Ze hebben allemaal hun redenen om hun wagonnetje aan de locomotief van Di Rupo te hangen. Het cdH is allang met de sterkste Pattex vastgelijmd aan de PS, CD&V zit met de druk van het ACV, en de sp.a is natuurlijk een geestesgenoot.
Het zijn eerbare redenen. Het merkwaardige is echter dat men daar niet voor uitkomt. Er wordt een ander excuus aangehaald om zich achter de rug van de PS te verschuilen.
Elio Di Rupo, zo wordt betoogd, heeft al heel veel water bij zijn wijn gedaan. Wat nu bij de onderhandelaars op tafel ligt, staat veel verder van het partijprogramma van de PS dan dat van de Open Vld. De Vlaamse liberalen zouden zich daarom wat soepeler en vooral dankbaarder moeten opstellen, ze moeten blij zijn met wat ze kunnen krijgen.
Ik vind dat een kromme redenering. Zo van: de PS heeft nu eindelijk wat toegegeven op haar programma, dus moeten we vlug toehappen. Nonsens. Het is niet omdat de PS wat water in de wijn doet, dat het een goed akkoord is. Zo werkt het niet.
Het uitgangspunt moet het algemeen belang zijn. Elio Di Rupo mag de helft of nog meer van zijn ideologie opofferen, dat is niet belangrijk. En zeker geen reden voor andere partijen om toe te geven. Mutatis mutandis geldt het partijprogramma van de Open Vld natuurlijk ook als geen alles zaligmakend criterium. Maar toevallig sporen hun voorstellen wel veel beter met de mening van de – min of meer – objectieve buitenwereld.
De voorbije maanden zijn in alle media ontelbaar veel economen, financiële experts en andere geleerde mensen opgevoerd. En ik heb er weinig of zelfs geen één horen pleiten voor de PS-remedies. Allemaal zeggen ze hetzelfde: België gaat kapot onder de belastingdruk en aan vastgeroeste sociaaleconomische structuren. Het is dus niét het moment om nog meer taksen te heffen, maar om besparingen door te voeren. En laat dat nu net niet in de PS-bijbel staan…
door Paul Geudens



Reacties