Dit is een cruciale fase in het proces van wetswijziging. Mogelijk komt de tekst terug naar het parlement met een negatief advies. De beoordeling gebeurt immers door een Franstalige kamer van de Raad van State. Het is niet uitgesloten dat met name de MR en de PS speculeren op een afwijzing zodat het wetsvoorstel dode letter blijft.
Afgezien van dit voorbehoud is het een heuglijke vaststelling dat eindelijk ernstige pogingen worden gedaan om komaf te maken met de lakse nationaliteitswetgeving.
En dat in een periode dat het land al meer dan een jaar zonder regering zit. Het parlement neemt zijn verantwoordelijkheid. Zoals het dat reeds eerder deed met betrekking tot bijvoorbeeld de gezinshereniging. Prima zo. Meer van dat aub.
België kent op dit ogenblik ongeveer de slapste nationaliteitswetgeving ter wereld. Een hond met een hoed op kan Belg worden. Zonder hier ooit geweest te zijn, zonder de taal te spreken of ook maar de geringste uiting van de wil tot integratie.
Het is een misbaksel uit de paars-groene periode. Toen Guy Verhofstadt in 1999 een regering tégen CD&V smeedde, diende hij een tegennatuurlijke coalitie op de been te brengen waarin tal van toegevingen aan de linkse partijen moesten gedaan worden. De snel-Belgwet en een collectieve regularisatie van asielzoekers waren daar uitgesproken voorbeelden van. Geen opoffering was voor Verhofstadt te groot om CD&V in de oppositie te duwen.
In 2007, toen CD&V opnieuw in de meerderheid stapte, was er een akkoord om de snel-Belgwet te verstrengen. Maar het kwam er nog niet van. Het enige wat Herman Van Rompuy als eerste minister kon bereiken, was een tweede collectieve regularisatie… Rustige vastheid heette dat toen.
Nu komt het er dus eindelijk wél van. Of gebeurt er minstens een ernstige poging daartoe. Ideaal is de tekst nog niet. Zo is er nog geen immer verplichte inburgeringscursus. Maar in vergelijking met de paarsgroene nationaliteitswetgeving is het wel een reuzenstap in de goede richting.
Door Paul Geudens
Reacties