We moeten objectief blijven. De slechte positie van België op de financiële markten is niet uitsluitend te wijten aan de slabakkende regeringsvorming. De politieke crisis en het uitblijven van een begroting zijn misschien zelfs niet de voornaamste oorzaken voor de stijgende rentes die we moeten betalen.
Er is de algemene crisis in de eurozone, er is de hoge schuldgraad van België – te wijten aan de spilzucht van de paarsgroene regeringen in de periode tussen 1999 en 2007 – en er zijn de onbetaalbare hoge waarborgen die België heeft voor Dexia gegeven. Dat zijn minstens even belangrijke factoren voor het gebrek aan vertrouwen bij de internationale beleggers.
Maar toch. Dit is geen excuus om geen haast te maken met de onderhandelingen. Ook al zou de rente nu beginnen te dalen, dan nog moet er voortgemaakt worden.
Toch heeft Elio Di Rupo gisterenavond geweigerd om zijn ontslag in te trekken. Hij heeft extra bedenktijd gevraagd om te onderzoeken of er nog een akkoord mogelijk is.
Ik vind dit een onbegrijpelijke houding. Na 530 dagen de onderhandelingen nog wat rekken terwijl Europa in brand staat, is haast crimineel. Wat wil hij hiermee bewijzen? Dat zijn ontslag van maandag geen toneel was, zoals door velen werd gesuggereerd? Is de tijd van spelletjes nu nog niet voorbij? Is er dan echt geen enkele sense of urgency?
Het is wat goedkoop om de schuld voor de vertraging naar de liberalen te schuiven. Alexander De Croo heeft gelijk dat hij vasthoudt aan de Europese aanbevelingen. Die werden binnen Europa mee goedgekeurd door de Belgische regering, en dus ook de PS.
Elio Di Rupo moet consequent zijn en doorvoeren wat zijn partij mee heeft gestemd. Hij moet zich herpakken. De mensen zijn het getreuzel beu, monsieur Elio.
Door Paul Geudens
Reacties