We hebben het natuurlijk over de kritiek die N-VA-voorzitter Bart De Wever heeft gegeven over de onderhandelingen onder leiding van formateur Elio Di Rupo. Nog voor de eerste letter van een akkoord op papier staat, heeft hij de gesprekken met de grond gelijkgemaakt.
CD&V-voorzitter Wouter Beke weet waar hij aan toe is. Kiest hij voor de vorming van de regering-Di Rupo I, dan ligt de regering- Peeters II er. Kiest hij voor Peeters II, dan komt Di Rupo I er niet.
Beke staat voor een verscheurende keuze. Enerzijds kan hij het zich niet permitteren om de onderhandelingen te laten mislukken. Zo zou hij immers het grote gelijk van Bart De Wever bewijzen. De voorzitter van de N-VA stelde begin juli dat de nota-Di Rupo géén goede basis was om verder te praten. Beke deed het toch, ondanks alle waarschuwingen. Indien De Wevers voorspelling uitkomt, gaat Wouter Beke af als een lekke ballon.
Anderzijds is Wouter Beke gebonden door het Vlaams regeerakkoord dat onder leiding van Kris Peeters werd afgesloten. Elke wijziging moet in principe goedgekeurd worden door de drie partijen die deel uitmaken van de Vlaamse regering: CD&V, sp.a én N-VA.
Op die manier zit de N-VA toch mee aan de onderhandelingstafel van Elio Di Rupo. De Wever kan op elk moment zijn veto stellen tegen een punt waarvoor de medewerking van de Vlaamse regering is vereist. Het ligt in de lijn van de verwachtingen dat hij dat ook zal doen.
De Wever heeft er immers geen twijfel over laten bestaan dat Beke en Peeters niet op zijn medewerking moeten rekenen. Elke correctie aan het Vlaams regeerakkoord beschouwt hij als contractbreuk. Dan is het, wat hem betreft, gedaan met Peeters II.
Voor de Open Vld kan dat perspectieven op een paar ministerportefeuilles openen, maar voor CD&V is dat slecht nieuws. Een Vlaamse regering laten vallen voor een akkoord met de Franstaligen? Ik ben benieuwd wat Kris Peeters daar van denkt. Om van de CD&V-kiezers nog te zwijgen...
Door Paul Geudens

