwe inkomsten, extra belastingen dus.
Open Vld is een uitgesproken aanhanger van de eerste optie, de Franstalige socialisten verdedigen de tweede visie. Er gaat geen dag voorbij of ze komen dat voor de camera’s vertellen.
De formateur had vrijdag opgeroepen tot radiostilte “gezien de ernst van de situatie”. Het belette Alexander De Croo niet om zijn standpunten nog eens uit de doeken te doen.
De Vlaamse liberalen eisen dat Di Rupo een miljard meer bespaart dan hij tot nu toe heeft voorgesteld. Zo niet ziet De Croo de uitkomst van de onderhandelingen donker in.
De Franstalige socialistische vakbond zegde de PS zaterdag ook de wacht aan. Volgens de FGTB mag er aan niets geraakt worden, anders legt zij het land plat. Hoe het begrotingstekort dan wél naar beneden moet, wordt er niet bij verteld.
Het zou mij niet verbazen mocht het hier om een één-tweetje gaan tussen de FGTB en de formateur. Met de syndicale dreiging moet aan de buitenwereld duidelijk worden gemaakt onder welke druk Di Rupo staat, dat hij eigenlijk al te veel heeft toegegeven.
Het is duidelijk dat er al weken politieke spelletjes worden gespeeld. De onderhandelaars – liberalen en Franstalige socialisten op kop – zijn meer bekommerd om de mogelijke negatieve electorale gevolgen voor hun respectievelijke partijen dan om het algemeen belang.
De PS denkt als grootste Franstalige partij vooral aan de belangen van Wallonië. Besparingen treffen immers vooral het Zuiden van het land, nieuwe belastingen komen voor het overgrote deel uit het Noorden.
De Open Vld voelt de hete adem van de N-VA in de nek. Beide strijden om de titel van strafste anti-belastingpartij.
Het is te begrijpen dat partijvoorzitters oog hebben voor de kiezers die zij vertegenwoordigen. Dat moet zelfs. Maar na weken van steriele gesprekken en stilstand is de tijd gekomen om knopen door te hakken.
door Paul Geudens
Open Vld is een uitgesproken aanhanger van de eerste optie, de Franstalige socialisten verdedigen de tweede visie. Er gaat geen dag voorbij of ze komen dat voor de camera’s vertellen.
De formateur had vrijdag opgeroepen tot radiostilte “gezien de ernst van de situatie”. Het belette Alexander De Croo niet om zijn standpunten nog eens uit de doeken te doen.
De Vlaamse liberalen eisen dat Di Rupo een miljard meer bespaart dan hij tot nu toe heeft voorgesteld. Zo niet ziet De Croo de uitkomst van de onderhandelingen donker in.
De Franstalige socialistische vakbond zegde de PS zaterdag ook de wacht aan. Volgens de FGTB mag er aan niets geraakt worden, anders legt zij het land plat. Hoe het begrotingstekort dan wél naar beneden moet, wordt er niet bij verteld.
Het zou mij niet verbazen mocht het hier om een één-tweetje gaan tussen de FGTB en de formateur. Met de syndicale dreiging moet aan de buitenwereld duidelijk worden gemaakt onder welke druk Di Rupo staat, dat hij eigenlijk al te veel heeft toegegeven.
Het is duidelijk dat er al weken politieke spelletjes worden gespeeld. De onderhandelaars – liberalen en Franstalige socialisten op kop – zijn meer bekommerd om de mogelijke negatieve electorale gevolgen voor hun respectievelijke partijen dan om het algemeen belang.
De PS denkt als grootste Franstalige partij vooral aan de belangen van Wallonië. Besparingen treffen immers vooral het Zuiden van het land, nieuwe belastingen komen voor het overgrote deel uit het Noorden.
De Open Vld voelt de hete adem van de N-VA in de nek. Beide strijden om de titel van strafste anti-belastingpartij.
Het is te begrijpen dat partijvoorzitters oog hebben voor de kiezers die zij vertegenwoordigen. Dat moet zelfs. Maar na weken van steriele gesprekken en stilstand is de tijd gekomen om knopen door te hakken.
door Paul Geudens
Reacties