Voorzichtigheid is echter geboden. Ze zijn nog maar pas aan de start van de onderhandelingen over B-H-V en de staatshervorming. De weg naar een compromis is bezaaid met wolfijzers en schietgeweren. Schijn bedriegt, er zal nog keihard gebikkeld worden aan de tafel van Di Rupo, en het is lang niet zeker dat het gezelschap een oplossing bereikt. Het is helemaal niet zeker of er licht komt in de politieke duisternis. De marge voor wederzijdse toegevingen over B-H-V is bijzonder klein, en met de MR zit er een voorlopig onberekenbare partner aan tafel die in het communautaire dossier zwaar onder druk staat van haar kartelpartij FDF. De vijftien zetels van de Franstalige liberalen zijn nodig, de drie van het FDF niet. Maar kan Charles Michel de FDF’ers een compromis doen slikken?
Hoogst onzeker. Michel wordt niet alleen belaagd door het FDF, de clan-Reynders is de revolte tegen kopman Didier nog niet vergeten en zou het niet erg vinden als Michel junior met zijn kop tegen de muur botst.
Of de groenen deel zullen uitmaken van de nieuwe regering is nog onduidelijk. Of steunen ze de staatshervorming vanuit de oppositie? Ze schijnen wel regeerverantwoordelijkheid te willen opnemen, als het maar samen is. De liberalen hebben het nog niet met zoveel woorden gezegd, maar zij zijn de ecologisten liever kwijt dan rijk. Open Vld-voorzitter Alexander De Croo noemt zich een koele minnaar van een regering met veel partijen. Voor Di Rupo zijn de groenen welkom.
Hoe meer links georiënteerde formaties hoe liever. Aan Franstalige kant is er dan meteen geen oppositie meer. Gezond is zo’n situatie absoluut niet. Een coalitie leiden met acht partijen wordt een huzarenstuk, zelfs voor een sluwe vos als Elio Di Rupo. Het mag een wonder heten als een dergelijke formule werkbaar is. En de ministerpostjes worden extreem duur met acht partijen. In deze tijd van besparingen is een resem staatssecretarissen uitgesloten. Maar dat is toekomst. We zullen eerst zien of ze in staat zijn om de B-HV- hindernis te nemen.
Door Dirk Castrel
Reacties