Standpunt

Zaak-Bellens: Maatschappelijk verantwoord ondernemen

De code-Lippens en de code-Buysse zijn weer een stuk gedevalueerd. De bedrijfselite van dit land vergaderde nochtans maandenlang om een handleiding te maken over deugdelijk bestuur van een onderneming. De ene voor beursgenoteerde bedrijven, de andere voor de rest.

Dit wordt nu tot bezigheidstherapie herleid. Topman Didier Bellens van Belgacom wordt immers in verdenking gesteld vanwege passieve corruptie. Hij zou persoonlijke voordelen hebben gekregen, omdat hij een gebouw van zijn onderneming tegen een te lage prijs heeft verkocht.

Uiteraard is iedereen onschuldig tot het tegendeel is bewezen. Dat geldt niet alleen voor jan met de pet, maar ook voor een topman van Belgacom.

Bovendien is Bellens een overlever. Hij overwon al discussies over zijn verloning, over een vermeende beurshandel met voorkennis en over een groot verloop van topmanagers bij zijn bedrijf.

Maar als het gerecht de stelling kan hardmaken, zou dit bijzonder ergerlijk zijn. Temeer omdat de man aan de leiding van zijn bedrijf mag blijven. Een eenvoudige bediende die tijdens het werk een privé-telefoon doet, kan aan de deur vliegen. Maar iemand die per jaar 2 miljoen euro verdient, mag voor veel grotere zaken blijven zitten.

Belgacom zegt dat uit een intern onderzoek blijkt dat de belangen van het bedrijf niet werden geschaad. Hoe kan dat? Als een pand onder de waarde wordt verkocht, is dat toch niet gunstig voor de onderneming. Bijdehante vastgoedmakelaars die dit ernstig nemen, schuiven nu al aan bij Belgacom.

Hopelijk weten de raad van bestuur en vooral de vertegenwoordigers van de overheid goed wat ze doen. Als blijkt dat ze zich hebben vergist, verliezen ze alle gezag.

En welke reactie mogen we van het Verbond van Belgische Ondernemingen verwachten? Bellens zit er in het directiecomité. Zouden ze iets durven zeggen over imagoschade voor het land? Naar buitenlandse investeerders toe is dit erger dan een lastige regeringsvorming.

Maatschappelijk verantwoord ondernemen, duurzaamheid, ethiek. We zouden er graag iets minder over horen praten, maar er iets meer van zien in de praktijk.

Door Johan Van Geyte

Er kan geen sprake zijn van een corridor

Trouw aan zijn reputatie van communautaire stokebrand heeft FDF-voorzitter Olivier Maingain opnieuw de uitbreiding van Brussel met een corridor naar Wallonië naar voren geschoven. Brussel moet uit zijn carcan en dat betekent de aanhechting van een of meerdere gemeenten bij Brussel.

Het was te verwachten dat Maingain zijn mond niet zou houden in de korte pauzeperiode die de onderhandelaars zichzelf hebben toegekend. Iedereen hoopte op enkele weken zonder provocerende verklaringen. De FDF-voorzitter heeft dit ongeschreven bestand doelbewust doorbroken. Hij moet zijn handelfonds, Brussel en de Rand, permanent in de schijnwerpers plaatsen en daar is elk moment geschikt voor. Bepaald als het elders op de politieke scène windstil is. Zoals elk moment goed is om de druk op MR-voorzitter Charles Michel te handhaven en liefst op te voeren.

“Als we deze weken doorkomen zonder mekaar in de haren te zitten, is dat een goed ingangsexamen voor de onderhandelingen”, liet een partijvoorzitter zich vorige week ontvallen. Hij weet nu waar hij aan toe is, en bovendien gaat Maingain aan de onderhandelingen deelnemen.

Toch toont Olivier Maingain zich inschikkelijk. In ruil voor de corridor krijgen de Vlamingen een grotere staatshervorming met meer bevoegdheidsoverdrachten dan wat de formateursnota voorstelt. De eis van Maingain past volledig in de strategie van de Fédération Wallonie- Bruxelles. En hij zegt wat nogal wat Franstaligen denken. Herinner u de uitspraak van cdH-voorzitster Joëlle Milquet over de taalgrens als sociologische vergissing. De drang naar gebiedsuitbreiding ten koste van Vlaanderen blijft latent aanwezig.

In Maingains filosofie komt de aanvaarding van de taalgrens, voor Vlaanderen een staatsgrens, neer op een aanmoediging voor de Vlaamse nationalisten om Vlaanderen onafhankelijk te verklaren, mét Brussel erbij. Hij negeert de grondwettelijke indeling van het land in vier taalgebieden. Met de hypotheek die Maingain op de onderhandelingen legt, zijn de Vlaamse onderhandelaars gewaarschuwd. De corridor is onbespreekbaar. Wie daarop toegeeft, mag bij de eerstvolgende afspraak met de kiezer een gepeperde factuur verwachten.

Door Dirk Castrel

Hoe meer talen, hoe beter



In zijn Talennota verkondigt Vlaams minister van Onderwijs Pascal Smet dat een Vlaming niet twee- maar drietalig moet zijn. Hij levert meteen voorstellen om die doelstelling te verwezenlijken en dat is toe te juichen. We kunnen ons alleen maar afvragen waarom zijn voorgangers op het departement daar niet veel eerder mee van wal gestoken zijn. De zakenwereld schreeuwt om medewerkers die over een uitgebreide talenkennis beschikken. Hoe jonger men met de studie van een andere taal start, hoe vlotter die verloopt.

Lagere scholen krijgen de mogelijkheid om vanaf het derde leerjaar lessen Frans aan te bieden in plaats van het vijfde nu. Voorts zijn eveneens vanaf het derde jaar taalinitiaties Engels en Duits mogelijk. Dat zijn erg bemoedigende vooruitzichten. Maar, zijn de leekrachten voldoende voorbereid? Volstaat hun niveau van Frans als ze de lerarenopleiding verlaten? Of moeten extra leekrachten worden aangetrokken? Het probleem is dat zich nu al onvoldoende instroom in het lager onderwijs manifesteert.

In het secundair onderwijs mogen onder strikte voorwaarden lessen aardrijkskunde en geschiedenis in het Frans of het Engels worden gegeven. Een prima initiatief maar ook hier rijst de vraag of er voldoende leerkrachten beschikbaar zijn. Een van de voorwaarden is dat de middelbare scholieren in de betrokken school het Nederlands in voldoende mate moeten beheersen. Komen de concentratiescholen met veel anderstalige leerlingen in aanmerking? Op zijn minst twijfelachtig. Het kan niet de bedoeling zijn dat alleen de zogeheten elitescholen van deze mogelijkheid gebruikmaken.

De opwaardering van het Engels, evenwaardig aan het Frans, ligt eigenlijk voor de hand. Engels is de wereldtaal. Toch mag het Duits niet worden veronachtzaamd. In heel wat voormalige Oostbloklanden is Duits meestal de tweede taal en bovendien is Duitsland onze belangrijkste exportmarkt. Smet mikt op het schooljaar 2013-2014 als startdatum. Zijn voorstellen gaan nu naar de adviesmolen, maar we kunnen ons niet voorstellen dat ze fundamenteel worden afgewezen en al evenmin dat het Vlaams Parlement verzet aantekent. Twee jaar voorbereiding moet volstaan om uit de startblokken te schieten.

Dirk CASTREL

Massamoordenaar krijgt zijn show niet

Volgens de staatsveiligheid zijn er op dit ogenblik geen aanwijzingen dat de dader van de aanslag op de regeringswijk in Oslo en het bloedbad op Utoya contacten had met een Belg. Maar terecht onderzoekt de staatsveiligheid verder of Anders Breivik via zijn duistere tempeliersorde mogelijk banden had met extremistische of terroristische milieus in België. In zijn ‘ideologische’ manifest duidt Breivik doelwitten voor aanslagen aan en dergelijke potentiële dreigingen moeten tot op het bot worden onderzocht. Daar zijn de antiterrorismediensten hier volop mee bezig.

In Noorwegen blijven de verslagenheid en het verdriet over de tragedie van vrijdag immens. Het hele land is in diepe rouw gedompeld en stelt zich vragen naar het waarom van de moordpartij. De kritiek op de politiediensten groeit intussen aan. Steeds meer boze Noren eisen een verklaring voor het laattijdig optreden van de politie die pas na anderhalf uur op het eiland Utoya geraakte. Een grondige analyse van de gebeurtenissen moet duidelijkheid brengen en ongetwijfeld kunnen ook andere landen daar lessen uit trekken.

Anders Behring Breivik heeft schuld bekend maar blijft volhouden dat zijn aanslagen noodzakelijk waren. Niet de geringste uiting van spijt, geen teken van berouw. Een massamoord is in zijn visie gerechtvaardigd om wat hij zijn ideaal noemt, te bereiken. Maandag eiste hij een openbare zitting van de rechtbank om daar, in zijn zelf ontworpen uniform, de motieven voor zijn daden, zijn missie, toe te lichten aan het Noorse volk maar dat forum werd hem geweigerd. Hij heeft zijn show niet gekregen. Je hoeft geen psychiater te zijn om vast te stellen dat die drang naar publiciteit voor zijn persoon in deze omstandigheden wijst op een zwaar gestoorde geest, op grootheidswaanzin. Hij geniet ervan in het middelpunt van de internationale belangstelling te staan.

Krachtens de Noorse strafwet kan Breivik een maximum straf van 21 jaar gevangenis krijgen. Die straf kan periodiek worden verlengd zodat ze uiteindelijk neerkomt op levenslang. Criminelen worden in Noorwegen intensief behandeld en begeleid om ze weer op het rechte pad te helpen. Maar voor dit geval lijkt een tweede kans uitgesloten.

Dirk CASTREL

Hoe ziek kan een brein worden?

Hoe ziek kan een menselijk brein worden? Verschrikkelijk ziek, zo heeft Anders Behring  Breivik, de dader van de twee moorddadige aanslagen in Noorwegen bewezen. Er is geen andere omschrijving voor wat hij heeft aangericht. Wie blind terrorisme aanvaardbaar en noodzakelijk acht om “de massa wakker te schudden” en zijn verwerpelijke idealen te realiseren, is zijn plaats in elke samenleving definitief kwijt.

Uit de voorlopige stand van het onderzoek blijkt dat Breivik alleen zou hebben gehandeld en geen deel uitmaakt van een terroristische organisatie met internationale vertakkingen. Maar in zijn manifest kijkt hij over de Noorse grenzen naar andere landen waar politieke partijen de in zijn ogen verderfelijke multiculturele samenleving steunen. Hij heeft er zelfs een Belgisch hoofdstuk ingelast. Dat hoeft niet noodzakelijk tot paniekerige reacties of heksenjacht te leiden maar wel tot gepaste waakzaamheid van onze veiligheidsdiensten.

Internationale uitwisseling van informatie over het onderzoek is daarbij onontbeerlijk. Het Belgisch lid van de Tempelorde die Breivik heeft opgericht moet snel worden opgespoord. Breivik heeft niet impulsief toegeslagen. Hij heeft zijn actie zorgvuldig gedurende jaren voorbereid en vervolgens met een onwaarschijnlijke koelbloedigheid uitgevoerd. Nooit waren er indicaties die erop wezen waar hij mee bezig was. Nooit is er ergens een rood lichtje aangeflipt. De verrassing was compleet, het gevoel van machteloosheid overweldigend.

Toch moet de vraag worden gesteld hoe deze massamoordenaar in een vrij streng gereglementeerde en calvinistisch geïnspireerde samenleving als de Noorse zo gemakkelijk aan wapenvergunningen is geraakt. De man had zich zelfs probleemloos een machinegeweer aangeschaft.

Het bloedbad in Noorwegen drukt heel de wereld nogmaals met de neus op het feit dat geen enkele maatschappij in staat is zich volledig te beschermen tegen terroristische aanslagen. Terroristische organisaties worden met alle middelen gevolgd om aanslagen te verijdelen maar hoe bescherm je een samenleving tegen de moordlust van een psychiatrisch geval? Absolute veiligheid is en blijft een utopie. Geen enkel systeem is volstrekt feilloos.

Dirk CASTREL

Beke kan Franstalige obsessie uitbuiten

Meer dan 400 dagen na de verkiezingen lijkt het erop dat acht partijen de onderhandelingen over de vorming van een nieuwe regering willen opstarten. Wouter Beke, de voorzitter van CD&V, heeft dit mogelijk gemaakt.

Een paar weken geleden was hij nog van mening – net als Elio Di Rupo overigens – dat formatiegesprekken zonder de N-VA ondenkbaar waren. De winnaar van de verkiezingen
in Vlaanderen móést er gewoon bij. Nu is hij toch bereid te vertrekken zonder Bart De Wever aan tafel. Zo krijgen de Franstaligen eindelijk waar zij sinds oktober 2010 voor ijveren: de N-VA uit het wiel rijden.

Waarom veranderde CD&V van mening? Door de bolwassing die koning Albert II woensdagmiddag de politici gaf? Zowel met woorden als lichaamstaal liet hij meer dan duidelijk zijn ongenoegen blijken over de politieke impasse.

De vorst viel uit zijn rol. Natuurlijk mag hij zeggen dat het land een regering nodig heeft, maar het was de manier waarop hij zijn bezorgdheid vertolkte die fout zat. Albert lapte zijn grondwettelijke plicht tot discretie aan zijn laars. Dat premier Leterme dit toeliet is ongehoord.

Toch meen ik dat het niet de vorst was die CD&V over de streep trok. Daar zijn andere redenen voor. Wouter Beke wil van het imago af dat hij een apostel is van Bart De Wever. Hij wil zijn partij weer een eigen gezicht geven. Door alleen te gaan onderhandelen, kan hij dit bereiken.

Hij stelde strenge voorwaarden. Dat de Franstaligen daarop ingingen is te verklaren door de afwezigheid van de N-VA. Met De Wever aan tafel zouden ze nooit akkoord zijn gegaan. Voor een regering zonder de N-VA verkopen ze hun ziel.

Wouter Beke kan dat obsessioneel verlangen uitbuiten. Hij heeft de sleutels in handen voor een goede staatshervorming en voor alle noodzakelijke sociaaleconomische veranderingen. De Vlamingen zullen hem beoordelen op het globale eindresultaat.

Maar eerst moet hij zorgen dat B-H-V proper wordt gesplitst. Zonder voorafgaandelijk akkoord over deze oude twistappel kan hij zich op geen enkel ander punt engageren. Dan verstrikt en verstikt hij in de grijparmen van een octopus.

Paul GEUDENS

CD&V kan niet meer toegeven

Deze keer ging het écht cruciaal worden. We bedoelen de vergaderingvan Elio Di Rupo met de zeven “ja, maar”-partijen (Open Vld, sp.a, Groen!, PS, cdH, MR-FDF en Ecolo) en de ene “neen, tenzij”-partij (CD&V). Het zou de ultieme ontmoeting worden, het gesprek van de laatste kans. U kent ondertussen het resultaat: we zijn geen gram wijzer geworden. Het kan nog steeds vriezen of dooien.

Vandaag zien de acht elkaar opnieuw. Maar het is weer zeer de vraag of daar iets wordt beslist.

Geen medelijden dus met de koning, die deze middag zijn toespraak ter gelegenheid van de nationale feestdag houdt. Welke boodschap kan hij zijn onderdanen meegeven? De vorst heeft er zelf absoluut geen benul van wat er de komende dagen te gebeuren staat.

Laat ons toch maar een pronostiek maken. Het zou mij verwonderen mochten vandaag, op de vooravond van 21 juli, alle bruggen worden opgeblazen. Elio Di Rupo is Wouter Beke een eind(je) tegemoet gekomen door zijn wetsvoorstellen over Brussel en B-H-V gedeeltelijk over te nemen.

Bovendien is CD&V – zeker in de perceptie – eindelijk losgekomen van N-VA. Het zou niet onlogisch zijn dat de partij die toestand even probeert vol te houden. Dat er m.a.w. verder wordt gepraat over de voorwaarden van Wouter Beke in plaats van die van Bart De Wever. Zo kunnen de Vlaamse christendemocraten weer een eigen gezicht krijgen. Tenslotte kunnen ze dan ook voorhouden
dat ze “het” tenminste geprobeerd hebben.

Maar eventuele onderhandelingen maken weinig kans op succes. De “ballast” die Wouter Beke uit de formateursnota wil zien verdwijnen – minderhedenverdrag, tweetalige lijsten, eentalige ambtenaren en een federale kieskring – zit er nog steeds in. En de garanties voor een tweederdemeerderheid komen er níét.

Ik kan mij niet voorstellen dat CD&V daar nog op terugkomt. Zoals ik ook niet mogelijk acht dat de Franstaligen zullen ingaan op de eisen van Beke.

De kwestie is dus niet óf er nog gepraat wordt, maar wel hoélang er nog gepraat wordt. Indien CD&V er vandaag de stekker niet uittrekt, dan is het alleen de vraag wanneer de partij dat wél zal doen.

Paul GEUDENS

Als de VS in het vizier komen, is het écht crisis

Financiële analisten beleven dit jaar geen komkommertijd tijdens de vakantiemaanden. Op de beurs zoeken de aandelenkoersen nog steeds naar hun bodem. En voor heel wat obligaties is het zelfs tegen koopjesprijzen moeilijk om kopers te vinden.

Aanleiding blijft het gevaar dat Griekenland een deel van zijn schulden niet zal kunnen aflossen. Zeker nu de Europese leiders het niet eens zijn over een aanpak, neemt de zenuwachtigheid bij de investeerders toe.

De Duitse bondskanselier Merkel eist dat de privésector een deel van de inspanningen op zich neemt. Dat is niet meer dan logisch. Wie jarenlang Griekse obligaties kocht omdat die een fractie meer rendement opleverden, moet nu niet jammeren en gaan aankloppen bij wie voorzichtig was en zich tevreden stelde met een lagere intrest.

Achter de hoek lonkt echter een nog veel groter risico op turbulentie. Het is een kwestie van tijd vooraleer de focus overslaat naar de Verenigde Staten.

Het is onbegrijpelijk dat de VS nog steeds de hoogste AAA-beoordeling voor hun kredietwaardigheid genieten. Dit land is er nauwelijks beter aan toe dan Griekenland. De federale staatsschuld bedraagt meer dan 14.350 miljard dollar. Om dat af te betalen, moeten de Amerikanen een heel jaar al hun inkomsten afstaan. En bovendien is er weinig zicht op een snelle verbetering. Dit jaar stijgt de schuld met meer dan 10%. Per dag komt er 4 miljard dollar bij.

Voorlopig wordt dit genegeerd door de financiële markten. De VS slagen er nog steeds in om zich goedkoop te financieren. Maar vroeg of laat spat ook deze ballon open. En dan wordt het pas echt crisis. Ook voor de schulden van de private sector, die zich in een instorting van de huizenmarkt en een implosie van de hypotheekverstrekkers veruitwendigde, duurde het jaren vooraleer de rekening werd gepresenteerd.

Intussen is de financiële sector - banken en beurs - uit zijn ondersteunende rol voor de economie gevallen. Er werd zodanig veel verwacht van de motor dat hij werd opgeblazen. En nu is ook de auto zwaar beschadigd. De reële economie lijdt zwaar onder de instorting van de markten. Ook wie niet belegt, is er het slachtoffer van. Duurzaamheid is het meest misbruikte woord gebleken.

Johan VAN GEYTE

Met een "ja" zijn we er nog lang niet

Wouter Beke heeft vrijdag de bal weer in het kamp van de Franstaligen getrapt. Heel droog heeft hij hen duidelijk gemaakt wat voor CD&V de absolute minimumdrempel is om mee te doen aan de onderhandelingen met acht. Het is nu aan hen om daar op te antwoorden. Aanvaarden ze de voorwaarden van CD&V niet, dan is het over en out met de formatieopdracht van Elio Di Rupo. Met zeven komen ze immers niet aan een tweederdemeerderheid.

B-H-V zou à la limite nog met een gewone meerderheid kunnen worden gesplitst, maar er komt zoveel meer bij kijken dat een bijzondere meerderheid onontbeerlijk is. Bovendien kunnen we ons niet inbeelden dat een Vlaamse partij in een regering stapt zonder een staatshervorming. En daar is sowieso twee derde van de stemmen plus een gewone meerderheid in elk van de taalgroepen in het parlement voor nodig.

Een regering zonder CD&V is, na het afhaken van de N-VA, gewoon ondenkbaar. Na de rampzalige communicatie van CD&V twee weken geleden over wat de partij zélf dacht over de nota-Di Rupo - mee veroorzaakt doordat de N-VA haar vroegere kartelpartner op het verkeerde been zette - probeert Wouter Beke te redden wat er te redden valt. Niet geheel zonder succes.

Zeggen de Franstaligen “ja” op zijn eisen, dan heeft hij minstens al één trofee om mee uit te pakken. Wordt het “neen”, dan kan CD&V uit de onderhandelingen stappen zonder dat de partij kan verweten worden een aanhangsel te zijn van de N-VA. Dan gebeurt dat op de eigen voorwaarden. Zo krijgt CD&V toch weer een beetje een eigen smoel.

Er loeren echter twee gevaren om de hoek.
1. Met een “ja” voor B-H-V is er nog geen regering. Er is zoveel meer nodig. Een grondige staatshervorming, ernstige sociaaleconomische hervormingen, besparingen,… Het gevaar is niet denkbeeldig dat we weer vertrokken zijn voor maandenlange, steriele gesprekken.
2. Wat zijn de garanties van de Franstaligen waard? Ze hebben die al een keer aan Kris Peeters gegeven ten tijde van de gemeenschapsdialoog. Maar ze bleken fake te zijn, nep. CD&V mag geen tweede keer in die val trappen.

Paul GEUDENS

Alexander De Croo doet rare dingen

Vandaag is het precies een week geleden dat formateur Elio Di Rupo zijn ontslag ging aanbieden bij de koning. Het wordt duidelijk dat dit niet meer dan een truc was om CD&V te bewerken.

Nadat Bart De Wever er vorige week donderdag was afgereden, was het zaak Wouter Beke in het grote peloton te houden. De koning heeft daar graag zijn medewerking aan verleend door Di Rupo de vrije hand te geven. Het is algemeen geweten dat ook Laken een regering verkiest zónder de N-VA. Krijgen Albert II en Elio Di Rupo na dertien maanden onderhandelen alsnog hun zin? De beslissing ligt in handen van de CD&V-top. Geen gemakkelijke keuze.

Langs de ene kant moet de partij dringend uit de schaduw van de N-VA geraken. Nu bestaat het beeld dat CD&V zijn mening systematisch afstemt op die van de N-VA, waardoor zij er een aanhangsel van dreigt te worden. Zo win je geen verkiezingen.

Langs de andere kant lijkt het een kamikazeactie om in een federale regering te stappen zonder De Wever. Gesteld dat onder Di Rupo I een staatshervorming uit de brand kan worden gesleept, dan zal die altijd te mager uitvallen voor de N-VA. Het vooruitzicht om tijdens de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen dagelijks gematrakkeerd te worden door de N-VA is weinig aanlokkelijk.

Komt daarbij dat een federale regering zonder de N-VA een negatieve invloed zal hebben op de Vlaamse regering. De kans is niet gering dat Bart De Wever zijn ministers zal terugtrekken wegens niet naleving van het Vlaams regeerakkoord en de Octopusnota. Voor Kris Peeters een rampscenario.

Van de Franstalige partijen alsook van sp.a en Groen! begrijp ik het nog dat zij CD&V met alle mogelijke middelen over de streep willen trekken. Zij willen koste wat kost zonder meer een regering.

Maar van Open Vld verbaast mij dat erg. Waarom vormt Alexander De Croo een links front met Caroline Gennez en Wouter Van Besien? Terwijl in Vlaanderen toch 80 procent centrum-rechts stemt? Een zeer vreemde gedachtekronkel in hoofde van de liberale voorzitter. Of streeft hij naar een inbraak in de Vlaamse regering en wil hij daar de plaats innemen van de N-VA?

Paul GEUDENS