Eurocommissaris Olli Rehn laat er geen twijfel over bestaan: is er over een maand geen in het parlement goedgekeurde begroting die aan de Europese eisen voldoet, dan volgen er onmiddellijk sancties. België moet dan tegen half januari 700 miljoen euro ophoesten. Dat is minder dan het cadeau dat de ontslagnemende regering-Leterme aan de Arco-aandeelhouders doet, maar het blijft niettemin een substantiële som die we liever niet betalen.
Zou de Parti Socialiste het nu eindelijk begrepen hebben? Paul Magnette bazelde vorige week nog dat de Europese aanbevelingen niet meer waren dan een “inspiratiebron”. Die mythe is nu definitief doorprikt. Vluchten kan niet meer. Zelfs niet voor de PS.
Waar is formateur Elio Di Rupo in godsnaam mee bezig, zo vraagt heel Europa zich ondertussen af. De man is nu een half jaar formateur. Vanaf de eerste dag wist hij dat er ten laatste tegen eind oktober een budget moest zijn. En het komt maar niet.
Toegegeven, hij heeft lang met B-H-V en de staatshervorming geworsteld. Maar ondertussen kon achter de coulissen het budgettaire toch allemaal tot in de puntjes voorbereid worden? Blijkbaar gebeurde dat niet, want er worden nog steeds nieuwe werkgroepen geïnstalleerd.
Di Rupo heeft inmiddels zoveel tijd verloren dat de begroting – gesteld dat die er ooit komt – nooit meer tijdig klaar kan zijn. Die rode kaart zit er dus aan te komen. Een blamage. Er gaan daarom steeds meer stemmen op om hem te vervangen door een technocraat.
De formateur verdient die straf misschien wel, maar het zou ons land ook definitief in de klas van Griekenland en Italië doen terechtkomen, met zware negatieve gevolgen op lange termijn. Geen optie dus. Politici moeten hun plicht doen. Een andere vraag is of de PS er per se bij moet zijn. Neen dus. Er zijn alternatieve meerderheden mogelijk. Daar moet naar uitgekeken worden.
Door Paul Geudens
Reacties