Nu zijn we goed op weg voor Di Rupo I. Enkele factoren hebben die omslag beïnvloed.
Bij de acht partijen is er natuurlijk de sterke wil om een regering zónder de N-VA te maken. Bart De Wever is het cement tussen CD&V, Open Vld, sp.a, Groen!, PS, cdH, MR en Ecolo. Zoals de CVP dat in 1999 was voor de paarsgroene regering. Dit wordt een anti-N-VA-kabinet.
Er was ook het vertrek van Yves Leterme naar de OESO. Hij dwarsboomde de plannen om zijn regering te upgraden. En ten slotte is natuurlijk de druk van de markten. De financieel-economische situatie wordt met de dag onzekerder. Een land zonder regering is dan dubbel kwetsbaar.
Dat Di Rupo I er komt, kunnen we nu wel met quasi-zekerheid zeggen. Elk van de acht partijen heeft zich de afgelopen maanden in mindere of meerdere mate verbrand. Waardoor ze in een fuik zitten waaruit geen ontsnappen meer mogelijk is. Het is nu van moétens. Ook al komen er nog moeilijke gesprekken over maatschappelijke (migratie) en sociaaleconomische (begroting) thema’s.
Wat moeten we ondertussen denken van het zaterdagmorgen bereikte akkoord over de financieringswet? Een definitief oordeel mag u van ons niet verwachten. Om alle gevolgen te doorgronden, moet je ongeveer 35 universitaire titels hebben.
Slechts een paar specialisten weten werkelijk waar het over gaat. Bovendien kennen we nog lang niet alle details. Ten slotte zal de nieuwe financieringswet pas op langere termijn volle uitwerking hebben.
Dat wordt wellicht ook het drama van de N-VA. Bart De Wever mag op alle mogelijke manieren proberen te bewijzen dat de nieuwe financieringswet een ramp is voor Vlaanderen, pas over enkele jaren zal blijken of hij gelijk heeft of niet. De vraag van vandáág is of de vijandige houding tussen CD&V en N-VA een verdere samenwerking in de Vlaamse regering mogelijk maakt. Ik vrees dat het moeilijk zal worden.
Door Paul Geudens
Reacties