Er moet zeker niet getwijfeld worden aan de technische capaciteiten van Herman Van Rompuy. De man heeft onder meer als Belgisch minister van Begroting een sterke hand gehad in het economisch herstelbeleid van de afgelopen jaren. Hij heeft mee de basis gelegd voor de heropleving van onze industrie en de dienstensector.
Zijn steile opgang binnen de Europese instellingen moet dan ook niet verbazen. De discrete Belg is trouwens een perfecte compromisfiguur tussen de onderscheiden Europese machtsblokken. Hij slaagt erin om de Franse president Sarkozy en de Duitse kanselier Merkel op één lijn te krijgen.
Als toekomstig regeringsleider voor de eurozone zal Van Rompuy het zeker niet makkelijk krijgen. Hij wordt de facto de man die de Europese eenheidsmunt meer aanzien moet geven en het internationaal vertrouwen in de munt herstellen.
Het geweld op de financiële markten van de afgelopen dagen voorspelt in dit opzicht niet veel goeds. De Europese constructie wankelt. Het geloof in Europa is totaal weg. En dan gaat het niet enkel over de speculanten die grof geld proberen te verdienen op de niet ingeloste beloften bij de Europese eenwording. Europa is tot nog toe enkel een overkoepelende monetaire unie met daaronder tegengestelde politieke systemen en gescheiden economieën. De 17 eurolanden vormen een symfonisch orkest dat totaal verschillende partituren speelt. Er was tot nog toe zelfs geen dirigent.
Herman Van Rompuy krijgt nu het dirigeerstokje in handen. Hij moet uit die hopeloze kakofonie een muziekstuk proberen te creëren. In de coulissen worden hem weinig kansen meegegeven. Gewoon omdat de tegengestelde financieel- economische belangen van de 17 zo zwaar wegen op de besluitvorming.
Maar Van Rompuy is een doorzetter. Hij wordt onderschat. Zijn kracht zit in zijn geduld. Hij kan wachten. Allicht tot een nieuwe storm op de financiële markten opsteekt.
door Marc Balduyck



Reacties